Θα πάμε ταξιδάκι και είναι μακρινό για να σας πάρουμε μαζί..

Σας έχουμε μουσικές και ενδιαφέροντα θέματα στις ετικέτες.
Επιστρέφουμε 30 Νοεμβρίου.
Τα ξαναλέμε τότε.
Να περνάτε πολύ καλά..

Ένα μικρό αφιέρωμα στον Μπιλ Παπάς (1927-2000)

 Ερμιόνη

William (Bill) Παπάς           Ο Μπιλ Παπάς γεννήθηκε το 1927 στη Νότιο Αφρική από Έλληνες γονείς και εργάστηκε ως πολιτικός γελοιογράφος σε δύο από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Αγγλίας, στη Guardian και τους Times, καθώς και στο γνωστό περιοδικό Punch.

Γελοιογραφίες του δημοσιεύτηκαν μεταξύ άλλων στους New York Times και Newsweek. Το 1972 εγκατέλειψε την πολιτική γελοιογραφία και αποσύρθηκε στην Ερμιόνη, στο μικρό παραθαλάσσιο χωριό του πατέρα του, όπου απαθανάτιζε τους χαρακτήρες που συναντούσε στα ελληνικά νησιά. Το 1984 εγκαταστάθηκε στο Πόρτλαντ της πολιτείας Ορεγκον.
Οι υδατογραφίες του, εμπνευσμένες από τα ταξίδια του, εκτέθηκαν σε πολλές γκαλερί καθώς και στο κτίριο της Γερουσίας στη Ουάσιγκτον. Έργα του βρίσκονται σήμερα στη National Portrait Gallery του Λονδίνου, στο Μουσείο Βορρέ στην Αθήνα και στο Μουσείο της Παλιάς Πόλης των Ιεροσολύμων, μεταξύ άλλων.
Πολλοί οι φίλοι του στην Ερμιόνη..
Τον θυμόμαστε να τριγυρίζει απλός, γοητευτικός, με γυρισμένα μπατζάκια και να μας χαιρετάει χαμογελώντας , μ αυτές τις ξενικές καλημέρες του..
Κάποιων τα σπίτια ομορφαίνουν με έργα που τους είχε χαρίσει..

Οι μοναχοί και το κρασί..

Ζευγάρι πρωινών ψαράδων στη Δάρδιζα

Καλημέρα, τι ψαρεύετε;

Χταπόδια… αλλά όχι μικρά γιατί απαγορεύεται..

Παιδιά από 33 χώρες του κόσμου "ζωγράφισαν" τον Πλανήτη Γη σε ένα ξεχωριστό ημερολόγιο για το 2010

Ζωγραφιά της 14χρονης Ruslana Sorokin, από το Art School No4 της Οδησσού, στην Ουκρανία. Η ζωγραφιά αυτή κοσμεί, μαζί με άλλες 69 μαθητών ηλικίας 6 έως 15 ετών, από 33 χώρες, το ημερολόγιο που εξέδωσαν οι Φίλοι του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη για το 2010.

"Τα παιδιά αγαπούν το φυσικό περιβάλλον, θέλουν έναν ήλιο που να γελάει, ένα φεγγάρι που δεν κλαίει και τα αστέρια να μη δακρύζουν, αλλά να λαμπυρίζουν, θέλουν φως, πολύ φως, καθαρό ουρανό, ένα περιβάλλον χωρίς ρύπανση, να αναπνέουν ελεύθερα, έτσι όπως εκφράζονται στις ζωγραφιές τους, με χρώματα, αισθήματα και αγάπη για τον κόσμο, που μας περιβάλλει, που μας αγκαλιάζει, που μας δίνει ζωή: Τον Πλανήτη, τη Γη μας".

Με τα λόγια αυτά το κοινωφελές ίδρυμα «οι Φίλοι του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη», προλογίζει μία ιδιαίτερη έκδοση, ένα διαφορετικό ημερολόγιο για το 2010, με δημιουργούς παιδιά από όλο τον κόσμο. «Ο Πλανήτης Γη, το σπίτι μας», είναι η θεματική ενότητα του ημερολογίου και τις σελίδες του πλουτίζουν 70 ζωγραφιές παιδιών, ηλικίας από 6 έως 15 ετών, που επιλέγησαν μεταξύ 7.500 που συμμετείχαν -μέσω 460 φορέων της Εκπαίδευσης και του Πολιτισμού, από 33 χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής και της Αμερικής- στο διεθνή διαγωνισμό, τον οποίο προκήρυξαν οι "Φίλοι του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη".

«Βροχή μετεωριτών» σήμερα το βράδυ

Για μια ακόμη χρονιά, απόψε τα ξημερώματα της Τρίτης προς Τετάρτη, οι…ξενύχτηδες -και στην Ελλάδα- θα έχουν την τύχη να δουν την μαζική πτώση εκατοντάδων διαττόντων αστέρων, ένα φαινόμενο που ονομάζεται «Βροχή των Λεοντιδών» και θα είναι ορατό από τη Γη, αρκεί ο ουρανός να μην είναι συννεφιασμένος.

Η «Βροχή των Λεοντιδών» έχει ονομαστεί έτσι, επειδή τα μετέωρα που πέφτουν στη Γη, φαίνεται να προέρχονται από την κατεύθυνση του βόρειου αστερισμού του Λέοντα.
Οφείλονται στα σωματίδια σκόνης που δημιουργεί ένας κομήτης, ο Τέμπλ-Τατλ, ο οποίος αφήνει πίσω του «ουρές» σκόνης, καθώς περνά από το εσωτερικό του ηλιακού τμήματος κάθε 33 χρόνια. Φέτος η Γη περνά μέσα από δύο τέτοια κατάλοιπα σκόνης, που ο κομήτης άφησε πίσω του το 1466 και το 1533, σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό «Νιού Σάιεντιστ».
 Τα σωματίδια αυτά εισέρχονται στην ατμόσφαιρά του πλανήτη μας συνήθως με ρυθμό 40 έως 70 αντικειμένων την ώρα, ενώ μερικές φορές ο ρυθμός μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερος και να φθάσει τα 300 μετέωρα, σύμφωνα με τη NASA. Στην Ευρώπη (και την Ελλάδα), εκτιμάται ότι η καλύτερη ώρα παρατήρησης θα είναι περίπου μετά τις 2 τα ξημερώματα απόψε.
 Η Γη, καθώς περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, συναντά το Νοέμβριο κάθε χρόνου το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τετλ και το διασχίζει με ταχύτητα πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων την ώρα. Τα σωματίδια σκόνης, με μέσο βάρος ενός γραμμαρίου, προσκρούουν στα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιράς σε ύψος περίπου 100 χιλιομέτρων και καίγονται. Η ανάφλεξη αυτή σχηματίζει μια φωτεινή σφαίρα μήκους δύο έως τριών μέτρων που είναι ορατή από τη Γη.
  Οι «βροχές» μετεώρων είναι θεαματικές, όμως προκαλούν πονοκέφαλο στους επιστήμονες, επειδή μπορούν να προκαλέσουν ζημιές σε διαστημικά σκάφη και δορυφόρους, καθώς μπορούν να ταξιδεύουν με ταχύτητα μέχρι και 260.000 χλμ. την ώρα.

