Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης

Κυριακή, 1 Μαΐου 2016

Αλέκος Παναγούλης «Ωραίος ως Έλλην»


Ήταν την 1η Μαΐου του 1976, που το νήμα της ζωής ενός «ωραίου» Έλληνα, του Αλέκου Παναγούλη, κόπηκα μια για πάντα, σε ηλικία 36 ετών.
 

Τώρα Μαγιά, τώρα δροσιά




Τώρα Μαγιά, τώρα δροσιά, τώρα άνοιξη κι  αϊδόνια..

 Πίνακας της κας Ανθούλας Λαζαρίδου - Δουρούκου από τη συλλογή "Οι μήνες".

Καλό μήνα !!

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Βιτόριζα" ομορφαίνει την Ερμιόνη



«Ιδού η μικροτάτη Παρασκευή πάλι σε βαφή Μεγάλης βουτηγμένη...»




Απόσπασμα απο το βιβλίο του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη «Ω γλυκύ μου έαρ!» στο οποίο περιγράφεται η ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής στην Ερμιόνη.  
   
« Ιδού η μικροτάτη Παρασκευή πάλι σε βαφή Μεγάλης βουτηγμένη...                                                          Κ. Δημουλά
…Μέσα στο ναό ψάλλεται το «Ασματικό Άγιος ο Θεός» από τη δοξολογία του Πλαγίου Δευτέρου Ήχου. Είναι ο τελευταίος ύμνος πριν την περιφορά. Τέσσερις  ναύτες, ντόπια παλικάρια μεστωμένα που υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία, σηκώνουν τον Επιτάφιο στους ώμους τους, τον βγάζουν προσεχτικά από το ναό και παίρνουν τη θέση τους στην πομπή. Πίσω του οι χοροί των ψαλτών, ο ιερέας και οι πιστοί ακολουθούν με αναμμένες τις λαμπάδες.
Η περιφορά ξεκινά. Μέσα στο σκοτάδι της νύχτας ένα ζεστό, φωτεινό ανθρώπινο ποτάμι κατηφορίζει τον κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο που ακολουθούν όλες οι θρησκευτικές πομπές. Το φωτισμένο θολωτό κουβούκλιο του Επιταφίου ξεχωρίζει «ατενίζοντας τον ουρανό». Τα κεριά των πιστών «αναμμένα, χρυσά και ζωηρά» τρεμουλιάζουν, σβήνουν για λίγο και ανάβουν ξανά. Θέαμα μοναδικό, φαντασμαγορικό! Σε όλη τη διαδρομή οι γλυκόφωνοι ψάλτες ψάλλουν δυνατά για να ακούγεται η ψαλμωδία τους από τη μια άκρη της πομπής μέχρι την άλλη. Αποδίδουν μοναδικά το μεγάλο τροπάριο «Τον Ήλιον κρύψαντα» στο οποίο επτά φορές επαναλαμβάνεται η φράση, «Δος μοι τούτον τον ξένον!», κατά πώς το προστάζει η υμνωδία.
Οι παλαιότεροι θυμούνται πως εκείνη την ημέρα, τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, άνθρωποι ανήμποροι να πάνε στην εκκλησία, περίμεναν να περάσει ο Επιτάφιος για να ακούσουν τη θεσπέσια φωνή του Πρωτοψάλτη Δημήτρη Νάκου να ψάλλει αυτό το τροπάριο. Κατά τη διαδρομή του Επιταφίου οι νοικοκυρές, με φωτισμένα τα σπίτια τους και ορθάνοιχτα παράθυρα, έκαιγαν στα μικρά λιβανιστήρια μοσχομυριστό θυμίαμα, κεριά και φαναράκια. Η ατμόσφαιρα γαλήνια ανάσαινε την ευωδιά τους. Τόσα χρόνια δε θυμάμαι ποτέ να έχει αναβληθεί η περιφορά του Επιταφίου λόγω βροχής!
Όπου υπήρχε συνωστισμός κατά την αργή πορεία της πομπής ή γίνονταν οι καθιερωμένες στάσεις για να αναπεμφθούν οι «επίσημες» δεήσεις «υπέρ των ζώντων και κεκοιμημένων», σύμφωνα με ένα παλαιό έθιμο του τόπου μας, παιδιά, αλλά και μεγάλοι προσπαθούσαν στα κρυφά να «κλέψουν» από τα χέρια των πιστών τα κεριά που κρατούσαν. Τα τραβούσαν με δύναμη προς τα κάτω και ήθελες δεν ήθελες τα άφηνες, μειδιώντας, για να αποφύγεις το κάψιμο των χεριών σου. Νικητής έβγαινε εκείνος που «έκλεβε» τα περισσότερα και την επομένη διηγιόταν, πε­ρήφανος, το κατόρθωμά του! Κάποιοι, ωστόσο, που «το έπαιρναν νωρίς είδηση» και αντιλαμβάνονταν τον κλέφτη την ώρα που επιχειρούσε τη μοιραία κίνηση, γύριζαν τη λαμπάδα ανάποδα και του την έφερναν με δύναμη στο κεφάλι. Άλλοι πάλι για να αποφύγουν τις δυσάρεστες εξελίξεις, περνούσαν καρφίτσες σε όλο το μήκος του κεριού. Ο επίδοξος κλέφτης, απρόσεχτος ορισμένες φορές, τρυπούσε τα χέρια του στην προσπάθειά του να  τραβήξει το κερί προς τα κάτω. Όσοι αντιλαμβάνονταν ότι ήταν …«θωρακισμένο» και να το «είχαν βάλει στο μάτι», δεν το ακουμπούσαν.
Οι μακρομαλλούσσες κοπελιές, έχοντας  σηκωμένο το γιακά του πανωφοριού τους, προσπαθούσαν να διαφυλάξουν την …κόμη τους από την αφηρημάδα των απρόσεχτων ή την πρόθεση των …κακοπροαίρετων. Ωστόσο, δεν τα κατάφερναν πάντα κι όταν πλέον απλωνόταν η χαρακτηριστική μυρωδιά από καμένο μαλλί, πανικόβλητοι οι συγγενείς με σαλιωμένα δάχτυλα προσπαθούσαν να το …σβήσουν, διαταράσσοντας την ιερότητα των στιγμών...

