Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

ΔΟΥΚΙΣΣΑ - Στον ουρανό ειν' ένα αστέρι

                        

"Οδύσσεια προς την ελευθερία"

"Οδύσσεια προς την ελευθερία, 1928-1964"- Βιογραφία του Γιώργου Μπίζου, από της "Εκδόσεις Καστανιώτη"

Η δική του "Οδύσσεια" ξεκινά το 1941, όταν σε ηλικία δεκατριών ετών φεύγει από το Βασιλίτσι Μεσσηνίας μαζί με τον πατέρα του, δήμαρχο τότε του χωριού, σε μία βάρκα για να φυγαδεύσουν στην Κρήτη επτά Νεοζηλανδούς στρατιώτες, που είχαν σώσει με κίνδυνο της ζωής τους. Αντί για τη Μεγαλόνησο, φτάνουν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου τους μετέφερε ένα βρετανικό πλοίο, που τους περισυνέλεξε ύστερα από μία φοβερή τρικυμία. Και από εκεί στη Νότια Αφρική, όπου συνέδεσε τη ζωή του με τη μοίρα του λαού της αφρικανικής αυτής χώρας.

Σήμερα το όνομά του στη Νότια Αφρική έχει γίνει θρύλος, αφού ταυτίζεται όχι μόνο με τους αγώνες των μαύρων κατά του νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ, αλλά και με τον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων, παγκοσμίως. Ο λόγος για τον Γιώργο (Τζορτζ) Μπίζος, ιδρυτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Νομικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Νότια Αφρική και δικηγόρο του Νέλσον Μαντέλα, η βιογραφία του οποίου, με τίτλο "Οδύσσεια προς την ελευθερία, 1928 - 1964. Από το Βασιλίτσι Μεσσηνίας στην υπεράσπιση του Νέλσον Μαντέλα", κυκλοφόρησε

Χαιρετισμοί

             

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Ανακύκλωση στο Δήμο Κρανιδίου

ermionida1
Ο Δήμος Κρανιδίου μετά την εγκατάσταση του δεματοποιητή, ο οποίος κατήργησε τις χωματερές, προχώρησε κατόπιν συνεχών και επίπονων προσπαθειών του Δημάρχου κ. Δημήτρη Σφυρή, στην Ανακύκλωση χαρτιού, αλουμινίου, γυαλιού, πλαστικού και λευκοσίδηρου, δημιουργώντας εικοσιπέντε (25) σταθμούς μονών, διπλών και τριπλών μπλε κάδων ανακύκλωσης στον Δήμο Κρανιδίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η σύμβαση που έχει υπογραφεί πριν 7 μήνες, μεταξύ Δήμου Κρανιδίου και Ανταποδοτικής Εταιρίας Ανακύκλωσης, δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμη και ο Δήμος με δικούς του πόρους υλοποιεί τον σχεδιασμό της διαχείρισης των απορριμμάτων. Επίσης σε συνεργασία με το μέλος του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων του Νομού Αργολίδας και δημοτικό σύμβουλο του Δήμου Ερμιόνης κ. Γεώργιο Μήτσου, σχεδιάζουν την επέκταση της ανακύκλωσης στον Δήμο Ερμιόνης.

Τα σημεία που οι δημότες θα μπορούν να αποθέτουν τα ανακυκλώσιμα υλικά είναι τα εξής:

ΚΡΑΝΙΔΙ

· Πλατεία Παπαρσένη

· Διχάλα Ανόδου – Καθόδου

· Ιερός Ναός Παναγίας (Φανάρι)

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

στο ΝΑΥΠΛΙΟ, Σάββατο: 2 & 3 / 10 / 2010

Διεθνής συνάντηση με θέμα «υπάρχει κάποιος κόσμος έξω από την εικόνα»
 Στα πλαίσια της XIIης διεθνούς συνάντησης της εταιρείας Φίλων του Atelier du roman της Αίθουσας Τέχνης Ναυπλίου και του γαλλικού λογοτεχνικού περιοδικού L’ Atelier du roman με την αιγίδα της ΔΕΠΑΝ στο Ναυπλιο 2 και 3 Οκτωβρίου 2010 στο Τριανόν με θέμα «υπάρχει κάποιος κόσμος έξω από την εικόνα» ή «το μυθιστόρημα μπροστά στην πανταχού παρούσα εικόνα»

Συμμετέχουν 13 συγγραφείς από έξι χώρες.
Έναρξη Σάββατο 2/10/10 ώρα 10.00 μμ

ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ (επετειακό)

28/9/1828, Πόρος: ψήφισμα Καποδίστρια (ταχυδρομικόν)
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

   28 Σεπτεμβρίου 1828σύγχρονη Ταχυδρομική Υπηρεσία
(με ψήφισμα του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, που εκδόθηκε στον Πόρο)
Η ιστορία του ταχυδρομείου ακολουθεί την ιστορία του πολιτισμού: με την εμφάνιση των οργανωμένων κοινωνιών, προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ τους• για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν αγγελιοφόροι, οι οποίοι μετέφεραν προφορικά μηνύματα. Με την πάροδο του χρόνου, την ανάπτυξη του πολιτισμού και την επινόηση της γραφής - πρώτα με ιδεογράμματα και αργότερα με αλφάβητο - είχαμε ως αποτέλεσμα οι αγγελιοφόροι αντί να μεταφέρουν μόνο προφορικά μηνύματα, να παραδίδουν και υλικά αντικείμενα (πέτρες, φύλλα ή φλοιούς δένδρων, δέρματα ζώων, περγαμηνές κτλ), πάνω στα οποία ήταν γραμμένα τα μηνύματα με διάφορους τρόπους. Τότε γεννιέται το ταχυδρομείο, με την έννοια της μεταφοράς ενός αντικειμένου πάνω στο οποίο έχουν αναγραφεί ανακοινώσεις.

Εμφανίζονται οι ταχυδρόμοι, που δεν μεταδίδουν οι ίδιοι τις ειδήσεις - όπως γίνεται με τους αγγελιοφόρους - αλλά μεταφέρουν τα γραμμένα αντικείμενα, ίχνη των οποίων έχουν βρεθεί στην Κίνα, την Αίγυπτο, την Ασσυρία και τη Βαβυλωνία, χώρες στις οποίες λειτουργούσαν αποκλειστικά και μόνον για την εξυπηρέτηση κρατικών αναγκών. Η πρώτη κανονικά οργανωμένη ταχυδρομική υπηρεσία, με αναφορά ιστορικών συγγραφέων (Ηρόδοτος, Ξενοφώντας), συγκροτήθηκε από το

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

ΚΟΣΤΟΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ (συνέχεια)

ΚΟΣΤΟΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ (συνέχεια)

Έχουμε και λέμε:
Δήμαρχος: 3600 € Χ 14 μήνες = 50400 €
Αντιδήμαρχοι: 1800 € Χ 4 αντιδήμαρχοι Χ 14 μήνες = 100800 €
Πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων: 1440 € Χ 3 πρόεδροι δ. σ. Χ 14 μήνες = 60480 €

ΣΥΝΟΛΟ: 211680 €

Σε αυτό το ποσό πρέπει να προστεθεί ένα 30% από έξοδα κίνησης και παραστάσεως κ.λ.π.: 211680 Χ 1.3 = 275 184 €

ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: 275 184 €

Θεωρούμε φυσικά ότι οι Πρόεδροι των τοπικών συμβουλίων ( 5 χωριών) δεν θα παίρνουν μισθό (πράγμα που δεν το πιστεύω).

