Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Η Δύση είναι τελειωμένη – αλλά γιατί;

Του Andre Vltchek.
Παρά κάποιες οικονομικές και κοινωνικές καθυστερήσεις και προβλήματα, η δυτική αυτοκρατορία τα πάει αρκετά καλά, αν μετρήσουμε, δηλαδή, την επιτυχία με την ικανότητα ελέγχου του κόσμου, επηρεασμού της σκέψης των ανθρώπων σε όλες τις ηπείρους και συντριβής  σχεδόν όλων των ουσιωδών διαφωνιών, εντός και εκτός των χωρών της.
Αυτό που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο οφθαλμοφανής όταν υπάρχει. Παραδόξως, στα ίδια τα κέντρα εξουσίας, οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν αγωνιώδη, άδεια σχεδόν τρομακτική ζωή.
Όλο αυτό κάπως δεν ταιριάζει. Δεν θα έπρεπε οι πολίτες των κατακτητικών χωρών του κόσμου, του νικηφόρου καθεστώτος, να είναι τουλάχιστον βέβαιοι για τον εαυτό τους και αισιόδοξοι;
Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν είναι και κάποιοι φίλοι μου ήδη έχουν περιγράψει με λεπτομερή και παραστατική γλώσσα τις βασικές, τουλάχιστον, αιτίες για την κατάθλιψη και την έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή που στην κυριολεξία καταβροχθίζουν ζωντανούς εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.
Η κατάσταση αναλύεται κυρίως από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά.  Ωστόσο, πιστεύω ότι οι πιο σημαντικές αιτίες της παρούσας κατάστασης πραγμάτων είναι πολύ πιο απλές: η Δύση και οι αποικίες της κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα πιο ουσιαστικά ανθρώπινα ένστικτα: την ικανότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, να είναι παθιασμένοι, να εξεγείρονται και να «ανακατεύονται» - να συμμετέχουν.
Η προσήλωση, η αποφασιστικότητα, η αισιοδοξία, η αθωότητα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί.  Όμως αυτά ακριβώς είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που πάντα κινούσαν προς τα εμπρός τους ανθρώπους.
***
Παρά αυτά που σήμερα πιστεύουν συνήθως στη Δύση, δεν είναι η «γνώση» ούτε απόλυτα η «επιστήμη» που βρίσκονταν πίσω από τα μεγαλύτερα άλματα του ανθρώπινου πολιτισμού.
Πάντα υπήρχε ένας βαθύς και ενστικτώδης ανθρωπισμός, συνοδευόμενος από πίστη (δεν μιλώ για κάποια θρησκευτική πίστη)  και τεράστια αφοσίωση και  αφιέρωση στο σκοπό. Χωρίς αθωότητα, χωρίς απλοϊκότητα, δεν θα μπορούσε ποτέ να  επιτευχθεί  τίποτε μεγάλο.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Από την Αυστρία στο Κρανίδι

«Οι αγροτικές εργασίες στην Αυστρία διαρκούν από τις αρχές της άνοιξης έως το φθινόπωρο. Αναζητούσα κάτι για τον χειμώνα σε πιο ήπιο κλίμα», λέει ο Αυστριακός βιοκαλλιεργητής.

Η σκιά της γέρικης ελιάς μάταια προσπαθεί να αγκαλιάσει το φορτηγό των 11 τόνων στο πλάι της – στο παρελθόν μετέφερε άλογα, σήμερα έχει μετατραπεί στην κινητή κατοικία του H.D. από την Αυστρία, ο οποίος πρόσφατα βρέθηκε στο Κρανίδι Αργολίδος για να εργαστεί εθελοντικά στον ελαιώνα του Τάσου Ανέστη, βιολογικού καλλιεργητή, με αντάλλαγμα την παροχή στέγης και τροφής.
Ο 35χρονος Αυστριακός υποστηρίζει το δίκτυο WWOOF (World Wide Opportunities on Organic Farms), το οποίο απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν τα μυστικά μιας οργανικής φάρμας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα παγκόσμιο κίνημα, που συνδέει εθελοντές με βιολογικούς καλλιεργητές, με σκοπό την προαγωγή πολιτιστικών και εκπαιδευτικών εμπειριών βασισμένες στην εμπιστοσύνη και όχι στην οικονομική ανταλλαγή, με απώτερο στόχο να οικοδομηθεί μια βιώσιμη, παγκόσμια κοινότητα.
«Εργάστηκα 10 χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος, σταμάτησα όμως για να ξεκινήσω δική μου επιχείρηση με τα τρία αδέρφια μου και αντικείμενο προηγμένα τεχνολογικά projects. Ως αυτοαπασχολούμενος, έχω τη δυνατότητα να κουβαλάω το “γραφείο” μαζί μου (δείχνει το σακίδιο με το laptop),