Καθημερινή

Γιορτή του Πολυτεχνείου απο το Γενικό Λύκειο Ερμιόνης

Στη γιορτή του Πολυτεχνείου στο σχολείο του Συγγρού , τώρα Πνευματικό Κέντρο, έκλεισαν τα παράθυρα γιατί δεν χρειαζόταν φως.
Το φώς ήταν μέσα ..
Στην φωτεινή αυτή στιγμή της ιστορίας μας και στα άσπρα πουκάμισα των αγοριών και των κοριτσιών ..
Πλημμύρισε ο χώρος από κόκκινα γαρύφαλλα, μηνύματα, νεανικά πρόσωπα, μαρτυρίες, φοιτητές, μνήμες, στρατιώτες, ήχους, ποτάμια λαού, εξέγερση, εξόριστους, επιστροφές, πρόσωπα ηρωικά γνωστά, άγνωστα, αγκαλιές, πόνο εδώ, εκεί, παντού, παιδιά, παιδιά πολέμου, παράπονο, τραγούδια πολλά , όσα γι αυτούς γράφτηκαν,συγκίνηση και ελπίδα πως το αντισταθείτε είναι μια λέξη που ακόμα δεν ξεχάσαμε το νοημά της..
Μια γιορτή όπως τους άξιζε.
  Φύγαμε κρατώντας ένα κόκκινο γαρύφαλλο και ζεστούς μέσα  στην ψυχή μας όλους αυτούς,  τους αγωνιστές της ελευθερίας..
Μπράβο στα παιδιά και στους διοργανωτές .

Η 17 Νοέμβρη στην ποίηση

Μια πράξη ανατρεπτική. Παράλογη. Πάνω από την καθεστηκυία λογική. Η εξέγερση του Νοέμβρη, μια πράξη ποιητική, δεν θα μπορούσε ν’ αφήσει ανεπηρέαστη τη λογοτεχνία μας.

Το Πολυτεχνείο ενέπνευσε και εμπνέει ακόμη και σήμερα την ποίηση και τη λογοτεχνία.
Ο ποιητής δημοσιογράφος Ηλίας Γκρης εξέδωσε το 2003, από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, ένα ανθολόγιο με ποιήματα και πεζογραφήματα που αναφέρονται σ’ εκείνη τη νύχτα της φωτιάς .
«Το μελάνι που φωνάζει- Η 17 Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία».
«Εκείνα τα μακρύμαλλα παιδιά με τα παντελόνια καμπάνες, που φώναζαν στοοδόστρωμα, στις κολόνες, πίσω από τα κάγκελα, στις σκάλες η στο γρασίδι εκτάδην γράφοντας συνθήματα σαν αυτοσχέδιοι γραφίστες, σκορπούσαν ένα φως που όμοιό του δεν ξανάδα» γράφει ο Ηίας Γκρης, ο οποίος συμμετείχε στην εξέγερση, φοιτητής τότε και εργάτης στις οικοδομές για να σπουδάσει.
Ο ανθολόγος, με το δικαίωμα που του δίνουν οι έξη ποιητικές του συλλογές, τα τρία πεζογραφήματά του και οι δύο ανθολογίας του, κάνει μια φιλολογική αναφορά στα κείμενα, με ιδιαίτερη επι - κριτική στάση στην πολλά υποσχόμενη γενιά του ΄70 γενιά της λεγόμενης αμφισβήτησης.
«Το βαθύτερο νόημα της εξέγερσης προδήλως κατέχουν λέξεις ιδιαίτερης φόρτισης όπως ανιδιοτέλεια, αυτοθυσία, συμπόνια, γενναιοψυχία, καρτερικότητα» σημειώνει.
Από την έκδοση αυτή επιλέγουμε «ποιήματα του Πολυτεχνείου»:

Η "κηδεία" της.. Βενετίας

Η "κηδεία" της.. Βενετίας

Πολλές εκατοντάδες κάτοικοι της Βενετίας τέλεσαν συμβολικά το Σάββατο (14/11) την κηδεία της πόλης τους, ο πληθυσμός της οποίας μειώνεται συνεχώς με αποτέλεσμα να είναι σήμερα μικρότερος από 60.000, μετέδωσε ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου.

Δεκάδες γόνδολες που μετέφεραν άδεια φέρετρα και μπουκέτα λουλούδια πέρασαν από όλα τα κανάλια της Βενετίας με τη συνοδεία τραγουδιών και ποιημάτων στην τοπική διάλεκτο.
"Θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο για τα προβλήματα της πόλης μας. Στη Βενετία οι τιμές των σπιτιών είναι υπερδιπλάσιες από κάθε άλλο μέρος. Αυτό δεν μπορεί να το αντέξει η μεσαία τάξη", τόνισε ο Πιερλουίτζι Ταμπουρίνι, εκπρόσωπος της ένωσης πολιτών Venessia.com, που προωθεί τον βενετισάνικο πολιτισμό και οργάνωσε την διαφορετική αυτή εκδήλωση.
"Ζητάμε να ληφθούν περισσότερα μέτρα για την πόλη και τους μόνιμους κατοίκους της. Αρνούμαστε να δεχτούμε μόνο την κουλτούρα του τουρισμού που επικρατεί, πρέπει να αναπτυχθούν και πάλι και άλλοι τομείς", επισήμανε.
ANA MPA

Πολυτεχνείο blues

Γεννηθείς το 61.Τη μέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήμουν σαν οικόπεδο εκτός σχεδίου που κάποτε θα έμπαινε εντός. Θυμάμαι τον ήχο των τανκ στην Αλεξάνδρας. Ανέβαινα σε μια καρέκλα και παρατηρούσα τον έρημο δρόμο πίσω από τα κατεβασμένα ρολά. Μια από τις μεγαλύτερες αγωνίες μας ήταν, αν θα είχαμε σχολείο, την επόμενη μέρα. Περίεργα κυνική, η σκέψη των παιδικών μυαλών, στην υπεραπλούστευσή των γεγονότων. Θυμάμαι το βλέμμα του Μιχάλη Μυρογιάννη και το χαμόγελό του μερικές ώρες πριν φύγει για πάντα. Ο Μιχάλης, με το θάνατό του, καταχωρήθηκε στους ήρωες. Για μένα ήταν το πρώτο μου φιλί.
Θυμάμαι τη φωνή στο ραδιόφωνο «εδώ Πολυτεχνείο»… Και ποιος δεν τη θυμάται.(Όλοι εκτός από τη φωνή την ίδια ίσως).Θυμάμαι τις φωνές κάτω από το μπαλκόνι μας «ένα κραγιόν, πετάξτε κραγιόν και λεμόνι»… Τι να τα ήθελαν τα κραγιόν; Αναρωτιόμουν… Σύντομα όλα βάφτηκαν κόκκινα. Να τι το ήθελαν το κραγιόν! Άκουγα τα Αντάρτικα του Τζαβέλα , δυνάμωνα τον ήχο στο «και συ τι έκανες κυρ Παντελή», μαγεύτηκα από τον παλμό και το πάθος του Θεοδωράκη, στα κρυφά άκουγα και κανένα ερωτικό τραγούδι… Στα κρυφά.
Εντρύφησα στους Έλληνες ποιητές, ρούφηξα το «Καπνισμένο τσουκάλι» με το τσουβάλι, έχρισε ήρωα η ψυχή μου τον Παναγούλη, δε ξεκόλλησε ποτέ από το

Χρόνης Αηδονίδης Βλεφαρό μου..

Ο συμβολισμός του ροδιού ανά τους αιώνες

Μυκήνες, ταφικός κύκλος Α, τάφος ΙΙΙ, περιδέραιο με χρυσές χάνδρες σε σχήμα ροδιού, 16ος αιώνας π.Χ.

Σάμος, Ηραίο, πήλινο ομοίωμα ροδιού, τέλη 8ου αιώνα π.Χ.