Το ανωτέρω τελικό σύνολο είναι το ΕΛΑΧΙΣΤΟ κόστος της εκλεγμένης Διοίκησης Δήμου Ερμιόνης.

Σε αυτό πρέπει να προστεθούν τα έξοδα παραστάσεως και οι αμοιβές θέσεων που θα αναλάβουν. Μαζί με αυτά εγώ θεωρώ ότι το ΕΤΗΣΙΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ θα υπερβεί τις 400 000 € και πιστεύω ότι δεν θα διαψευστώ.

Το θεωρώ εξαιρετικά υψηλό. Δεν νομίζω ότι υπάρχει διευθυντικό στέλεχος ιδιωτικής επιχείρησης

Αντιμισθίες αιρετών, αρμοδιότητες

Για να μαθαίνουμε..

Αναρτήθηκε απο ΛΑΜΠΗ ΒΑΘΗ

Η αντιμισθία του Δημάρχου Ερμιονίδας θα είναι ισόποση με το 60% των αποδοχών του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου (περίπου 3600 ευρώ το μήνα). Οι αντιδήμαρχοι θα λαμβάνουν το 50% της αντιμισθίας που αναλογεί στο δήμαρχο (1800 €), ενώ οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων θα λαμβάνουν το 40% αυτής (1440 €).

Στον πρόεδρο του συμβουλίου της δημοτικής κοινότητας παρέχονται από το δήμο έξοδα κίνησης, που ορίζονται με υπουργική απόφαση.

Οι δήμαρχοι, οι αντιδήμαρχοι, καθώς και οι πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων και οι σύμβουλοι που έχουν περισσότερα από ένα αξιώματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, λαμβάνουν τις απολαβές μόνο από ένα αξίωμα.

Οι δήμαρχοι σε περιοχές άνω των 10.000 κατοίκων θα πρέπει να αναστείλουν κάθε επαγγελματική δραστηριότητα

Ο Νόμος θέλει τον ΔΗΜΑΡΧΟ, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Του επιτρέπει αν παίρνει από το κύριο επάγγελμά του αποδοχές, να τις διατηρήσει ή να συγκρίνει ποια αποζημίωση δικαιούται ως Δήμαρχος και να επιλέξει μία πηγή εισοδήματος.
Ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας:
– Συμμετέχει στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου στις οποίες καλείται υποχρεωτικά με δικαίωμα έκφρασης γνώμης για θέματα που αφορούν την κοινότητα.

- Εποπτεύει τη συντήρηση του δικτύου εσωτερικής και αγροτικής οδοποιίας.

Η ανάπτυξη του Καραγκιόζη

Tου Πασχου Mανδραβελη  kathimerini
  Μια πολύ διδακτική παραβολή για την ελληνική ανάπτυξη διά τής κατανάλωσης παραθέτει στα σχόλια των άρθρων της «Κ» ο αναγνώστης κ. Ν. Γιαννούλης. Είναι «η ιστορία από τον Καραγκιόζη που μαζί με τον Χατζηαβάτη θέλησαν να γίνουν έμποροι. Δανείστηκαν λεφτά και αγόρασαν μια νταμιτζάνα ούζο που θα το πωλούσαν προς 1 δραχμή το ποτήρι. Ομως, ο Χατζηαβάτης είχε πάνω του μία δραχμή. Την έδωσε στον Καραγκιόζη και ήπιε ένα ποτήρι ούζο. Μετά ο Καραγκιόζης την έδωσε στον Χατζηαβάτη και ήπιε και αυτός άλλο ένα ποτήρι ούζο και μετά πάλι το ίδιο. Ετσι χωρίς να το καταλάβουν άδειασαν όλη την νταμιτζάνα, χωρίς βεβαίως να έχουν πουλήσει τίποτα και όταν ήρθε ο δανειστής των χρημάτων δεν είχαν να ξεπληρώσουν το χρέος...».
  Ο μέγας της ανάπτυξης κλαυθμός παίζεται καθ’ εκάστην στα βραδινά δελτία των κατ’ ευφημισμόν ειδήσεων. Ενα ερώτημα κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα: «Πού είναι η ανάπτυξη; Γιατί δεν υπάρχει ανάπτυξη;» Λες και η ανάπτυξη είναι κάτι που διατάσσεται ή φύεται στους τηλεοπτικούς αγρούς που καθημερινώς αγοράζουμε. Το πραγματικό ερώτημα που υποκρύπτει ο κλαυθμός είναι άλλο και το θέτουν άπαντες οι κρατικοδίαιτοι της επικράτειας, οι συνήγοροι των μεταπρατών και οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ: πού είναι τα λεφτά του κράτους για να συνεχιστεί η κυκλοφορία της δραχμής από τον Χατζηαβάτη στον Καραγκιόζη και τανάπαλιν;

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι «πού βρίσκεται η ανάπτυξη;», αλλά «ποια ανάπτυξη θέλουμε και με

Tospirto

 Η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους δεν πτόησε κανέναν από τους παρευρισκόμενους καπνιστές.
 Μεσημέρι Δευτέρας στο Μουσείο της Ακρόπολης, ο Λάκης Λαζόπουλος και οι συνεργάτες του στο νέο σάιτ tospirto.net μάς υποδέχονται για να μας εξηγήσουν τι ακριβώς ετοιμάζονται να κάνουν. «Το ίντερνετ κλείνει τους ανθρώπους στο σπίτι, όμως εμείς φιλοδοξούμε να τους βγάλουμε έξω», δηλώνει η διευθύντρια του site, Άννα Βλαβιανού. Πρόκειται για μια ιστοσελίδα πολιτισμού, έτσι συστήνεται, και τον πρώτο λόγο έχει το θέατρο – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα προβάλλονται και οι υπόλοιπες μορφές τέχνης. «Οι θεατρικές παραστάσεις δεν καταγράφονται. Εμείς θα προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτό ακριβώς», εξηγεί ο Λάκης και συνεχίζει:

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Μικρές χαρές



 Καλό Σαββατοκύριακο..
Τα λέμε απο Δευτέρα!

Μια γειτονιά στην Ερμιόνη

Της Ρίνας Λουμουσιώτη
Οι απλοί πολύτιμοι, διπλανοί μας άνθρωποι..
Με την καθαρότητα στο βλέμμα, στις συμπεριφορές, στην πρόθεση.
Με νοιάξιμο αληθινό, πηγαίο.
Απάγκιο μια κουβέντα μαζί τους, τα γλυκά πρωινά στην αυλή της θείας Χάιδως, με καφέ και ρεφενέ βουτήματα.
Για τα απλά τα καθημερινά..."ξεραίνεται ο βασιλικός, καθάρισα τη σόμπα, η κυρά Μαρία πήγε και σήμερα για μπάνιο θα πουντιάσει Σεπτέμβρη μήνα, τι να βάλω πάλι σήμερα για φαί.."
Να γελάμε δυνατά, να το χορτάσουμε το γέλιο που στο σήμερα σώνεται, με τις ιστορίες που φτιάχνουμε εκεί πάνω, στη γειτονιά των Μύλων.
Να σκύβουμε το βλέμμα όταν μιλάμε για όσους δεν είναι πια μαζί μας.
Πάντα να τους βάζουμε στην κουβέντα μας διεκδικώντας, το δεν έφυγαν..
Μια ζύμη από γέλιο και κλάμα από πόνο κι ελπίδα, όπως τα προσκόμιδα της θείας Χάιδως.