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

πως τον λεν, πως τον λεν τον ποταμό...

Το κυνήγι της ατέλειας στις ανθρώπινες σχέσεις

Μία φίλη είχε κάποτε προβληματιστεί από τις φιλικές της σχέσεις και είχε αποφασίσει να τις μελετήσει ως προς ένα πολύ συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, προκειμένου να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα που να άξιζε γενίκευσης και περαιτέρω συζήτησης.

Είχε παρατηρήσει, λοιπόν, ότι ο σύντροφός της έκανε πολύ πιο εύκολα σχέσεις απ’ ότι εκείνη, οι παρέες τον δέχονταν πολύ πιο εγκάρδια και οι φίλοι του ήταν λιγότερο ανταγωνιστικοί μαζί του. (Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρω ότι η φίλη δεν αναλώθηκε σε στερεοτυπικές διαφορές των δύο φύλων του τύπου “οι γυναίκες ζηλεύουν η μία την άλλη, ενώ οι άντρες είναι πιο αυθεντικοί, κλπ…”, αλλά πήγε πέρα από αυτό προσπάθησε να βρει τι είναι αυτό που κάνει κάποιους ανθρώπους (ασχέτου φύλου) περισσότερο συμπαθείς από κάποιους άλλους.)
Και μία μέρα λοιπόν έρχεται με μία ατάκα που έχει γραφτεί ανεξίτηλα μέσα στο μυαλό μου, και σαν μάντρα επανέρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να με κάνει να προβληματιστώ ξανά και ξανά και ξανά για τις ανθρώπινες σχέσεις και την διαύγειά τους. “Ξέρεις, πιστεύω ότι ο Α. είναι περισσότερο συμπαθής, γιατί οι άλλοι νιώθουν ότι δεν απειλούνται από αυτόν.” Σκέφτηκα για λίγα δευτερόλεπτα. Ναι, όντως, όταν τον βλέπει κανείς και μιλάει μαζί του, κανένα σημάδι απειλής δεν φαίνεται να κουβαλάει πάνω του. Είναι αλήθεια λοιπόν αυτό το συμπέρασμα;
ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΠΙΖΑΣ
Άραγε αυτή η “ατέλειά” του τον
έκανε τόσο δημοφιλή;

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

«Η αληθινή ιστορία της 17ης Νοέμβρη». 


Με αφορμή την 44η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το TVXS.gr προβάλει online το δίωρο ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα (14-11-2005), «Η αληθινή ιστορία της 17ης Νοέμβρη»

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Τ. ΛΑΜΠΡΟΥ:ΤΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ 2018 ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ , Η ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ


Kρανίδι 16/11/2017

Την Τρίτη 7 Νοεμβρίου συνεδρίασε το Δημοτικό Συμβούλιο και μέσα στα θέματα της ημερήσιας διάταξης ήταν και η ψήφιση του τεχνικού προγράμματος του Δήμου για το οικονομικό έτος 2018. Η καταψήφιση από την πλευρά μας της εισήγησης της διοίκησης του Δήμου ήταν δεδομένη και αυτονόητη και διατυπώσαμε τις παρατηρήσεις μας που έκριναν και την τελική στάση μας :