Του Δρ Κώστα Καλογερόπουλου

Ο Κώστας Καλογερόπουλος σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και προϊστορική αρχαιολογία, κλασική αρχαιολογία και αρχαία ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης όπου έλαβε το διδακτορικό του. Σήμερα εργάζεται ως ερευνητής στην εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία.

Περιοδικό Αρχαιολογία

Το ρόδι (ελλ. κυρίως ροιά, ρόα, σίδη· λατ. κυρίως malum granatum, malum Punicum) έχει τα στοιχεία ενός εύκολα αναγνωρίσιμου καρπού. Φαινομενικά μοιάζει με το μήλο, η βασική του όμως διαφορά με αυτό έγκειται στο ότι το ρόδι στην κορυφή του στρογγυλού κόκκινου καρπού φέρει κάλυκα σχήματος κορώνας (αλλιώς: «στέμμα» ή «στεφάνη») και στο εσωτερικό του εκατοντάδες κόκκινους χυμώδεις σπόρους, φυλασσόμενους μέσα σε θύλακες από λεπτές, λευκοκίτρινες μεμβράνες. Αυτά τα δύο στοιχεία, το κόκκινο χρώμα και η αφθονία των σπόρων του, υπήρξαν καθοριστικά για τη συμβολική διάσταση του καρπού στο πέρασμα των αιώνων (Engemann 1983, στ. 690, εικ. 1).

Παρ’ όλη την απολυτότητα των διατυπώσεων σχετικά με τον τόπο προέλευσης του ροδιού από την Ανατολή (Byrne 1993, σ. 167 σημ. 34), τούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο αφού σήμερα ο καρπός ευδοκιμεί σε άγρια μορφή τόσο στις περιοχές που βρίσκονται μεταξύ της ΒΑ Τουρκίας και των περιοχών της νότιας Κασπίας θάλασσας όσο και στην Αλβανία και το Μαυροβούνιο (Zohary / Hopf 1993, σ. 162). Με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, είναι πιθανό η εξημέρωση και η καλλιέργεια του ροδιού να άρχισε παράλληλα σε διάφορες περιοχές τόσο της εύφορης Ημισελήνου όσο και της ΝΑ Ευρώπης (Francissen 1985, σ. 181). Πότε ακριβώς ξεκίνησε η διαδικασία αυτή στην Ελλάδα δεν μπορεί προς το παρόν να προσδιοριστεί. Πάντως, απανθρακωμένο ξύλο ροδιάς πιστοποιείται ήδη από τα τέλη της 3ης χιλιετίας π.Χ. στο Ακρωτήρι της Θήρας (Doumas 2006, σ. 58, εικ. 1-2).

Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε, στο βαθμό που αυτές τεκμηριώνονται, τη λειτουργία και τη συμβολική διάσταση του ροδιού σε συνάρτηση με τις ιστορικές περιόδους.
Από την Μέση Εποχή του Χαλκού έως την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (2η χιλιετία και αρχές 1ης χιλιετίας π.Χ.)

Αύριο η γιορτή του Πολυτεχνείου στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης

          Η  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σας προσκαλούμε την Τρίτη 17 Νοέμβρη 2009 και ώρα 9.00πμ στην αίθουσα Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ερμιόνης στη γιορτή για την 36η επέτειο του Πολυτεχνείου.

¨ Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι ' θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.¨
(Ανδρέας Κάλβος)

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Ο Σύλλογος Διδασκόντων και Μαθητικές Κοινότητες

Γενικού Λυκείου Ερμιόνης

Να ασχοληθεί το υπουργείο Γεωργίας με την καλλιέργεια του ροδιού

Ιωσήφ Μερτύρης
Συνέντευξη στον Χρήστο Διαμαντόπουλο.

Να ασχοληθεί το υπουργείο Γεωργίας με την καλλιέργεια του ροδιού
Για τις προοπτικές αλλά και τα προβλήματα στην καλλιέργεια της ροδιάς, μιλάει στην Agrenda ο αγρότης και συσκευαστής από την Ερμιόνη Ιωσήφ Μερτύρης. Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για το γεγονός ότι οι φυτοφαρμακευτικές εταιρείες δεν διαθέτουν φυτοπροστατευτικά προϊόντα τα οποία να είναι εξιδανικευμένα στην συγκεκριμένη καλλιέργεια. Επίσης, όσον αφορά στο θεσμικό πλαίσιο που ετοιμάζει η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης με σκοπό τον καλύτερο έλεγχο της αγοράς, τηρεί στάση αναμονής και δίνει πίστωση χρόνου έως ότου υλοποιηθούν και αρχίσουν να λειτουργούν οι εξαγγελίες.
Κ. Μερτύρη, πόση εκτιμάτε ότι θα είναι η παραγωγή ροδιού φέτος και που θα διαμορφωθεί η τιμή του προϊόντος;
 Η εκτίμηση μου για την περιοχή της Ερμιόνης είναι ότι οι ποσότητες φέτος θα διαμορφωθούν στους 800 με 900 τόνους, 45 % πάνω από πέρσι. Σε αντίθεση οι τιμές είναι περίπου 15% μειωμένες έναντι της περσινής τιμής που δώσαμε στους παραγωγούς. Κυμαίνονται από 65 έως 75 λεπτά στο δέντρο, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να υπολογιστεί και το κόστος για την συλλογή την διαλογή κ.α. τα οποία βαραίνουν τους εμπόρους. Για παράδειγμα ένας παραγωγός με ένα καλής ποιότητας προϊόν πληρώθηκε 75 λεπτά το κιλό. Αυτό που οδήγησε στην πτώση των τιμών ήταν σαφώς η αύξηση της παραγωγής σε πανελλαδικό επίπεδο. Είναι γνωστό ότι έχουν φυτευτεί πολλά καινούρια δέντρα και αυτά χρόνο με τον χρόνο έρχονται στην παραγωγή.
 Προβλέπεται στο μέλλον αύξηση της παραγωγής στην καλλιέργεια ροδιού στην χώρα μας και γιατί;

Νέο ρεκόρ Γκίνες για τον Αλβανό ζωγράφο Σαϊμίρ Στράτι

Ο Αλβανός ζωγράφος, Σαϊμίρ Στράτι, κέρδισε το τέταρτο ρεκόρ Γκίνες με το νέο του έργο, το πορτρέτο του Μάικλ Τζάκσον, σχηματισμένο από ένα μωσαϊκό πινέλων ζωγραφικής στην πλευρά ενός φορτηγού.

  Ο Αλβανός καλλιτέχνης χρησιμοποίησε 300.000 πινέλα για να δημιουργήσει το νέο αυτό έργο που του χάρισε τη διεθνή διάκριση. Το μωσαϊκό έχει πλάτος 10 μέτρα και ύψος 2,6 μέτρα.
Ο Σ. Στράτι στο παρελθόν κέρδισε τρία βραβεία Γκίνες χρησιμοποιώντας περίπου 300.000 φελλούς για να δημιουργήσει ένα πορτρέτο κιθαρίστα, περίπου 500.000 τεχνητά νύχια, σε ένα άλλο έργο 8 τ.μ. και 1.000.000 οδοντογλυφίδες για ένα άλλο μωσαϊκό.


iKypros

Μυστήριο πράγμα ο κόσμος

Το καναδικό Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής Περίμετρος, που έχει δημιουργήσει από το 2000 ο οραματιστής ελληνικής καταγωγής επιχειρηματίας Μάικ Λαζαρίδης (δημιουργός της εταιρίας RIM που παράγει το κινητό Blackberry), έχει ήδη αποκτήσει παγκόσμια φήμη για την ικανότητά του να βρίσκεται στην επιστημονική πρωτοπορία και να προσελκύει τα καλύτερα "μυαλά" στα ερευνητικά προγράμματα του. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Στέφεν Χόκινγκ, μόλις παραιτήθηκε λόγω ηλικίας από την έδρα του στο Κέμπριτζ, άρχισε αμέσως τη συνεργασία του με το Perimeter Institute.