Αν τα φώτα νωρίς τα χαράματα, στο παράθυρο της κουζίνας της είναι αναμμένα, ξέρουμε στη γειτονιά γιατί.
Ζυμώνει την πίστη της, με προσευχές κι αλεύρι.
Τους δίνει σχήμα με τα άξια, καθαρά, δουλεμένα χέρια της.
 Όμορφα, στρογγυλά προσκόμιδα.
Τα «σφραγίζει» μετά, με τη διάφανη από τα χρόνια ξύλινη «σφραγίδα» και σκαλίζονται πάνω τους σταυροί και Ι.Χ. ΝΙΚΑ .

Σαν μωρά τα σκεπάζει μετά τρυφερά, στο ντιβάνι στο μέσα δωμάτιο, όπως σκέπαζε τα επτά παιδιά της και τώρα τα ούτε ξέρω πόσα εγγόνια της και πάνω τους ακουμπάει εικονίτσες, φυλαχτά, τις ευχές της και περιμένει στα ζεστά να γίνουν..

Ιερή η ομορφιά στα απλά, μα τόσο πολύτιμα της ζωής μας.
Σαν αντίδωρο, από τα προσκόμιδα της θείας Χάιδως.

Εικόνα: Τα προσκόμιδα της Χ.Αγγελή

Και το κόστος διοίκησης (management) των εκλεγμένων 27 +1;

Του Βασίλη Γκάτσου
Κατατοπιστικό το άρθρο του κυρίου Βάθη για τις εκλογές, όπως και άλλα άρθρα του που μας ανέλυσαν αρκετά καλά την διοικητική μηχανή του Καλλικράτη.

Μήπως, επειδή είναι και μαθηματικός, μπορεί να μας δώσει και το κόστος διοίκησης;

Δηλαδή:
1. Ποιες οι ετήσιες απολαβές του Δημάρχου Ερμιονίδας οι προερχόμενες από μηνιαίο μισθό του και τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, άδειας διακοπών. Ποιες οι ετήσιες απολαβές του από παράσταση σε συνεδριάσεις, αποζημιώσεις κάθε φύσεως, κίνηση (δικαιούται δημοτικό αυτοκίνητο π.χ. Μερσεντέ;;), καλύπτονται τα έξοδα κινητού τηλεφώνου του και μέχρι ποιο ποσό; Όταν πάει εκτός έδρας για υπηρεσιακούς λόγους πώς αμείβεται; Γιατί άλλο είναι να λέμε ότι ο Δήμαρχος παίρνει π.χ. μισθό 3000 € και άλλο είναι με όλα τα υπόλοιπα να μαζεύει 6000 €, και άλλο 10000 € γιατί είναι και κάτι άλλα που δεν ξέρουμε. Γιατί αν ο Δήμαρχος Ερμιονίδας μας στοιχίζει ετησίως όσα χρήματα χρειαζόμαστε εδώ και 10 χρόνια για να βάλουμε μπρος τον βιολογικό σταθμό Ερμιόνης, καλύτερα να έχουμε βιολογικούς σταθμούς εν λειτουργία και όχι Δήμαρχο.

2. Τα ως άνω για τους 4 αντιδημάρχους.

3. Τα ως άνω για τους προέδρους των Δημοτικών και τοπικών συμβουλίων.

Οταν το υπουργείο Παιδείας δεν ακούει

enet
Με βήμα γοργό, παρά το λιοπύρι, μετά το μάθημα στο σχολείο όπου διδάσκει γραφιστική στα παιδιά, κατευθύνθηκε στο λεωφορείο με προορισμό το Μαρούσι, στην Ανδρέα Παπανδρέου.

Εικόνα:Η Ουρανία Αναστασιάδη με τους φοιτητές της στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Στον μπλε φάκελο που κρατούσε στο χέρι είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν: βιογραφικό, φωτογραφίες, εργασίες διπλωματικές, σχέδια και θέματα για απολυτήριες εξετάσεις. Εξω από το υπουργείο Παιδείας συναντήθηκε με τους συμφοιτητές της, τον Σπύρο, το Νίκο, τον Φίλιππο, την Τατιάνα, τον Παναγιώτη, τη Σοφία, τον Γιάννη, τον Μανόλη. Πήρε την πρωτοβουλία να ανεβεί μόνη της στο γραφείο της υπουργού Αννας Διαμαντοπούλου. Φανερά στοχοπροσηλωμένη στην αποστολή της η Ειρήνη Πέππα, με όλες τις αποδείξεις για να πείσει τους επιτελείς της Παιδείας μας πως η Ουρανία, η δασκάλα και φίλη τους, έπρεπε να μείνει και φέτος στην ΑΣΚΤ στην Πειραιώς.

«Συναντήσαμε αρκετή αυστηρότητα στην είσοδο», μας λέει η Ειρήνη, απόφοιτος της Σχολής. «Δεν μας άφηναν να μπούμε όλοι μαζί χωρίς ραντεβού και ήταν αδύνατον να πούμε ψέματα μια και στην είσοδο έχουν ένα βιβλίο με γραμμένα όλα τα ραντεβού της ημέρας, καθώς και παίρνουν τηλέφωνο το πρόσωπο που θέλεις να συναντήσεις για να επιβεβαιώσουν το ραντεβού! Τελικά, ύστερα από αρκετές διαπραγματεύσεις άφησαν να περάσει ένα μόνο πρόσωπο. Ανέβηκα εγώ, και με συνοδεία σεκιουριτάδων φαντάσου. Ο κ. Κουλαϊδής είχε σύσκεψη και ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί

Πειραιώς Σεραφείμ εναντίον... Στίβεν Χόκινγκ!

Με συνεχείς αναφορές στην παραπληγία του βρετανού Στίβεν Χόκινγκ, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επιχειρεί να αποδομήσει τη θεωρία του γνωστού αστροφυσικού όπου υποστηρίζει πως δεν χρειαζόταν ο Θεός για να φτιαχτεί το οικοδόμημα του Σύμπαντος.
Χόκινγκ: Δεν είναι ο Θεός ο δημιουργός του σύμπαντος
Στην ανακοίνωση του, ο Μητροπολίτης λέει χαρακτηριστικά: “Ο συγκεκριμένος παραπληγικός Βρετανός επιστήμων είναι απολύτως συμπαθής ιδιαιτέρως διότι ευρίσκεται εις μίαν δραματικήν κατάστασιν υγείας απεικονιζομένην εις δημοσιευθέντα φωτογραφικά στιγμιότυπα, απολύτως καθηλωμένος και επικοινωνών με ηλεκτρονικήν φωνήν, που επιφέρει την κατανόησιν δια την συμπλεγματικότητα και τραγικότητα των απόψεών του που αδίκως βεβαίως ενοχοποιούν ουσία τον Τρισάγιον Θεόν δια την δυσχερεστάτην θέσιν της υγείας του διότι η ασθένεια, η φθορά και ο θάνατος δεν προέρχονται από τον Θεόν αλλά είναι αποτέλεσμα της σχάσεως των ανθρώπων και του κόσμου από Αυτόν.”