1.       Σε μια από τις κορυφαίες συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου για την ψήφιση του τεχνικού προγράμματος από την παράταξη της πλειοψηφίας παραβρίσκονταν και ψήφισαν μόλις 9 σύμβουλοι από τους 16 συμβούλους της δημοτικής παράταξης του Δ. Σφυρή. Και τελικά η έγκριση του τεχνικού προγράμματος πραγματοποιήθηκε με οριακή σχετική πλειοψηφία. Αυτό δείχνει σε όλους το μέγεθος του προβλήματος της πλειοψηφούσας παράταξης που δεν

Να γιατί πνίγεται η Μάντρα






Αυτή τη στιγμή (μεσημέρι 15 Νοεμβρίου 2017) η Δυτική Αττική με επίκεντρο την περιοχή της Μάνδρας ζει έναν εφιάλτη. Έναν εφιάλτη που οφείλεται ξεκάθαρα σε 3 παράγοντες:
- Στην ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ των αρμόδιων τοπικών φορέων να αντιμετωπίσουν σοβαρά το πλημμυρικό θέμα της περιοχής,
- Στην ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ της εκάστοτε Περιφερειακής πλειοψηφίας να αντιμετωπίσει το θέμα των ρευμάτων ορθολογικά και όχι εργολαβικά,
- Στην ΕΠΙΛΟΓΗ της εκάστοτε Κυβέρνησης να αντιμετωπίζει διαχρονικά το θέμα των πλημμυρών, με βάση το οικονομικό όφελος των μελών, συνδρομητών και φίλων της.
Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε στα νέα της σημερινής μαύρης Τετάρτης, είναι η οπτικοποίηση των αποτελεσμάτων των πιο πάνω παραγόντων: της ανικανότητας, της αδιαφορίας και της επιλογής αυτής της πορείας:



Αυτή είναι στην πραγματικότητα οι "δρόμοι" του νερού στην ευρύτερη περιοχή:

αξιοπρόσεκτη είδηση, παράδειγμα προς μίμηση

Το Εθνικό Βραβείο Energy Globe ΕΛΛΑΔΑΣ 2017 για το έργο του σχετικά με τη βιώσιμη ανάπτυξή του, κερδίζει το νοσοκομείο Γρεβενών. 
Η απονομή του διεθνούς φήμης περιβαλλοντικού βραβείου National Energy Globe στο Νοσοκομείο, που θα γίνει την ερχόμενη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου από τον Εμπορικό Σύμβουλο και Επικεφαλής του Εμπορικού Τμήματος της Αυστριακής Πρεσβείας-ADVANTAGE AUSTRIA κ. Gerd Dueckelmann-Dublany σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, αποτελεί μία πραγματικά σημαντική διάκριση για νοσοκομείο του ΕΣΥ.

Το Βραβείο θα παραλάβει από μέρους του Νοσοκομείου Γρεβενών ο κ. Βύρων Μπακαϊμης, υπεύθυνος του έργου «Βιώσιμη ανάπτυξη για το Νοσοκομείο Γρεβενών ως αποτέλεσμα της μείωσης και ελεγχόμενης χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας, πετρελαίου και νερού στη νοσοκομειακή μονάδα».
onmed

Έλλη Βασιλάκη

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Ο Θανάσης Βαλτινός στο ΦΟΥΓΑΡΟ

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Θανάση Βαλτινού "Ημερολόγιο της Αλοννήσου"


Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017

Tο ΦΟΥΓΑΡΟ υποδέχεται την Κυριακή 19 Οκτωβρίου στις 6 μμ τον Θανάση Βαλτινό στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του με τίτλο, "Ημερολόγιο της Αλοννήσου" (Εκδόσεις Εστίας). Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον υπεύθυνο της Βιβλιοθήκης του Φουγάρου, Γιάννη Στάμο, θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του.