Η 29η Απριλίου, με αφορμή τη γέννηση του Jean-Georges Noverre, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Χορού

Κείμενο: elculture team


Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Χορού καθιερώθηκε από τη Διεθνή Επιτροπή Χορού του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.
Γιορτάζεται από την παγκόσμια χορευτική κοινότητα κάθε χρόνο στις 29 Απριλίου, με αφορμή τη γέννηση του Jean-Georges Noverre (29 Απριλίου 1727), ενός σπουδαίου αναμορφωτή της τέχνης του χορού.
Κάθε χρόνο επιλέγεται μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του χορού για να γράψει το μήνυμα ενώ από το 1995 επίσημος συνεργάτης της Διεθνούς Επιτροπής του Χορού στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Χορού είναι η Παγκόσμια Ένωση Χορού.
Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Χορού 2016 από τον Lemi Ponifasio:
Karakia (προσευχή)
άγγιξε τον κόσμο
την πηγή της θείας μας ύπαρξης
φωτίζοντας
τα πρόσωπα των προγόνων
για να δούμε τα παιδιά μας

πλεγμένοι πάνω δίπλα κάτω
ενωμένοι όλοι μέσα
από τη σάρκα και τα κόκαλα μας
και τη μνήμη

η Γη γυρίζει
άνθρωποι σε μαζικές μεταναστεύσεις
χελώνες μαζεύονται σε μια σιωπηλή προετοιμασία
η καρδιά είναι πληγωμένη

φτιάξτε χορό
μια κίνηση της αγάπης
μια κίνηση της δικαιοσύνης
το φως της αλήθειας


Απόδοση για το Ε.Κ.Δ.Ι.Θ.: Αναστασία Κουμίδου

Αστυνόμευση με ποδήλατα στο Ναύπλιο












Επεκτείνεται και στο Ναύπλιο, το πρόγραμμα περιπολιών αστυνόμευσης, με χρήση ηλεκτροκίνητων ποδηλάτων, προκειμένου να ενισχυθεί η αστυνόμευση στην πόλη και κυρίως στο ιστορικό της κέντρο, τόσο κατά την εορταστική περίοδο του Πάσχα και κατά την θερινή περίοδο, όσο και σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Σκοπός είναι η αναβαθμισμένη και ταχύτερη εξυπηρέτηση τόσο των πολιτών, όσο και των επισκεπτών της πόλης του Ναυπλίου και η εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας, μέσω της ενίσχυσης της εμφανούς αστυνομικής παρουσίας και δράσης.

ανήμερα των γενεθλίων του



















Περισσότερα: mixanitouxronou

Έλλη Βασιλάκη

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Πτήση πάνω και μέσα στους κρατήρες των Διδύμων Αργολίδας

Αυτοί οι επιβλητικοί κρατήρες προκαλούν δέος στον επισκέπτη. Από ψηλά αποτελούν ένα απίστευτο, απόκοσμο, εξωγήινο θέαμα.
Απολαύστε μια πτήση πάνω και μέσα στους κρατήρες των Διδύμων Αργολίδας.
Οι επιστήμονες εικάζουν ότι πρόκειται για κατακρήμνιση σπηλαίων αλλά η όψη τους θυμίζει κρατήρες μετεωριτών, όπως αυτοί που βρίσκονται στο φεγγάρι.