Και συνεχίζει: “Και όμως την άπειρη αυτή δύναμη, σοφία και πρόνοια αποδίδουν κατά καιρούς οι

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Η ταυτότητα του νέου Δήμου Ερμιονίδας

Για να μαθαίνουμε..
Αναρτήθηκε απο ΛΑΜΠΗ ΒΑΘΗ

Ο νέος Δήμος Ερμιονίδας αποτελείται από τις δύο περιφέρειες (όπως ονομάζονται πλέον οι πρώην και καταργηθέντες με τον Καλλικράτη Δήμοι)
1.Κρανιδίου
2.Ερμιόνης.
Η Περιφέρεια Κρανιδίου αποτελείται από τις Δημοτικές Κοινότητες:
1.Κρανιδίου
2.Πορτοχελίου
Τις τοπικές Κοινότητες:
1 Διδύμων
2.Κοιλάδας
3.Φούρνων
Η Περιφέρεια Ερμιόνης αποτελείται από την Δημοτική Κοινότητα: Ερμιόνης (Ονομάζονται Δημοτικές Κοινότητες επειδή έχουν πάνω από 2000 κατοίκους) από τις Τοπικες Κοινότητες:
1.Ηλιοκάστρου
2.Θερμησίας (Ονομάζεται Τοπική Κοινότητα επειδή έχει κάτω από 2000 κατοίκους).
ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Το νέο Δημοτικό Συμβούλιο Ερμιονίδας θα αποτελείται από 27 μέλη συν το Δήμαρχο.

Μετανάστες

Από Σενεγάλη, Γκάμπια ..
Μετανάστες που ακόμα μπορούν να κοιμούνται κάτω από τα δέντρα, εκεί στο φουγάρο και να τα λένε στο υπαίθριο σαλονάκι τους..
Να κουβαλάνε στα ποδήλατα μπιτόνια με το νερό της ημέρας και να περιμένουν..
Χειμωνιάζει όμως.
Θα νοιαστούμε;

Party Ιστιοπλοϊκού

 Ο Ναυταθλητικός  Όμιλος Ερμιόνης πιστός στο καθιερωμένο θερινό ραντεβού του, υποδέχθηκε και φέτος στις 02 Σεπτεμβρίου τους αθλητές του στις εγκαταστάσεις του ομίλου.        
   Στην εκδήλωση αυτή αποχαιρετήσαμε το καλοκαίρι με ελληνικό φαγητό, ελληνική και ξένη μουσική, ζωηρές και εποικοδομητικές συζητήσεις και σχέδια για το μέλλον του Ομίλου.  Καλό χειμώνα από όλους εμάς του Διοικητικoύ Συμβουλίου με πολλές επιτυχίες.

«Στο περιγιάλι το κρυφό»

  Οσοι έζησαν στο πετσί τους τα ταραγμένα χρόνια της δικτατορίας, αλλά ίσως και οι νεότεροι μέσα από τη γνώση που προσφέρει η Ιστορία, θα γνωρίζουν τι συνέβη εκείνη την 22α Σεπτεμβρίου όταν η κηδεία του σπουδαίου έλληνα ποιητή και νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη εξελίχθηκε σε διαδήλωση κατά της χούντας.
  «Προκόβουμε καταπληκτικά», είχε γράψει ειρωνικά ο ίδιος στην ατζέντα του την ημέρα του πραξικοπήματος.
  Ολοι εξάλλου θυμούνται την ιστορική δήλωσή του κατά της χούντας την Παρασκευή της 28ης Μαρτίου του 1969. «Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική επιταγή. Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου».
  Ο ποιητής δεν θα ξαναγυρίσει στη σιωπή του. Λίγους μήνες αργότερα καταργείται η προληπτική λογοκρισία και δημοσιεύεται το βιβλίο «Δεκαοκτώ κείμενα», όπου εμπεριέχεται μεταξύ άλλων το ποίημα «Οι γάτες του Αϊ Νικόλα», πολιτική αλληγορία για τη χούντα.
  Αλλά και νεκρός ακόμα ο Σεφέρης θα «μιλήσει» κατά της δικτατορίας. Εκφραστής του συλλογικού ασυνείδητου, γίνεται τώρα αυτός μέσω του οποίου θα εκφραστεί η λαϊκή οργή κατά του καταπιεστικού καθεστώτος.
  Ο Γιώργος Σεφέρης άφησε την τελευταία του πνοή στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971. Δύο ημέρες μετά η εκκλησία της οδού Κυδαθηναίων θα γεμίσει με κόσμο, νέους και φοιτητές στην πλειονότητά τους.
  Στη νεκρώσιμη πομπή προς το πρώτο νεκροταφείο μπροστά στην Πύλη του Αδριανού, το πλήθος σταματά την κυκλοφορία και αρχίζει να τραγουδά το (απαγορευμένο) τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη- σε στίχους Σεφέρη από το ποίημα του «Στο περιγιάλι το κρυφό».
Η νεκρική πομπή θα γίνει ένα με το πλήθος που έχει συγκεντρωθεί στο νεκροταφείο. Το ανθρώπινο ποτάμι θα εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες αντιδικτατορικές πορείες.

tovima

Σε δύσκολους καιρούς

Του Νίκου Δήμου
Ακούω αυτούς που στενάζουν για τα δύσκολα που ζούμε και γι αυτά που έρχονται και θυμάμαι το στίχο του Μπρεχτ: «αλήθεια ζω σε δύσκολους χρόνους». Κοιτάζοντας πίσω βλέπω πολλά σκοτάδια στη ζωή μου και λίγα ξέφωτα.

Δεν είχα καλά-καλά σταθεί στα πόδια μου και με τρέχανε στα καταφύγια, τυλιγμένο σε μία κουβέρτα. Ο ήχος από τις σειρήνες ακόμα αντηχεί στ’ αυτιά μου. Πόλεμος του 40. Αερομαχίες πάνω από την Αθήνα.

Κατοχή. Μπότες των Ναζί. Χειμώνας του 1941, σκληρός, λευκό χιόνι. Η Μεγάλη Πείνα. Να ακούς κάποιον έξω από το σπίτι σου να φωνάζει «πεινάω!» όλη τη νύχτα και το πρωί να τον μαζεύουν κοκαλωμένο. Να νιώθεις ενοχές πιο βαριές κι από την μπομπότα που έφαγες.

(Αχ, όλοι αυτοί που τώρα επιλέγουν μπομπότα για «ποικιλία», τι θα έλεγαν αν την έτρωγαν υποχρεωτικά κάθε μέρα;).

Δεκεμβριανά. Ο πόλεμος στον δρόμο σου. Και πίσω από τις μάχες η μισή γειτονιά να κυνηγάει και να καταδίδει την άλλη μισή. Πολιτοφυλακή. Χίτες. Όλμοι. Πολυβόλα.

Εμφύλιος. Όχι μόνο στο βουνό αλλά και μέσα στην τάξη του σχολείου. Θυμάμαι τον καθηγητή που μας δίδασκε Σολωμό: «Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή...» να αναστενάζει βαριά. Αριστερός που κρυβόταν σε μεγαλοαστικό
σχολείο.

Διάλειμμα. Πανεπιστήμιο στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Το ένα τρίτο της πόλης γκρεμισμένο. Πολλοί συμφοιτητές ανάπηροι. Ωστόσο εκεί έζησα μία αναγέννηση.