Πρόσφατα ολοκληρώθηκε μια δεκαήμερη εκδήλωση με τίτλο "Από τα Κβάντα στον Κόσμο", στο πλαίσιο της οποίας ζητήθηκε από ένα πάνελ κορυφαίων φυσικών του πλανήτη να απαντήσουν στο πρωτότυπο ερώτημα "Τι σας κρατάει άγρυπνους τα βράδια;". Ακολουθεί μια σύντομη παράθεση των απαντήσεων, όπως τα κατέγραψε το «New Scientist».
1. Γιατί αυτό το σύμπαν και όχι άλλο;

Φλέρυ Νταντωνάκη..Άνοιξε γιατι δεν αντέχω

Νέα τάξη πραγμάτων ;

Το video έχει  10  λεπτά διάρκεια όμως είναι αρκετά για να προβληματιστούμε..
 Αν και ¨η αλήθεια είναι ένα άγνωστο πράγμα..¨

Απο την παρουσίαση του ¨Λόγια φτερά¨ στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κρανιδίου

Πήγαμε να γνωρίσουμε ένα νέο βιβλίο και μας συνεπήρε ο συγγραφέας..

Μάθαμε απο το βιογραφικό του  οτι γεννήθηκε  το 1966 στην Αθήνα, και ότι έχει τελειώσει τη Νομική Σχολή. Το 1993 εξέδωσε το Σοφό παιδί σε ηλικία 24 χρονών και από τότε έγινε επαγγελματίας συγγραφέας. Ακολούθησαν άλλα πέντε μυθιστορήματα και δεκάδες διηγήματα, που μεταφράστηκαν στα γαλλικά, στα αγγλικά, στα ισπανικά, στα τσεχικά, στα λιθουανικά, στα τουρκικά και στα εβραϊκά. Μετέφρασε ένα θεατρικό έργο και έγραψε το σενάριο για µία κινηματογραφική ταινία και µία τηλεοπτική σειρά.
Ο Χ.Α. Χωµενίδης εργάζεται και ως ραδιοφωνικός παραγωγός, κατοικεί πάντα στην Κυψέλη και επιμένει να ελπίζει στο καλύτερο.
Εμείς χαρήκαμε έναν αισιόδοξο άνθρωπο, προσιτό χωρίς ίχνος έπαρσης, καλό ακροατή μ ενα χαμόγελο σκανδαλιάρικου παιδιού..
Δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες να συμμετέχουμε σε τέτοιες εκδηλώσεις στον τόπο μας πολύ περισσότερο να έρθουμε σε επαφή και να κουβεντιάσουμε με έναν συγγραφέα τέτοιου βεληνεκούς..
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές.
Θα μπορούσαν μόνο να είχαν παρακάμψει λίγο το πρωτόκολλο μιας παρουσίασης βιβλίου για να μην χαθούμε στα τυπικά...
Είχε τόσο ενδιαφέρον η κουβέντα μαζί του.. 
Εχουμε ξεκινήσει να τον διαβάζουμε.
Με το '' Λόγια φτερά" μεταφερόμαστε στον 8ο π.Χ. αιώνα, λίγο προτού πεθάνει ο Τήνελλος,ο περίφημος αοιδός, διηγείται στον εγγονό του τη ζωή του: Τα παιδικά του χρόνια στα παράλια της Ιωνίας, την ένταξή του στην ακολουθία του προαιώνιου αοιδού Αναβάτη, το πέρασμά του από τις Μυκήνες κι από τους Ολυμπιακούς αγώνες, τους έρωτες, τα ταξίδια και τις μεταμορφώσεις του. Τις ηδονές που γεύτηκε, τα πάθη και τις συμφορές που –άθελά του;– προκάλεσε…
  Στο διαβάστε περισσότερα οι πρώτες σελίδες του βιβλίου

Σπαταλήστε χρόνο, αλλιώς πώς θ’ ανακαλύψετε τη ζωή;

Ο φιλόλογος κ. Γιάννης Κουβαράς έγραψε μία επιστολή προς τους τελειόφοιτους του 2ου Γενικού Λυκείου Βριλησσίων

Γιατί την έστειλε στους μαθητές του;
Διότι «η ευτυχία δεν ανεβαίνει στα ρετιρέ επειδή λαχανιάζει. Αλλά το 2ο Λύκειο Βριλησσίων είναι ρετιρέ και πάσης Ελλάδος. Σύμφωνα με τα στατιστικά πλασάρεται στη 10άδα ανάμεσα στα 3 χιλιάδες λύκεια όλης της χώρας. Και βέβαια προτιμώ ένα σχολείο που βγάζει ευτυχισμένους οδοκαθαριστές από ένα που βγάζει νευρωτικούς επιστήμονες, σήμερα που έχουμε έλλειμμα ευτυχίας και πλεόνασμα επιστημόνων (…) Το 2ο Βριλησσίων είναι ευτυχισμένο γιατί πολλές φορές τελειώνατε το μάθημα και δεν φεύγατε (από τον συνήθη τόπο του εγκλήματος) μένατε στον χώρο του σχολείου, συζητούσατε, περιμένατε τους φίλους σας από άλλα τμήματα, νιώθατε δικό σας τον χώρο. Αυτό το γεγονός με συγκινεί, το εκλαμβάνω ως βαρόμετρο υγείας κι ευτυχίας, ως άμυνα συλλογικότητας που τόσο τη χρειαζόμαστε (επικοινωνώ άρα υπάρχω…)».
«Το καλλίτερο σχολείο»
Ο καθηγητής εξηγεί στα «παιδιά» του στη συνέχεια της επιστολής του πως «το καλλίτερο σχολείο δεν είναι εκείνο που έχει τις περισσότερες επιτυχίες (οι στατιστικές είναι σαν τα μαγιώ, δείχνουν πολλά αλλά κρύβουν τα ουσιωδέστερα). Το καλλίτερο σχολείο είναι εκείνο που οι μαθητές του το μισούν λιγότερο. Σ’ αυτό ήθελα να με κρίνετε».
Η επιστολή είναι από έναν μεγάλο φιλόλογο. Και ισορροπεί ανάμεσα σε στίχους, συμβουλές, σκέψεις και παιχνίδια λόγου. Είναι μια άλλη γλώσσα, με άλλες προτεραιότητες για έφηβους γεμάτους άγχος και χωρίς χρόνο. Κι ο Γ. Κουβαράς το ξέρει αυτό: «Σπαταλήστε τη μισή νιότη σας σε ουτοπίες. Την υπόλοιπη στα έργα της θάλασσας, στα έργα της αγάπης. Ανοίξτε πανιά στο Αδύνατο. Για να φτάσετε στο δυνατό. Αριστοκράτες στην τέχνη, στους τρόπους. Δημοκράτες στη ζωή. Ή αλλιώς μάγκες στα αλώνια, κύριοι στα σαλόνια. Το επαναλαμβάνω. Κανείς δεν ψήλωσε κονταίνοντας τους άλλους. Μόνο ασκήσεις σε μονόζυγο δίνουν πόντους “για να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα και θα δούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν, τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο, τη θάλασσα να κυματίζει. Λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα”. Σεφερικά και σταθερά Ψηλά τις καρδιές (…)».
«Σπαταλήστε χρόνο, αλλιώς πώς θ’ ανακαλύψετε τη ζωή; Η ζωή είναι ωραία αλλά τα ’χει φτιάξει με άλλον. Επιμένετε και θα σας ενδώσει και δώσει.