«Ο Χορός του Θανάτου» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ απο τον Θεατρικό Όμιλο Ερμιονίδας

Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας παρουσιάζει την σύγχρονη τραγωδία «Ο Χορός του Θανάτου» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, στον Πολυχώρο ARTiki – «Μαράικε Ηλιού Ντε Κόνινγκ».
Πρεμιέρα: 3 Μαϊου
Παραστάσεις: 4,7,8,11,14,15 και 16 Μαϊου
Ώρα: 21.οο
Τιμή Εισ: 7,οο€
Κρατήσεις: 698 698 2224

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία-Μουσική Επιμέλεια-Σχεδιασμός Σκηνικού: Μόνικα Κολοκοτρώνη
Κατασκευή σκηνικού: Δημήτρης Στρίγκος-Γιώργος Δημαράκης
Κοστούμια: Δημήτρης Σίδερης
Προτότυπη μουσική: Τάκης Μανιάτης
Φωτισμοί: Ίων Ξυπολιάς
Μακιγιάζ: Διονυσία Κωνσταντίνου

ΠΑΙΖΟΥΝ

ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΥΓΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ



Σ΄ένα λαικό περιοδικό ‘‘Μπουκέτο’’ πολύ παλαιό, που ανέσυρα μισοτριμμένο από το αρχείο μου με ημερομηνία 19 Απριλίου 1925, δημοσιεύουν side by side ο Ναπολέων Λαπαθιώτης την πασχαλινή του ιστορία '' Η Θυσία'' και ο Εμμανουήλ Ροίδης το σκαλάθυρμά του '' Τα κόκκινα αυγά''. Ρομαντικός ο πρώτος, μετά την Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού, αυτοσαρκάζει τον ρομαντισμό του, βάζοντας τον Θεάνθρωπο να συνομιλεί με τον πατέρα του, πίσω στον ουρανό, μετά την περιπέτειά του στη γη : ''Γιατί το έκανες αυτό;'', τον ρωτάει ο Θεός αυστηρά.'' Θα μού κάνεις τη χάρη να μην ανακατώνεσαι διόλου στις μικρουποθέσεις των ανθρώπων; Αυτές οι καλωσύνες να σού λείπουν...'' Πραγματιστής ο Ροίδης και δεινός μελετητής, πασχίζει να δώσει απάντηση στο ερώτημα γιατί ''τρώγομεν αυγά την Λαμπρήν και διατί μόνον τότε τα θέλομεν κόκκινα και σκληρά'', και δεν βρίσκει λύση. Αυτοσαρκαζόμενος, εντέλει, υιοθετεί την λύσιν του Πανοσιωτάτου Εξάρχου του Αγίου Τάφου εν Βλαχία Ναθαναήλ ο οποίος ερωτηθείς απήντησε : ''Tρώγε και μη ερεύνα!''  Φέτος, ψώνισα από τον Χρήστο τον αυγουλά της Λαικής ακριβώς 8 (οκτώ) κόκκινα αυγά. Η μητέρα μου τα γυαλίζει στην κουζίνα με λάδι, καθ' υπόδειξίν του, μονολογώντας: '' ' Aλλες εποχές βάφαμε...πενήντα; και λίγα ήτανε.. ΄Εκανε επισκέψεις τότε ο κόσμος... Χαιρετιόμαστε, φιλιόμαστε και τούς δίναμε το κόκκινο αυγό...'' Σε λίγο με τις αναστάσιμες καμπάνες, τσουγκρίζοντας, καθώς θα συντρίψουμε το κέλυφος για να αναπηδήσει ζωή απ' αυτό, καθώς αναπήδησε και ο Ιησούς από του μνήματος την πλάκα, ας συντρίψουμε όλη την κακή ενέργεια - είμαστε γεμάτοι κρίματα. Για να θυμηθώ και το χθεσινό σουρεαλιστικό κήρυγμα του μαγκόπαπα της ΄Αγιας Σωτήρας, λίγο πριν την περιφορά: '' ..Eνταφιάζεται σήμερα ο Χριστός.. Εσείς, πιστοί, τι κακό ενταφιάζετε μέσα σας; ΄Η μένετε ακόμη στο sex in the city και τις αμερικανιές;... Προσήλθατε ως αληθινοί Χριστιανοί στην ακολουθία, ή πότε Βούδας πότε Κούδας πότε Ιησούς κι Ιούδας;...ανοίγετε άφοβα το στόμα να κοινωνήσετε αληθινά κι όχι απλώς κάνοντας ‘‘Αααα’’ για να μην ακουμπήσει η αγία λαβίδα στα χείλια και τη γλώσσα και κολλήσετε αρρώστειες;....'' (sic). 

TAKHΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ

Τάσος Λάμπρου ευχές