Επιστροφή. Βουτιά με το κεφάλι στη βιοπάλη. Δουλειές του ποδαριού και συχνά το τίποτα. Παράλληλα, 26 μήνες θητεία! Ατέλειωτη.

Μόλις ισορρόπησα επαγγελματικά – η Χούντα. Επτά σκοτεινά χρόνια με ελάχιστες αναλαμπές. Θυμάμαι να τραγουδάω με πολλούς άλλους Θεοδωράκη στην κηδεία του Γιώργου Σεφέρη.

Αττίλας, Κύπρος. Θυμάμαι να στήνω το «Δεν ξεχνώ».

Και τώρα, μετά από τρεισήμισι δεκαετίες ευημερίας, η χρεοκοπία, το μνημόνιο, η κατρακύλα κάτω από την Ρουάντα και την Μποτσουάνα. Θα υπάρξει σίγουρα κάποτε ανάκαμψη, όμως θα πάρει πολύν καιρό. Θα την προλάβω;

Ζούμε σε δύσκολους καιρούς. Αλλά θυμάμαι δυσκολότερους.

Θέμα χρόνου η αναδιάρθρωση του χρέους

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ
  Η προοπτική αναδιάρθρωσης του χρέους είναι κάτι το αναπόφευκτο, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης. Η αναδιάρθρωση θα γίνει έτσι κι αλλιώς. Το ερώτημα είναι κάτω από ποιες συνθήκες θα γίνουν οι διαπραγματεύσεις και με ποιους όρους θα γίνει η συμφωνία. Οι επόμενοι μήνες, λοιπόν, είναι εξαιρετικά κρίσιμοι, διότι θα κρίνουν την θέση μας στο τραπέζι των συζητήσεων. Θα είμαστε ένας αξιόπιστος συνομιλητής ή όχι;
  Ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ μίλησε πεντακάθαρα για την προοπτική της αναδιάρθρωσης του χρέους, σε συνέντευξή του προ ημερών στην εφημερίδα Κεφάλαιο. Αλλά και μεταξύ των αναλυτών και όσων γνωρίζουν να διαβάζουν νούμερα, η πεποίθηση είναι ότι είναι αδύνατον να συνεχίσουμε δίχως να ξεκινήσουμε από μία νέα αφετηρία σε ό,τι αφορά το χρέος. Σε διαφορετική περίπτωση θα βρισκόμαστε για τις επόμενες δεκαετίες σε μία διαρκή πάλη για να ξεπληρώσουμε τόκους, εκμηδενίζοντας κάθε προοπτική ανάπτυξης και εξαθλιώνοντας το λαό αυτής της χώρας. Είναι μία εξέλιξη που θα προκαλέσει

Ελληνας φωτογράφος έγινε θέμα στη Μ. Βρετανία

Το πορτρέτο μιας όμορφης, δυνατής γυναίκας από τον φακό του συζύγου της. Δυστυχώς, κομμένο στη μέση
  enet
   Και ξαφνικά ένας Ελληνας φωτογράφος, ο 35χρονος Παναγιώτης Λάμπρου, βρέθηκε στο επίκεντρο της βρετανικής πολιτιστικής επικαιρότητας και είδε το όνομά του στον τίτλο άρθρου του Σον Ο' Χάγκαν, έγκυρου τεχνοκριτικού της εφημερίδας «Γκάρντιαν».
Αιτία είναι μια πραγματικά πολύ δυνατή, συγκρατημένη και άμεση φωτογραφία του, που για κάποιους, όμως, μπορεί να θεωρηθεί άσεμνη και τολμηρή.
  Το «Portait of my British wife» (Πορτρέτο της Βρετανίδας γυναίκας μου) βρέθηκε, πολύ τιμητικά, μαζί με άλλες τρεις φωτογραφίες στη short list του σημαντικού βραβείου Taylor Wessing, που αθλοθετεί κάθε χρόνο η National Portait Gallery του Λονδίνου, αφιερωμένη πάντα στην προώθηση της τέχνης του φωτογραφικού πορτρέτου και στην ανάδειξη και προβολή των ταλαντούχων δημιουργών.
  Η «Γκάρντιαν» προειδοποιεί
  Η φωτογραφία, όμως, του Παναγιώτη Λάμπρου είναι η μόνη από τις τέσσερις υποψήφιες, που το site της National Portrait Gallery έκρινε ότι δεν μπορεί να δημοσιευτεί ολόκληρη. Την φιλοξενεί... μισή. Το ίδιο αμήχανη ήταν και η

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Ναυταθλητικός Όμιλος Ερμιόνης ευχαριστεί

Το διοικητικό Συμβούλιο του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης, θα ήθελε να εκφράσει τις θερμές του ευχαριστίες στο Διοικητικό Συμβούλιο Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης για την ευγενή χειρονομία της παραχώρησης του περιπτέρου κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Ερμιόνης που εξυπηρέτησε την παρουσία και προβολή του ομίλου μας.

Η προσφορά αυτή αποτελεί απόδειξη των αισθημάτων αγάπης και ενδιαφέροντος προς τον όμιλό μας, και εκτιμάται ιδιαιτέρως.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ναυταθλητικού Ομίλου Ερμιόνης.

Ναταλία Τσουκαλά: «Η καλή φωτογραφία ορίζεται από το συναίσθημα»

  Με φρέσκο βλέμμα που αποτυπώνεται στις φωτογραφίες της, η Ναταλία Τσουκαλά, μεταφέρει την αγάπη της για τη φύση στη Γκαλερί Σκουφά, σε μια έκθεση, στην οποία ο θεατής καλείται να ονειρευτεί το αντικείμενο.
  Η ιδέα για τις «Ανιχνεύσεις» γεννήθηκε πριν από μερικά χρόνια στο μυαλό της Ναταλίας Τσουκαλά, κυρίως μέσα από τη σχέση της με το φυσικό περιβάλλον, όπως δηλώνει η ίδια στο tvxs: «Δραπέτευα από την καθημερινότητα κάνοντας συνέχεια εκδρομές στα βουνά , βόλτες στη θάλασσα και φωτογραφίζοντας τοπία. Σιγά-σιγά πλησίαζα όλο και πιο κοντά, παρατηρώντας τη λεπτομέρεια, τα σχήματα που δημιουργούνται στη φύση, τους χρωματισμούς, χωρίς να έχει επέμβει ο άνθρωπος σε αυτά. Έτσι άρχισα να αλλάζω σταδιακά και την κλίμακα στις φωτογραφίες μου». Στην πορεία, όταν ο χρόνος δεν της επέτρεπε συχνές εξορμήσεις, η αναζήτησή της για οπτικά ερεθίσματα μεταφέρθηκε και στο αστικό τοπίο, ψάχνοντας ακόμα και στα ράφια του super market για κάτι που θα της κέντριζε το ενδιαφέρον. «Με συγκινεί περισσότερο να ανακαλύπτω κάτι, παρά να το στήνω. Τελικά οι προσωπικές μου διαδρομές και ανιχνεύσεις έγιναν οι "Ανιχνεύσεις"», λέει χαμογελώντας.
Περισσότερα εδώ..