Αφιέρωμα σήμερα στην Καθημερινή "Eρμιόνη σαν νησί στη στεριά"

PASSPORT

Από την Εφη Παρούτσα

Tο φθινόπωρο στην Eρμιονίδα είναι νοσταλγικό σαν τις οικογενειακές εκδρομές των παιδικών μας χρόνων.H ναυτική παράδοση της πόλης μπερδεύεται γλυκά με τις μυρωδιές του κάμπου, τις ελιές και τις πορτοκαλιές,ενώ στο βάθος λάμπει πανέμορφη η Yδρα.Η εικονα της Ερμιόνης στο μυαλό μου παρέπεμπε πάντα σε νησί. Hξερα βέβαια ότι επρόκειτο για ακρωτήρι στο νοτιοανατολικό άκρο της αργολικής χερσονήσου κοντά στο Πόρτο Xέλι, αλλά το νησιωτικό χρώμα της και η σχέση της με τη θάλασσα πάντα με μπέρδευαν.

Eτσι είπα να πάω να τη γνωρίσω από κοντά. Αποφάσισα να μην ακολουθήσω την κλασική διαδρομή Επίδαυρος - Κρανίδι - Ερμιόνη.
Μετά την Επίδαυρο έστριψα για Γαλατά. Oταν σταμάτησα να ρωτήσω αν πηγαίνω σωστά, με κοίταξαν με απορία.
«Γιατί κάνεις τέτοιο κύκλο κορίτσι μου;». Iσως γιατί χρειάζομαι σε αυτό το διήμερο τη θάλασσα να με ακολουθεί.
Απέραντες παραλίες, υγρότοποι με παρατηρητήρια, καλαμιώνες δεξιά κι αριστερά, αγρότες χωμένοι στα χωράφια τους, γραφικά χωριά που αντέχουν ακόμα. Εικόνες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς μπορεί να είσαι μόνο δυο ώρες μακριά από την Αθήνα. Προσπερνώ μια πινακίδα που δείχνει δεξιά για τα αρχαία της Τροιζήνας. Xρόνο έχω, την ακολουθώ. Bρίσκομαι στη μέση του πουθενά, ανάμεσα σε απέραντες αγροτικές εκτάσεις. Διαβάζω ότι η Τροιζήνα ήταν σημαντικό βασίλειο και ότι στα χρόνια του βασιλιά Πιτθέα, περίπου το 1230 π.Χ., γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της. Είναι γενέτειρα του Θησέα και ο χώρος που διαδραματίστηκε η τραγική ιστορία αγάπης του Ιππόλυτου και της Φαίδρας. Σήμερα, σώζονται τμήματα από το αρχαίο τείχος της πόλης, ο προμαχώνας καθώς και ερείπια αρχαίων και μεσαιωνικών κτιρίων. Είναι μια εικόνα που πραγματικά αξίζει να δεις.
Ο Ηλιος παλεύει με τα σύννεφα, μια και το φθινόπωρο μπήκε για τα καλά, κι εγώ με τις στροφές του δρόμου! Σίγουρα δεν είναι ο πιο βατός, αλλά οι φυσικές ομορφιές που συναντάει κανείς επιβραβεύουν την απόφασή μου για τη δύσκολη διαδρομή. Επειτα από τρεις ώρες οδήγησης φτάνω στο Θερμήσι, ένα παραλιακό χωριό 10 χλμ. από την Ερμιόνη.

Κομποστοποίηση στο σπίτι

Ενώ περιμένουμε να υλοποιηθεί επιτέλους, η ανακύκλωση στον τόπο μας, για να μη χάνουμε χρόνο μπορούμε  να βοηθήσουμε - όσοι δεν το κάνουμε ήδη- μειώνοντας τα απορρίμματά μας  και ταυτόχρονα εξοικονομώντας το λίπασμά μας.

Κομποστοποίηση στο σπίτι

 Μία από τις πλέον διαδεδομένες μεθόδους διαχείρισης των οργανικών αστικών απορριμμάτων είναι η κομποστοποίηση. Με τον όρο κομποστοποίηση εννοείται η φυσική διαδικασία κατά την οποία τα οργανικά απόβλητα (φρούτα, λαχανικά, φύλλα, κλαδέματα κ.α.) κάτω από ελεγχόμενες αερόβιες συνθήκες με τη βοήθεια μικροοργανισμών, μετατρέπονται σε ένα πλούσιο οργανικό μείγμα που λειτουργεί ως εδαφοβελτιωτικό και λίπασμα.,

  Η διαδικασία της κομποστοποίησης μπορεί να επιτευχθεί κατ’ οίκον εφαρμόζοντας κάποιο σύστημα οικιακής κομποστοποίησης. Αυτή η διαδικασία γίνεται πολύ εύκολα στον κήπο ή στο μπαλκόνι των διαμερισμάτων με τη χρήση ενός απλού κάδου κομποστοποίησης. Μέσα στον κάδο συγκεντρώνουμε τα οργανικά και αφήνουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της. Από το σύνολο των οργανικών αποβλήτων ενός σπιτιού το 70% περίπου είναι κομποστοποιήσιμα. Αυτό σημαίνει ότι συμμετέχοντας ενεργά στην οικιακή κομποστοποίηση μπορούμε να μειώσουμε το σύνολο των οικιακών αποβλήτων μας κατά 35% περίπου παράγοντας ένα πολύ καλής ποιότητας εδαφοβελτιωτικό το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον κήπο ή στο αγρόκτημα ως λίπασμα.

Υλικά που μπορούν να συμμετέχουν στο σχηματισμό κομπόστας

Γενικά όλα τα οργανικά υλικά μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία κομποστοποίησης, αρκεί να πληρούν κάποιες βασικές προϋποθέσεις που αφορούν το μέγεθος τους καθώς και το ποσοστό συμμετοχής τους στο συνολικό κλάσμα.
Στους κάδους κομποστοποίησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα παρακάτω οργανικά υπολείμματα:

«Λόγια Φτερά» στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κρανιδίου

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009
6:3Ο μ.μ
Ενιαίο Λύκειο Κρανιδίου

                                 Π ρ ό σ κ λ η σ η

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη σας προσκαλεί να γνωρίσετε από κοντά τον συγγραφέα

Χρήστο Α. Χωμενίδη και να συζητήσετε μαζί του το τελευταίο μυθιστόρημά του

«Λόγια Φτερά» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Ο πρόεδρος του Δ.Σ

Της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κρανιδίου

Τόδωρης Παντελεήμων

Πληροφορίες: Δημοτική Βιβλιοθήκη

27540-23461

Ανοικτή επιστολή και όχι μόνο.. Απο τον κο Ανδρέα Κρητικό

Λάβαμε από τον κο Ανδρέα Κρητικό δύο επιστολές προς τον Δήμαρχο και Αντιδήμαρχο Ερμιόνης και μία πρόταση προς κάθε Ερμιονίτη και τα δημοσιεύουμε.
Μας γράφει.
Σας αποστέλω την πρόσφατη αλληλογραφία μου προς ενημέρωση δική σας και των δημοτών.
Σας ευχαριστώ.
Ανδρέας Κρητικός

