Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

8 Μαρτίου, οι γυναίκες γιορτάζουν και θυμούνται

Οι γυναίκες «γιορτάζουν» και θυμούνται ότι στις 8 Μάρτη 1857 οι ράφτρες και υφάντρες της Ν. Υόρκης βγήκαν δυναμικά στους δρόμους να διεκδικήσουν ανθρώπινους όρους εργασίας και καλύτερο μεροκάματο, βροντοφωνάζοντας το πρώτο οργανωμένο όχι στον αυταρχισμό και την εκμετάλλευση. Ο ξεσηκωμός αυτός στάθηκε ορόσημο και αφετηρία αγώνων των γυναικών όλου του κόσμου, για ισοτιμία, συμμετοχή στην παραγωγή, κοινωνική καταξίωση, για το δικαίωμα να έχουν λόγο στις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή και το μέλλον τους.
Τι έγραψε η ιστορία
  Στις 8 Μαρτίου του 1857, οι γυναίκες που εργάζονταν σε βιοτεχνίες ενδυμάτων στην Νέα Υόρκη, απείργησαν ζητώντας καλύτερες συνθήκες και λιγότερες ώρες εργασίας. Η απεργία διαλύθηκε με βίαια μέσα από την αστυνομία της πόλεως. Το γυναικείο εργατικό κίνημα είχε μόλις γεννηθεί. Ένας σκληρός
αγώνας για τα δικαιώματα της γυναίκας, στην εργασία αλλά και στην εκτός εργασίας ζωή της, ξεκίνησε και συνεχίζεται μέχρι της μέρες μας.

  Tον Αύγουστο του 1907, έγινε στην Στουτγάρδη η πρώτη Διεθνής Διάσκεψη Σοσιαλιστριών Γυναικών, στην οποία μετείχαν 58 γυναίκες από 14 χώρες της Ευρώπης. Ανάμεσά τους, η ανυποχώρητη υπερασπίστρια των γυναικείων δικαιωμάτων και θαρραλέα πολιτικός Κλάρα Τσέτκιν, η θεωρητικός και επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ, η φανατική φεμινίστρια και σοσιαλίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάϊ και άλλες.
  Οι γυναίκες συμφώνησαν σε κοινή δράση για τα δικαιώματα των εργατριών, για την προστασία της μητέρας και του παιδιού, για το δικαίωμα της ψήφου και για κοινό αγώνα κατά της ακρίβειας που προκαλούσαν η δίψα των μονοπωλίων για κέρδος και ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών.(Από τότε..)
  Το 1910 έγινε η δεύτερη διεθνής Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών στην Κοπεγχάγη. Πήραν μέρος εκπρόσωποι από 17 χώρες. Το θέμα αυτής της συνάντησης ήταν η ισοτιμία των γυναικών με κύριο αίτημα το δικαίωμα ψήφου. Η συνδιάσκεψη έκανε ομόφωνα δεκτή την πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν να καθιερωθεί η 8 Μαρτίου ως Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας.Από τότε, κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο διαδηλώνουν για την Ισότητα των φύλων, για Δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνη, ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση.
  Το εν λόγω παγκόσμιο κίνημα επηρέασε και την Ελλάδα φυσικά. Η θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία άρχισε να αναβαθμίζεται, τουλάχιστον θεσμικά, το 1952, οπότε με τον νόμο 2159 οι Ελληνίδες απέκτησαν το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Δηλαδή μπορούσαν πλέον να ψηφίζουν στις εκλογές, δημοτικές και βουλευτικές, αλλά και να υποβάλουν υποψηφιότητα σε αυτές για να εκλεγούν. Πρώτη Ελληνίδα βουλευτής ήταν η Ελένη Σκούρα που έθεσε υποψηφιότητα με το κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός».
  Η Ελληνίδα, βάση και ενώπιον του νόμου, έγινε ίση με τον Έλληνα μόλις το 1975.