Καραμέλα από ξύλο

Μια γιγάντια καραμέλα από ξύλο κοσμεί το γρασίδι στο πάρκο Ανεπαρκ, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Φως και Τέχνη 2010», στη Βελμάρ της Γερμανίας.
(EPA)
Καθημερινή

Οι τράπεζες νίκησαν τα κράτη

Tου Γ. Δελαστίκ
Ενα παγκόσμιο... μνημόνιο θυμίζουν αυτές τις ημέρες οι μεγάλες ευρωπαϊκές και αμερικανικές εφημερίδες όταν αναφέρονται στο τραπεζικό σύστημα. Τέτοιες μέρες, πριν από δύο χρόνια, στα μέσα του Σεπτέμβρη του 2008, κατέρρευσε η επενδυτική τράπεζα Λίμαν Μπράδερς, μία από τις πέντε μεγαλύτερες του κόσμου, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Οι κυβερνήσεις των πλουσιότερων χωρών του κόσμου, στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, διέθεσαν αμέσως τρισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ για να διασώσουν τους τραπεζίτες. Η μαύρη επέτειος ωθεί αυθόρμητα σε έναν απολογισμό των συνεπειών της κρίσης και στο θεμελιώδες ερώτημα, αν άλλαξε κάτι ώστε να αποτραπεί στο μέλλον μια επανάληψη της τραγωδίας αυτής.

"Ο χρηματοοικονομικός σεισμός που συνδέεται με το όνομα της Λίμαν Μπράδερες άλλαξε όμως τον κόσμο λιγότερο απ' όσο φαινόταν στην αρχή" γράφει απογοητευμένη σε ολοσέλιδη ανάλυσή της η συντηρητική γερμανική εφημερίδα "Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε".

Δεν έχει μόνο αυτή, την απαισιόδοξη εκτίμηση που προαναφέραμε. "Ο χορός της νίκης των τραπεζιτών" είναι ο τίτλος σχετικής ανάλυσης της βρετανικής

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ και ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ

Του Βασίλη Γκάτσου
 Εικόνα: Φράχθι
Η αρχαιολογική σκαπάνη έπαψε να σκάβει στην Ερμιονίδα με το πέρας της έρευνας και των ανασκαφών στους Αλιείς και στο Φράχθι. Σε χώρους όπου δεν αναμένεται κάτι το πολύ σημαντικό, έρευνα και ανασκαφή δεν γίνεται σε όλη την έκταση, αλλά μόνον δειγματοληπτικά. Δηλαδή όση χρειάζεται για να αποτυπωθεί ένας οικισμός, και να αντληθούν εκείνες οι πληροφορίες που θα δίνουν μια πολύ καλή εικόνα του. Αν η ανασκαφή γινόταν σε όλη την έκταση δεν θα πρόσθετε κάτι το σημαντικό (χωρίς αυτό να αποκλείεται) αλλά θα είχε πολύ μεγαλύτερο κόστος.

Έτσι μην περιμένουμε κάτι για τους Αλιείς και το Φράχθι. Ό,τι ήταν να γίνει έγινε και δεν πρόκειται να επανέλθει εκ νέου καμιά Αρχαιολογική Σχολή. Γέμισαν με ντοκτορά και γνώσεις τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και σε μας μείνανε καταχωνιασμένα σε υπόγεια τα ευρήματα και το σπήλαιο Φράχθι και η πόλη των Αλιέων αφημένα στη τύχη τους. Τους σημερινούς διάσημους, λόγω Φράχθι και Αλιέων, καθηγητές τους θυμάμαι φοιτητές στις ανασκαφές που τους επισκεπτόμεθα με τον αείμνηστο φίλο Παντελή Μήτσου για να πάρουμε πληροφορίες και να τις δημοσιεύσουμε στην «ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ».

Γνώμη μου: Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει συνέχεια και κεφάλαια μπορεί να

Αποκαλυπτήρια προτομής Γιάννη Κρανιδιώτη

Δελτίο τύπου Δήμου Κρανιδίου

  Ενα διήμερο γεμάτο μνήμες και τιμή  για τον αδικοχαμένο Γιάννη Κρανιδιώτη

  Ενα διήμερο γεμάτο μνήμες και τιμή για τον Γιάννη Κρανιδιώτη, έζησαν οι κάτοικοι των Δήμων Κρανιδίου και Ερμιόνης, το Σαββατοκύριακο 18 και 19 Σεπτεμβρίου 2010.
  Εκδηλώσεις αναφοράς στην ζωή και στην δράση του αδικοχαμένου υφυπουργού εξωτερικών.                Αδελφοποίηση με την γεννέτηρά του, σκλαβωμένη στους Τούρκους, Κυρήνεια. Μνημόσυνο εις μνήμη του και αποκαλυπτήρια της προτομής του που στήθηκε στην πάνω πλατεία του Κρανιδιού, ήταν το περίγραμμα των εκδηλώσεων που οργάνωσε ο Δήμος Κρανιδίου με κύριους συντελεστές τον Δημήτρη Σίδερη και τον Παντελή Τόδωρη.
  Στις εκδηλώσεις ήσαν παρούσες η μητέρα του Γιάννου Κρανιδιώτη, Χρύσα, και η

3ος ποδηλατικός γύρος Ερμιονίδας

Δελτίο τύπου
  Ο Δήμος Κρανιδίου, θέλοντας να στείλει το μήνυμα στους δημότες ότι το ποδήλατο είναι μέσο για την μείωση του κυκλοφοριακού φόρτου και της προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και μέσο άσκησης που συμβάλλει στην υγεία, διοργανώνει τον 3ο Ποδηλατικό Γύρο Ερμιονίδας την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010.
  Την διοργάνωση έχει αναλάβει η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Παιδείας, Πολιτισμού & Αθλητισμού Κρανιδίου «Η Ερμιονίδα», το Διοικητικό Συμβούλιο της οποίας αποφάσισε να τιμήσει την μνήμη του Χρήστου Σκορδή που έφυγε από κοντά μας τον περασμένο Φεβρουάριο.
  Ο Χρήστος Σκορδής, γιατρός ορθοπεδικός και αθλίατρος, με μεγάλη αγάπη για τον αθλητισμό και τον άνθρωπο, ήταν υπεύθυνος Αθλητισμού του Δήμου και συνέβαλε, από το 2007, πάρα πολύ στ’ αθλητικά δρώμενα της περιοχής, διοργάνωσε εκτός των άλλων και καθιέρωσε τον ποδηλατικό γύρο, η συμβολή του δε, ως μέλος της επιτροπής του Δήμου για το ΕΣΠΑ, στην δημιουργία της Κοινωφελούς Επιχείρησης, ήταν μεγάλη κι ορίσθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο αντιπρόεδρός της.
  Σύμφωνα με την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ο Ποδηλατικός Γύρος, ως φόρος τιμής στον εκλιπόντα φίλο και συνεργάτη, ονομάσθηκε «Χρήστος Σκορδής».
  Την Κυριακή λοιπόν, 26 Σεπτεμβρίου, στις 9.30 το πρωί σας καλούμε στην κάτω πλατεία Κρανιδίου

Leonard Norman Cohen... είναι ο άνθρωπός μας

Bάρδος της μελαγχολίας
Αν συνθέσεις όλα τα στοιχεία του μωσαϊκού–μελαγχολική γοητεία, ευφυΐα, λατρεία στις γυναίκες–έχεις τον Λέοναρντ Κοέν που, σε πείσμα των εμποδίων,εξακολουθεί να βρίσκεται στο προσκήνιο, σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι συνομήλικοί του έχουν κρεμάσει προ πολλού τα μουσικά τους παπούτσια.αγγλόφωνος καναδός λογοτέχνης, συνθέτης και τραγουδιστής, γεννημένος στο Μόντρεαλ το 21-9-1934 από Εβραίους γονείς (ο πατέρας του ευκατάστατος έμπορος υφασμάτων), φάνηκε από πολύ νωρίς πως θα ήταν ανήσυχος.