Ερμιόνη 13 Νοεμβρίου 2009
Ανοικτή Επιστολή
Προς κάθε ενδιαφερόμενο Ερμιονίτη και φίλο της Ερμιόνης
Αγαπητοί,
Όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε την εξαιρετική ομι-λία του φιλόλογου και λυκειάρχη Ιωάννη Αγγ. Ησαΐα στην αυλή του Ι.Λ.Μ.Ε. το φετινό καλοκαίρι, που διοργανώθηκε άψογα από τον Ερμιο-νικό Σύνδεσμο με θέμα «Ιστορική και ερμηνευτική προσέγγιση στη νο-μισματικοπία της αρχαίας Ερμιόνης», φύγαμε με τη λύπη της χαμένης ευκαιρίας.
Ο ομιλητής παρουσιάζοντας τα νομίσματα της αρχαίας Ερμιόνης μας γνωστοποίησε πως μόλις προ ολίγων μηνών πολλά απ’ αυτά πωλή-θηκαν σε ιδιώτες κατόπιν δημοπρασίας. Το δε τίμημα δεν ήταν απαγο-ρευτικό.
Προτείνω τη δραστηριοποίηση όλων ώστε να αποκτήσει η Ερμιό-νη τα νομίσματα αυτά.
Πιστεύω πως το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου μας πρέπει να α-ναλάβει ένα ρόλο συντονιστή στο ενδιαφέρον ιδιωτών, συλλόγων, φο-ρέων προς επίτευξη του στόχου.
Με οργανωμένη προσπάθεια, επιχειρηματολογία και την ανάληψη του όποιου κόστους μπορούμε να πείσουμε τους συλλέκτες για την πα-ραχώρηση των νομισμάτων.
Θέτω τις δυνάμεις μου στη διάθεση σας.

Με τιμή
Ανδρέας Κρητικός
Δημοτικός Σύμβουλος
................................................................

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΖ. ΚΡΗΤΙΚΟΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗΣ
Ερμιόνη Αργολίδας
Τ.Κ.21051 Τηλ. 27540-32175 6977 504090

Ερμιόνη 12 Νοεμβρίου 2009

Προς : Την Αντιδήμαρχο Ερμιόνης κα. Θεοδότη Σκλαβούνου-Λαμπάτου
Κυρία Αντιδήμαρχε,
Έχω από καιρό καταθέσει προφορικά στο Δημοτικό Συμβούλιο την άποψη μου για το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα τόσο των οχημάτων του Δήμου αλλά και εργαζομένων και αιρετών στον προαύλιο χώρο της ει-σόδου του Δημαρχείου.
Νομίζω ότι πρέπει να απαλλαγούμε απ’ αυτή την άσχημη συνή-θεια.
Η είσοδος του Δημαρχείου διαθέτει πραγματική ομορφιά που ο-φείλουμε να τονίσουμε και να αναδείξουμε.

Η συνέχεια στο διαβάστε περισσότερα

100 ιδιώτες στη Ροδόπη σε πρόγραμμα οικιακής κομποστοποίησης.. Eμείς?

Υπολείμματα λαχανικών, φρούτων, σαλάτες, φύλλα από γλάστρες, κλαδιά κι άλλες οργανικές ύλες θα μετατρέπονται απευθείας σε λίπασμα .

Η διανομή των κάδων χωρητικότητας 310 λίτρων θα αρχίσει από την Τρίτη με ευθύνη της Οικολογικής Ομάδας.
Ελαχιστοποιούνται τα οικιακά απορρίμματα που καταλήγουν στους ΧΥΤΑ και επιτέλους οι πολίτες μπαίνουν στη φιλοσοφία της ανακύκλωσης .
Σε 100 ιδιώτες που έδειξαν ενδιαφέρον για να κάνουν πράξη την ανακύκλωση στο σπίτι τους, θα μοιραστούν οι ειδικοί κάδοι οικιακής κομποστοποίησης, που παραδόθηκαν χθες από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης στην Οικολογική Ομάδα Ροδόπης. Η συνεργασία των δύο φορέων ξεκίνησε ένα χρόνο και με την παράδοση των κάδων ολοκληρώνεται η πρώτη φάση ενός προγράμματος, το οποίο υλοποιούν ακόμα τέσσερις οικολογικές οργανώσεις της Περιφέρειας, Οικολογική Εταιρία Έβρου, Εταιρία Φύσης και Οικοανάπτυξης με έδρα την Χρυσούπολη, Οικολογική Κίνηση Καβάλας και Οικολογική Κίνηση Δράμας.

Έκθεση έργων τέχνης από το Κέντρο Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Έκθεση έργων τέχνης αφιερωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα διοργανώνεται στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων(αίθουσες "Γ. Ιακωβίδης" και "Ν. Γύζης", Ακαδημίας 50). Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Κέντρου Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με τη συνεργασία του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, τα έργα θα διατεθούν σε προσιτές τιμές. Μέρος των εσόδων θα χρησιμοποιηθεί για το πρόγραμμα του ΚΕΠΑΔ για την προστασία θυμάτων βίας, κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών και γυναικών, συμπεριλαμβανομένων και θυμάτων εμπορίας ανθρώπων.
Μεταξύ των 80 έργων ζωγραφικής είναι και των Αγγελίδου, Αδαμάκη, Ανδρεαδάκη, Αντωναρόπουλου, Βέργη, Βερούκα, Ηλιοπούλου, Καλογεροπούλου, Καρά, Κόττη, Κτιστοπούλου, Λάμπερτ, Λασηθιωτάκη, Μαδένη, Μακρουλάκη, Μιγάδη, Μιχαλιτσιάνου, Μπότσογλου, Παλλαντζά, Παντελιά, Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη, Παπανικολάου, Ραζή, Ρήνα, Σάμιου, Χάρου, και των 20 χαρακτικών και γλυπτών των Βασιλείου, Γέρου, Γκόνου, Μόραλη, Μυταρά, Σαρακατσιάνου, Σόρογκα, Τέτση, Φασιανού, Ψυχοπαίδη.
Τα εγκαίνια της έκθεσης  πραγματοποιηθηκαν την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, ώρα 18:00. Η έκθεση θα διαρκέσει έως 28 Νοεμβρίου και οι ώρες λειτουργίας είναι από 9:00-13:00 και από 17:00-21:00, (εκτός από Δευτέρα και απόγευμα Κυριακής).
ΑΝΑ ΜΠΑ

ΤΟ ΜΠΛΕ ΜΩΡΟ

Για τον Αυστριακό καλλιτέχνη Βόλφγκανγκ Αουερ τα παιδιά πρέπει επιτέλους να αποκτήσουν τις πραγματικές τους διαστάσεις, τις οποίες εκτιμά περίπου στο μέγεθος του τεράστιου μωρού - έργου του «Μπέιμπι Μπλου» («Μπλε Μωρό» αλλά και «Θλιμμένο Μωρό»), που βλέπουμε στη φωτογραφία και έχει τοποθετηθεί στην Πλατεία Μάριενπλατζ στο Μόναχο.