Ημερολόγιο της Αλοννήσου

"Και πονάω, ξέρεις πού. Ανεπαίσθητα αλλά αρκετά ώστε να μην μπορώ να το αγνοήσω. Ένας λεπτός πόνος που με διαβρώνει. Ξεκινάει από αριστερά, επίμονος και πάει κυκλικά πίσω στα νεφρά, ανεβαίνει στον αυχένα -με χτυπάει στο αυτί και ξαναγυρίζει προς τα κάτω. Με τυλίγει ζικ-ζακ στα πλευρά μου και καταλήγει πάλι στις σάλπιγγες αλλά χωρίς ένταση. Οι σάλπιγγές μου είναι άδειες. Μπρούτζινες και γυαλισμένες αλλά άδειες και ο ήχος τους φυσάει στα κόκκαλά μου σα φωνή αδύναμη. Φυσάει σα φωνή αυτός ο ήχος αλλά δεν μπορώ να τον ακούσω δεν μπορώ να ανταποκριθώ. Τέτοιο παίδεμα. Ίσως επειδή είμαι αριστερόχειρ. Είναι μια αναποδιά αλλά δεν αισθάνομαι σημαδεμένη. Δεν αισθάνομαι να έχω τη στάμπα στο μέτωπο. Είναι απλώς αποτέλεσμα ευαισθησίας".

Ο Θανάσης Βαλτινός

Υπέροχο ποίημα του Καβάφη κοσμεί κτήριο στην Ολλανδία

Όπως ανακάλυψε χρήστης του Twitter, στην πόλη Λάιντεν της Νότιας Ολλανδίας, ένα ποίημα του μεγάλου Κωνσταντίνου Καβάφη από την συλλογή «Κρυμμένα», είναι αναρτημένο σε τοίχο και μάλιστα στα ελληνικά
.


KΡΥΜΜΕΝΑ

Aπ’ όσα έκαμα κι απ’ όσα είπα
να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν.

Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε
τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου.
Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με
πολλές φορές που πήγαινα να πω.
Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις
και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα —
από εκεί μονάχα θα με νιώσουν.
Aλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί
τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν.
Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —
κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα
βέβαια θα φανεί κ’ ελεύθερα θα κάμει.


(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)


awakengr

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Φλαμίνγκο στον υδροβιότοπο «Ποτόκια» της Ερμιόνης



Στον υδροβιότοπο  «Ποτόκια»,  μαζί με  τους ερωδιούς που έρχονται σιγά σιγά να ξεχειμωνιάσουν μαζί μας,  ήρθε  κι ένα πανέμορφο φλαμίγκο.

Είναι μερικές μέρες εδώ.

Το όνομα φλαμίνγκο προέρχεται από την πορτογαλική ή ισπανική λέξη "flamengo", που σημαίνει "αυτός που έχει το χρώμα της φλόγας".

Παρόμοιο νόημα έχει και η ελληνική λέξη "φοινικόπτερος" σημαίνει "αυτός που έχει φτερά στο κόκκινο χρώμα του αίματος".

Έχουμε επισκέψεις λοιπόν, γι αυτό πρέπει να καθαρίσουμε τον υδροβιότοπο που είναι γεμάτος πάλι από πλαστικά μπουκάλια που βγάζει με τον αέρα η θάλασσα και να φροντίσουμε να περάσουν ήσυχα κι αυτόν το χειμώνα.

Σχετικές αναφορές για τα Ποτόκια:

Πρ.Ε.Π.Ερμιόνης

Άντον Τσέχωφ: Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι

Απόσπασμα από ένα γράμμα του στον αδερφό του Νικολάι.
Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι' αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί.
Δεν χαλούν τον κόσμο για το σφυρί ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.
Είναι ντόμπροι και φοβούνται το ψέμα σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στο δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερου τους.
Δεν είναι φλύαροι και δεν αναγκάζουν τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού. Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια.
Δεν λένε "εμένα κανείς δεν με καταλαβαίνει", ούτε "πουλήθηκα για πέντε δεκάρες", γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες.
Όταν κάνουν δουλειά που δεν αξίζει ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο.
 Αν έχουν ταλέντο, το σέβονται. Θυσιάζουν γι' αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά.
Δεν μπορούν να κοιμηθούν με τα ρούχα, δεν μπορούν να βλέπουν στο τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται "γερό μυαλό σε γερό κορμί".