Η παρθενική του επαφή με τη συγγραφή έγινε μόλις στα εννιά του χρόνια, αμέσως μετά το χαμό του πατέρα του, γεγονός που του στοίχισε πολύ. Έφηβος έμαθε κιθάρα και έγινε μέλος του μουσικού γκρουπ Buckskin Boys, το οποίο έπαιζε μουσική κάντρυ αφού «οι κιθάρες εντυπωσιάζουν τα κορίτσια». Η πρώτη ολοκληρωμένη συλλογή ποιημάτων με όνομα "Let Us Compare Mythologies" ήρθε το 1956 που ήταν σπουδαστής στο Πανεπιστήμιο McGill, ενώ ακολούθησε το "The Spice Box Of Earth" (1961) που τον έκανε γνωστό στους κύκλους των (χαμένων) ποιητών.

Κάπου εκεί οι ανησυχίες του έγιναν ζωή και η ζωή του μετατράπηκε σε μία τεράστια και συναρπαστική περιπέτεια. Όταν στις αρχές της δεκαετίας του '60 είδε στο Λονδίνο μία ελληνική

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Βιολογικά ναι , αλλά όχι από τη Βοιωτία

Η χθεσινή εκπομπή του Άρη Σκιαδόπουλου " Δρόμοι " στην ΕΤ1 θα έπρεπε να αποτελέσει για όλους ένα μάθημα για το πώς είναι δυνατόν , χάρη στην επιμονή , την υπομονή και πάνω απόλα το θάρρος και την αποφασιστικότητα ενός μόνο ανθρώπου , να αφυπνιστεί μια κοινωνία και να δημιουργηθεί ένα ολόκληρο κίνημα αντίδρασης και αντίστασης , κόντρα στην διεφθαρμένη ή αδιάφορη ( στην καλύτερη περίπτωση ) εξουσία και ενάντια στα ( τοπικά και υπερτοπικά ) συμφέροντα που προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν .

Ήταν η ιστορία του παπα - Γιάννη Οικονομίδη από τα Οινόφυτα Βοιωτίας , ο οποίος από το 2004 δίνει έναν συνεχή και επίμονο αγώνα ( μόνος στην αρχή , με όλη την τοπική κοινωνία σήμερα μαζί του ) για να αναδείξει το τεράστιο περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα της μόλυνσης του Ασωπού ποταμού από τα λύματα των βιομηχανιών γύρω από τα Οινόφυτα . Ένα έγκλημα που συντελείται εδώ και 30 χρόνια και που κανένας δεν του έδινε σημασία μέχρι που ένας χημικός , εργαζόμενος σε τοπική βιομηχανία απορρυπαντικών , ανακάλυψε στις αρχές της δεκαετίας μας ότι το νερό της περιοχής είχε αρχίσει να γίνεται ακατάλληλο για την παραγωγή απορρυπαντικών ( ! - δεν έβγαινε σωστό το προϊόν στη γραμμή παραγωγής εξαιτίας του νερού ), αλλά εξακολουθούσε παρόλα αυτά να χρησιμοποιείται ως πόσιμο ! Και ήταν αυτό το γεγονός που οδήγησε τον παπα - Γιάννη να ξεκινήσει τον αγώνα του , για να καταφέρει σήμερα να αναγνωρίζεται το πρόβλημα , αλλά να συνεχίζει ( όχι πλέον μόνος του ), τον αγώνα

Χάσαμε έναν νέο άνθρωπο

Τον Γιώργο Δ. Κομμά

Σε μια στροφή στους Φούρνους, χθες το βράδυ.
Κουράγιο ευχόμαστε στην οικογένεια του.


Καλό ταξίδι Γιώργο..

Εκδήλωση για την "Ημέρα του Ηθοποιού" στο Ηρώδειο στις 20 Σεπτεμβρίου

εκδήλωση στο Ηρώδειο 20 Σεπτεμβρίου για την "ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ" τιμώμενοι: ΚΑΤΡΑΚΗΣ, ΛΑΜΠΕΤΗ, ΧΟΡΝ, ΜΕΡΚΟΥΡΗ
___________________________________________
αναδημοσίευση
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
Σε τέσσερις αξέχαστους ηθοποιούς, που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα είναι αφιερωμένη η φετινή «Ημέρα του Ηθοποιού», στο Μάνο Κατράκη, την Ελλη Λαμπέτη, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Δημήτρη Χορν. «Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες», τα λόγια του Κωνσταντίνου Καβάφη λειτουργούν ως μότο της εκδήλωσης που διοργανώνει το «Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών» και θα πραγματοποιηθεί στο Ηρώδειο στις 20 Σεπτεμβρίου.


Ο Μάνος Κατράκης, η Έλλη Λαμπέτη, η Μελίνα Μερκούρη και ο Δημήτρης Χορν υπηρέτησαν τον χώρο του θεάτρου με υψηλό αίσθημα ευθύνης, προσφέροντας στον πολιτισμό με τις επιλογές και τη στάση τους.

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών τιμά τη μνήμη τους με αφορμή την ημέρα του Ηθοποιού με μία εκδήλωση σκηνοθετημένη από τον Σπύρο Ευαγγελάτο.
Για τον Μάνο Κατράκη θα μιλήσει ο Βασίλης Κολοβός, για την Έλλη Λαμπέτη η Βέρα Κρούσκα, για την Μελίνα Μερκούρη ο Κωνσταντίνος Αλαβάνος και για τον Δημήτρη Χορν ο Γιώργος Γεωγλερής, πάνω σε μια ιδέα που υλοποίησε ο Γιώργος Κιμούλης ενώ κύριος ομιλητής θα είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η Καίτη Ιμπροχώρη. Αποσπάσματα από έργα στα οποία πρωταγωνίστησαν οι τέσσερις τιμώμενοι θα ερμηνεύσουν οι: Χρήστος Καλαβρούζος, Εύα Κοταμανίδου, Μαρίνα Ασλάνογλου. Tα σκηνικά, τη διαμόρφωση χώρου και την επιμέλεια κοστουμιών ο Γιώργος Πάτσας, τη μουσική επιμέλεια ο Γιάννης Αναστασόπουλος. Τα video-

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Ikuko Kawai




Η Ikuko Kawai είναι μια δεξιοτέχνης ερμηνεύτρια βιολιού από την Ιαπωνία. Κατέχει θέση καθηγήτριας βιολιού στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Osaka το οποίο προς αναγνώριση του μεγάλου ταλέντου της, της έχει εμπιστευτεί το αμύθητης αξίας βιολί 1715 Stradivarius.

Δεν βλέπω πια τηλεόραση. Δοκιμάστε το κι εσείς

Είναι ωραίο τελικά που έχω αποκλείσει την τηλεόραση από την ζωή μου.

Το κατάλαβα για τα καλά χθες το βράδυ που την άνοιξα, μετά από πάρα πολύ καιρό.

Περίπου 6 μήνες τώρα, δεν μπαίνω πια στην διαδικασία να ανοίγω την TV, κάθε φορά που μπαίνω σπίτι και αυτό έχει αλλάξει πραγματικά την ζωή μου.