Ο Αουερ θεωρεί ότι τα παιδιά δεν έχουν μεγάλη βαρύτητα στη συνείδηση της γερμανικής κοινωνίας και ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. Στα περισσότερα ζωγραφικά έργα του υπάρχουν δύο αντικείμενα που εμφανίζονται συνεχώς - μία πράσινη πολυθρόνα και μία παιδική κούκλα που της λείπει ένα πόδι. Εκείνος εξηγεί χωρίς να γίνεται σαφής: «Δεν θέλω στ αλήθεια να πω στον θεατή τι πρέπει να σκέφτεται. Αλλά θέλω να σκέφτεται και να πυροδοτώ τη μνήμη του. Θέλω να τους προκαλώ».

ethnos.gr

Το τέρμα του Ένκε. Υπάρχουν και τείχη που πέφτουν μόνα τους…

Αν με ρωτούσατε χθες, τον αγνοούσα. Από ποδόσφαιρο, μέχρι Ροναλντίνιο. Μου τράβηξε την προσοχή, η πράξη σε συνδυασμό με την ιδιοτητα. Και ανέσυρα μερικές σκέψεις από μια φιλοξενία στην ATHENS VOICE με ανάλογη αφορμή.

«….Οι αυτόχειρες πάντα με συγκλόνιζαν. Στέκω με αμηχανία μπροστά στη φυγή τους. Αδυνατώ να κατανοήσω την πράξη τους. Νιώθω νοσηρή περιέργεια για τις τελευταίες σκέψεις τους. Τα μικρά και τα μεγάλα που τους απασχολούν πριν περάσουν απένταντι…
……..Οι αυτόχειρες πάντα με φόβιζαν. Με τρομάζει το μοιραίο βήμα τους προς το τέλος. Πώς στρέφουν τα νώτα τους στη ζωή. Πώς καταργούν την ύπαρξή τους τοσο απλά οσο εμείς την αντέχουμε.
…..Οι αυτόχειρες πάντα με θυμωναν. Με εκμηδενίζει η δυναμή τους .
Το θάρρος , ό,τι μοιάζει με θάρρος, η γενναιότητα και η απουσία φόβου να φύγουν.
…Οι αυτόχειρες πάντα με αναστάτωναν. Ποιους δυσανάγνωστους ουρανούς κοίταζαν, πόσο μαύρη ήταν η νύχτα τους, πόσο τυραννική η μέρα τους, πόσο ταραγμένος ο ύπνος τους, πόσο ανυπεράσπιστα τα συναισθήματά τους….Τι πάστα άνθρωποι είναι τέλος πάντων; Άρρωστοι, απελπισμένοι ή οι πιο ευαίσθητοι;
….Οι αυτοχειρες πάντα με συντάραζαν . Γνωστοί και άγνωστοι, όλοι σαν να φεύγουν με έναπαράπονο που δεν το άκουσε κανείς. Με σκοτεινούς λυγμούς που δεν μπόρεσε να παρηγορήσει κανείς.
Στέκω με σεβασμό μπροστά στους αυτόχειρες και το μυστήριό τους…»
Η τελευταία έξοδος του Ρόμπερτ Ένκε από τα δοκάρια, ένα γερμανικό δειλινό στο Αννόβερο. Υπάρχουν και τείχη που πέφτουν μόνα τους…


Μαρία Χούκλη
Protagon

Βιβλία στη κατηγορία ΄΄Ευπώλητα΄΄

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΘΗΝΑ
Από 30/10 έως 5/11/09
1  ΛΥΤΡΩΣΗ Γ. Πολυράκης
2  LOGICOMIX Δοξιάδης, Παπαδημητρίου
3 ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ Ζ. Ζατέλη
4  ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΜΑΘΑ, ΜΑ ΞΕΧΑΣΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ Δ. Μπουραντάς
5  ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ Λ. Μαντά
6  ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ Α. Παπαδάκη
7 ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΜΟΙΧΕΙΑΣ Μ. Βαμβουνάκη
8  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ Ι. Φραγκούλη-Αργύρη
9  ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ Κ. Ταχτσής
10 ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΡΑΣΤΕΣ Θ. Καλλιφατίδη

ΞΕΝΑ ΑΘΗΝΑ

1 1 ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ Ντ. Μπράουν

Τα φυτά θα αποκτήσουν DNA barcode

Ειδικοί από 50 χώρες αναμένεται – εκτός απροόπτου- να συμφωνήσουν σε ένα πρωτοποριακό σύστημα ταξινόμησης των φυτών της Γης με βάση ένα "γενετικό γραμμωτό κώδικα" (DNA barcode), ώστε κάθε φυτό να διαθέτει πλέον ένα μοναδικό γενετικό "αποτύπωμα".

Η νέα τεχνολογία, μεταξύ άλλων, θα αξιοποιηθεί για τον εντοπισμό του παράνομου εμπορίου σε απειλούμενα είδη φυτών. Τα γενετικά δεδομένα θα αποθηκευτούν σε μια παγκόσμια βάση δεδομένων που θα είναι διαθέσιμη στους επιστήμονες όλου του κόσμου.
Η συμφωνία είναι έτοιμη να υπογραφεί στην τρίτη διεθνή συνδιάσκεψη "Barcode of Life" στο Μεξικό, σύμφωνα με το BBC. Το συντονισμό της πρωτοβουλίας έχει η Κοινοπραξία για το Γραμμωτό Κώδικα της Ζωής (Consortium for the Barcode of Life-COBL). Οι συμμετέχοντες επιστήμονες ευελπιστούν ότι την επόμενη πενταετία θα ταξινομήσουν γενετικά 5 εκατ. δείγματα από 500.000 είδη.

Τα πλαστικά μπουκάλια δεν είναι επικίνδυνα μόνο όταν καίγονται..

  Άντρες που εργάζονται σε εργοστάσια της Κίνας και εκτέθηκαν σε υψηλά επίπεδα χημικής ουσίας που χρησιμοποιείται σε σκληρά πλαστικά μπουκάλια είχαν υψηλά ποσοστά σεξουαλικών προβλημάτων, ανέφεραν ερευνητές.

  Η μεγάλη έκθεση στο BPA, ή δισφενόλη A, στον εργασιακό χώρο, συνδέθηκε με δυσκολία στύσης και μειωμένη ερωτική επιθυμία και ικανοποίηση, σύμφωνα με την έρευνα, η οποία έρχεται να ενισχύσει τις ανησυχίες για τις επιπτώσεις του BPA στους περισσότερους καταναλωτές.
 Οι άντρες της έρευνας εκτέθηκαν σε επίπεδα 50 φορές υψηλότερα σε σχέση με αυτά στα οποία εκτίθεται ο μέσος Αμερικανός, δήλωσε ο ερευνητής Dr. De-Kun Li, ο οποίος δήλωσε ότι δεν γνωρίζουμε αν περισσότερο συνήθεις δόσεις έχουν παρόμοια αποτελέσματα. Ο ερευνητής, του Πανεπιστημίου ‘Οκλαντ, δήλωσε ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει πανικός από τα ευρήματα, αλλά θεωρεί πως είναι σοφός ο περιορισμός της έκθεσης όσο διαρκεί η έρευνα για την επίδραση των χαμηλών ποσοτήτων. Ο Li δημοσίευσε τα αποτελέσματα στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού ‘Human Reproduction’.

Ο καιρός προσφέρεται για βόλτες..

Πρόταση για πεζοπορία : Από Ευκάλυπτα ανεβαίνουμε προς το Μοναστήρι, περνάμε πίσω από τις στάνες φτάνουμε στα  Βουλγαρέϊκα, επιστροφή  στα Ευκάλυπτα .

Το τοπίο με κάθε καιρό είναι όμορφο..

Μία ώρα διαδρομή.

Μερικές φωτογραφίες για να σας πείσουμε..