Το κάστρο Λάρισα στην πόλη του Άργους


Το κάστρο Λάρισα στην πόλη του Άργους είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ιστορικά κάστρα στην Ελλάδα.
argolikeseidhseis
Η τοποθεσία είχε οχυρωθεί ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Η οριστική διαμόρφωση του κάστρου έγινε από τους Φράγκους. Βόρεια από το Άργος, εκεί που τελειώνει η πόλη, υπάρχουν δύο λόφοι ,της Ασπίδος και της Λάρισας όπου βρίσκεται το κάστρο. Το κάστρο λέγεται Κάστρο του Άργους ή κάστρο της Λάρισας.
Οι πρώτοι που εποίκισαν το Άργος ήταν οι Πελασγοί και οι ονομασίες είναι πελασγικές. «Άργος» σημαίνει κάμπος και «Λάρισα» σημαίνει ακρόπολη. Το κάστρο οικοδομήθηκε κατά τους προϊστορικούς χρόνους.
 Η βάση του σε ορισμένα σημεία έχει ογκόλιθους, που μας θυμίζουν τα κυκλώπεια τείχη. Τον 5ο και 6ο αι. π.Χ. οι Αργείοι επισκεύασαν και συμπλήρωσαν το τείχος, ακολουθώντας τα παλαιότερα ίχνη. Τον 10ο αι. μ.Χ. κτίστηκε το μεσαιωνικό κάστρο και υπήρξε για τους Βυζαντινούς από τις πιο σημαντικές οχυρώσεις στην Πελοπόννησο.
 Το 1203 περιήλθε στη δικαιοδοσία του άρχοντα του Ναυπλίου Λέοντα Σγουρού. Μετά την άλωση του 1204, το κάστρο άντεξε μέχρι το 1212 οπότε κυριεύτηκε από τον Othon de la Roche (Όθωνα Δελαρός), τον Φράγκο ευγενή στον οποίο είχε παραχωρηθεί το Δουκάτο των Αθηνών.
Οι Φράγκοι την περίοδο εκείνη, μέσα στον 13ο αιώνα, ανακατασκεύασαν το κάστρο και του έδωσαν τη σημερινή του μορφή. Το κάστρο παρέμεινε φράγκικο και μετά την εκδίωξη των Λατίνων από το θρόνο της Κωνσταντινούπολης, ενώ γλύτωσε και από τους Καταλανούς που κατέλαβαν το Δουκάτο των Αθηνών. Από το 1356 ανήκε στη Δούκισσα της Αργολίδας Μαρία Ντ’ Ανγκέν ( Maria d'Enghen), κληρονόμο του οίκου Δελαρός.
Το 1388 η Δούκισσα πούλησε την περιοχή στους Ενετούς, αλλά το κάστρο του Άργους το πείρε ο Θεόδωρος Παλαιολόγος, δεσπότης του Μυστρά για να το πουλήσει ο ίδιος στους Ενετούς το 1394. Οι Ενετοί κράτησαν το κάστρο μέχρι το 1463 οπότε έπεσε στα χέρια των Οθωμανών.
Οι Τούρκοι παρέμειναν κυρίαρχοι μέχρι το 1822. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, όταν έφτασε στο Άργος η μεγάλη στρατιά του Δράμαλη, ο Κολοκοτρώνης έκρινε ότι έπρεπε οι Έλληνες να καταλάβουν το κάστρο, για να απασχολήσουν τον εχθρό και να κερδίσουν πολύτιμο χρόνο.
Οι Έλληνες κράτησαν το κάστρο μέχρι τις 24 Ιουλίου του 1822 .Οι αγωνιστές είχαν κατορθώσει να καθυστερήσουν τον εχθρό 15 περίπου μέρες, που ήταν πολύτιμος χρόνος για την οργάνωσή τους και το θρίαμβο στα Δερβενάκια μετά από δύο μέρες.