Ψάχνουν στους ουρανούς για εξωγήινους... και όχι αγγέλους

Οι αστρονόμοι και λοιποί επιστήμονες που διαθέτει το Βατικανό, αναζητούν στην πράξη απάντηση στο ερώτημα αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, όπως κατέστη σαφές στη διάρκεια ενός πενθήμερου συνεδρίου αστροβιολογίας που διοργάνωσε η Αγία Έδρα της Καθολικής Εκκλησίας, στο πλαίσιο του Διεθνούς Έτους Αστρονομίας 2009 και στο οποίο συμμετείχαν δεκάδες κορυφαίοι επιστήμονες από πολλές χώρες του κόσμου, αστρονόμοι, γεωλόγοι, βιολόγοι, φυσικοί και άλλοι ειδικοί.

"Τα ερωτήματα σχετικά με την προέλευση της ζωής και το αν υπάρχει ζωή αλλού στο σύμπαν, είναι πολύ κατάλληλα και αξίζουν σοβαρή εξέταση", δήλωσε ο αστρονόμος και διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βατικανού, ιησουΐτης πατήρ, Χοσέ Γκάμπριελ Φούνες, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, και πρόσθεσε ότι τέτοια ερωτήματα "έχουν πολλές φιλοσοφικές και θεολογικές επιπτώσεις".
"Υπάρχει μια χειροπιαστή προσδοκία ότι το σύμπαν φιλοξενεί ζωή και υπάρχει η ελπίδα ότι η πρώτη ανακάλυψη απέχει μόνο λίγα χρόνια", δήλωσε ο Κρις Ίμπι, καθηγητής αστρονομίας του πανεπιστημίου της Αριζόνα, ο οποίος πρόσθεσε ότι "μπορεί τα κίνητρα και οι μεθοδολογίες της θρησκείας και της επιστήμης να διαφέρουν, όμως και οι δύο θεωρούν τη ζωή ένα ξεχωριστό συμβάν σε ένα πελώριο και κατά βάση αφιλόξενο σύμπαν".

Επαγγέλματα που χάθηκαν ή "ξεθώριασαν" με το πέρασμα του χρόνου

Επαγγέλματα που ...έσβησαν ή ξεθώριασαν στο πέρασμα του χρόνου επαναφέρει στο φως ο Τρικαλινός ερευνητής, Νεκτάριος Κατσόγιαννος, μέσα από μια μελέτη που ολοκλήρωσε έπειτα από χρόνια ερευνών.
Βιοπαλαιστές, οι οποίοι αγωνίζονταν όλη την ημέρα, περιορίζοντας στο ελάχιστο τον ύπνο και την ξεκούρασή τους, ξεχνούσαν την ψυχαγωγία και πάλευαν για ένα καλύτερο αύριο, με αποφασιστικότητα αλλά και αισιοδοξία, "ξεπηδούν" μέσα από τις σελίδες της μελέτης του κ. Κατσόγιαννου.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ορισμένα απ' αυτά τα επαγγέλματα, έτσι όπως αποτυπώνονται στη μελέτη του Τρικαλινού ερευνητή.

Ο αβδελάς
Οι αβδελάδες έχουν τη ρίζα τους στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Παλιότερα, τις βδέλες τις πουλούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς, κυρίως για τοπικές αφαιμάξεις, όταν κάποιος είχε πίεση και πονοκεφάλους. Η τοποθέτηση μιας βδέλας σε κάποιο σημείο του δέρματος γινόταν μ' ένα μικρό αναστραμμένο ποτήρι, μέσα στο οποίο την είχαν τοποθετημένη. Το ποτήρι απομακρυνόταν, μόλις αυτή κολλούσε στο δέρμα του ασθενούς. Η ποσότητα αίματος που απορροφούσε ήταν γύρω στα 15 γραμμάρια.
Τις χρησιμοποιούσαν, επίσης, για να θεραπεύονται τα πρησμένα από την κούραση πόδια των μουλαριών.
Οι συλλογείς έμπαιναν ξυπόλητοι μέσα στα νερά και τις μάζευαν με τα χέρια, παίρνοντας, παράλληλα, κι αυτές που είχαν κολλήσει στα πόδια τους.

Ο γαλατάς
Οι γαλατάδες ήταν οι πρώτοι πλανόδιοι μεροκαματιάρηδες της ημέρας, που από το πρωί έπαιρναν τα στενά και τους δρόμους της πόλης, για να πουλήσουν το γάλα στους πελάτες τους. Πολλοί πελάτες, για να μη σηκωθούν από το κρεβάτι τους, άφηναν το κατσαρολάκι στην εξώπορτα και ο γαλατάς, πάντα συνεπής στο ραντεβού του, αφού το γέμιζε, το σκέπαζε βάζοντας μία πέτρα από πάνω για να μην το αναποδογυρίσει κάποια γάτα ή κάποιο σκυλί.
Προπολεμικά, αλλά και μεταπολεμικά, το γάλα το πουλούσαν στα σπίτια, πηγαίνοντας είτε με τα πόδια είτε με το γαϊδουράκι. Το γάλα το έβαζαν μέσα σε αλουμινένια δοχεία (γκιούμια). Συνήθως, ήταν γελαδινό και ήταν πάντα φρέσκο και ολόπαχο.
Τις ζεστές μέρες του χρόνου, για να μην χαλάσει το γάλα, κρεμούσαν τα δοχεία με το περιεχόμενό του στο πηγάδι, που λειτουργούσε και σαν ψυγείο.
Για τη διανομή είχαν κύπελλα του 1/4 και της 1/2 οκάς, όπως και στην πώληση του κρασιού. Ορισμένοι είχαν κάνουλα σε κάθε γκιούμι, διότι τούτο τους διευκόλυνε στην διανομή.
Στη Θεσσαλονίκη, εκτός από τα γαϊδουράκια, πολλοί γαλατάδες το γάλα το έβαζαν σε δύο στρογγυλά δοχεία που τα κρεμούσαν από ένα καμπυλωτό ξύλο, που το στήριζαν στην ωμοπλάτη. Άλλοι πάλι, στα άκρα ενός καμπυλωτού ξύλου, κρεμούσαν ξύλινα ταψιά, εντός των οποίων είχαν το γάλα σε μικρές κούπες.

Αρχαία: βαρετά βιβλία και διδασκαλία

Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας (και τις ώρες) των Αρχαίων Ελληνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς οι περισσότεροι μαθητές πλήττουν, τα βιβλία είναι κακογραμμένα, ο τρόπος διδασκαλίας είναι στείρος και ενισχύει την παπαγαλία.

Αυτά προκύπτουν από τις απαντήσεις εκπαιδευτικών που συμμετείχαν σε πανελλαδική έρευνα του ΑΠΘ, τα αποτελέσματα της οποίας επαναθέτουν το ζήτημα της διδασκαλίας των Αρχαίων. Ενα θέμα που έφερε στο προσκήνιο και η πρόσφατη τοποθέτηση του Εμμανουήλ Κριαρά. Ο λόγιος δάσκαλος, στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, είπε ότι η διδασκαλία των Αρχαίων πρέπει να περιοριστεί στο λύκειο, αφού η ταυτόχρονη διδασκαλία Νέων και Αρχαίων στο Γυμνάσιο προκαλεί σύγχυση στους μαθητές. Ειδικότερα, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 500 εκπαιδευτικούς από όλη τη χώρα, το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 από τον τομέα Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής ΑΠΘ με υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Μιχάλη Κελπανίδη, προκύπτουν τα εξής:
- Οι δύο στους τρεις (67,9%) δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που γίνεται το μάθημα.
- Το 77,3% εντοπίζει προβλήματα στα βιβλία, ενώ το 57,6% πιστεύει ότι δίνεται βάρος στο συντακτικό και στη γραμματική, αλλά όχι στην κατανόηση των κειμένων.