Κοιμάμαι πιο εύκολα, έχω λιγότερο άγχος, έχει φτιάξει πολύ το κέφι μου και η διάθεση μου για επικοινωνία και κοινωνικότητα.

Έχει ανοίξει ο εγκέφαλος μου, μέχρι και το sex φαίνεται καλύτερο.
Ούτε το τσιγάρο να'κοβα....

Σας το προτείνω να το δοκιμάσετε, έστω και για μερικές μέρες.
Την τηλεόραση την ανοίγω για ταινίες, για φωτογραφίες από την κάμερα κτλ.
Ενημερώνομαι για το συμβαίνει από το διαδίκτυο.
Τα της καθημερινότητας και αυτά που με ενδιαφέρουν ή τα μαθαίνω στον

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ & ΑΛΛΑ

από την ενότητα: ο εκπαιδευτικός μας σελιδοδέκτης
(άχρηστες γνώσεις και πληροφορίες, που διαβάζονται ευχάριστα και δεν προβληματίζουν)
__________________________________
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ


Ξέρετε ότι...
Πάνω από το 25% των πληκτρολογίων στα νοσοκομεία είναι φορείς σταφυλόκοκκου.

Τα δακτυλικά αποτυπώματα των Κοάλα και των ανθρώπων είναι πανομοιότυπα.

Ο μέσος άντρας στη ζωή του παράγει 18 κιλά σπέρμα

Η Αφροδίτη είναι ο μόνος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα που περιστρέφεται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού.

Τα μηριαία οστά στον άνθρωπο είναι πιο ανθεκτικά και από τσιμέντο

Κάθε μέρα είναι κατά 55 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μεγαλύτερη από την προηγούμενη μέρα.

Τα σαλιγκάρια μπορούν να κοιμούνται για 3 χρόνια χωρίς να τρώνε καθόλου.

Ορισμένα λιοντάρια ζευγαρώνουν πάνω από 50 φορές την ημέρα.

Οι οδοντίατροι συνιστούν οι οδοντόβουρτσες να βρίσκονται 2 μέτρα μακριά από την λεκάνη της τουαλέτας για να αποφεύγεται η μετάδοση σωματιδίων μέσω του αέρα κάθε φορά που τραβιέται το καζανάκι.

Κάθε ρήγας στην τράπουλα αναπαριστά έναν μεγάλο βασιλιά της ιστορίας: ο ρήγας

ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ανάμειξη-επιρροές-διαφορετικότητα
αφομοίωση-ανάπτυξη-εφευρετικότητα
επιτακτική η ανάγκη διατήρησης της ταυτότητας μας
ΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

η εταιρεία συμβούλων McKinsey & COMPANY αναλύει:Πώς θα είναι οι πόλεις του μέλλοντος
“What Matters”

- Δέκα ζητήματα που θα καθορίσουν το μέλλον

Σημαντική αστικοποίηση θα συνοδεύσει την αύξηση του πληθυσμού της Γης, καθώς το 80% θα ζει στις πόλεις

Πώς θα εξελιχθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός μέχρι το 2100; Θα επιταχυνθεί περαιτέρω η αστικοποίηση; Πώς θα εξελιχθούν οι σημερινές πόλεις από άποψη μεγέθους και σύνθεσης;

Το ένατο άρθρο της σειράς «What Matters» γύρω από τα 10 μεγάλα θέματα που θα καθορίσουν το μέλλον, ερευνά πώς θα γίνει η παγκόσμια αστικοποίηση μέσα στα επόμενα 100 χρόνια.

Οπως αναλύει ο Janamitra Devan, μέχρι πρότινος επικεφαλής του McKinsey Global Institute για την Ασία, η αστικοποίηση όχι μόνο θα συνεχιστεί, αλλά και θα ενταθεί, με αποτέλεσμα στο μέλλον η συντριπτική πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Πρέπει τελικά ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ να πληρώνει τους εκλεγμένους στους μικρούς επαρχιακούς Δήμους;

Toυ Βασίλη Γκάτσου
Πρέπει τελικά ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ να πληρώνει τους εκλεγμένους στους μικρούς επαρχιακούς Δήμους; Το στέλνω για ανα-ανάρτηση, έτσι να έχουμε κάτι να διαβάσουμε Σαββατοκύριακο.
Αρχές του αιώνα το Κρανίδι και η Ερμιόνη με πολύ περισσότερο κόσμο έβγαζαν Δημάρχους οι οποίοι αφιέρωναν αρκετό χρόνο για τις κοινές υποθέσεις, οι οποίες δεν ήσαν και λίγες (ζωοκλοπές, κλοπές αγροτικής παραγωγής, δρόμοι, υπόνομοι, λιμενικά έργα, δημόσια πηγάδια, εθελοντική εργασία, τελωνεία, φόροι, δεκάτη, παράνομη αλιεία κ.λ.π.). Οι Δήμαρχοι ήσαν χωρίς μισθό και μάλιστα υπερήφανοι για το έργο τους. Το ίδιο και οι Κοινοτάρχες αργότερα. Και ας μη νομίζουμε ότι τα εκλογικά ....ήθη και έθιμα ήταν πιο πολιτισμένα από σήμερα. Οι μαγκουριές, οι επιθέσεις, οι βουλευτικές επεμβάσεις αδιάκοπες. Αλλά και τα ρουσφέτια που ενέπλεκαν Δημάρχους και κομματάρχες στην ημερησία διάταξη.
Πέραν από αυτό υπάρχει και η παράδοση και το ιστορικό παράδειγμα Ρέπουλη: Πρόσφερε στην Πατρίδα ανεκτίμητες υπηρεσίες. Ήταν ο «αντ’ αυτού», όπως λέγανε οι παλιοί. Ο Βενιζέλος βρισκότανε συνέχεια έξω για τις υποθέσεις της χώρας μας και ουσιαστικός κυβερνήτης έμενε πίσω ο Ρέπουλης. Με δική του επιλογή «πέθανε στην ψάθα» και αυτό δεν το λέμε τώρα που βγήκε σχετικό βιβλίο του ή γίνανε κάποιες σχετικές αναρτήσεις. Όλη η παλιά Ερμιονίδα, όταν έλεγε Ρέπουλης, αμέσως πρόσθετε με καμάρι: «που πέθανε στην ψάθα». Ακόμη και οι αντίπαλοί του.

Γιατί στον Καλλικράτη πρέπει ο Δήμαρχος να αφήνει τη δουλειά του και να παίρνει μισθό Δημάρχου, όπως και οι Αντιδήμαρχοι; Αυτό ίσως να πρέπει να γίνει σε μεγάλους Δήμους. Στην Ερμιονίδα με τους 12000 (που αμφιβάλλω αν είναι

Καπνίζοντας σαν Τουρκάλες!

Toυ ΓΚΑΣΜΕΝΤ ΚΑΠΛΑΝΙ
Τον Αµπράαµ Πούσκας τον γνώρισα τυχαία στην Πάρο. Αποφασίσαµε να πιούµε ένα ποτήρι µαζί σε µια ταβέρνα της Νάουσας. Είναι Ούγγρος, καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο Πανεπιστήµιο της Βουδαπέστης. Βρίσκεται στην Πάρο για διακοπές. Μου λέει ότι µένει στο «Ρorto Ρaros» και µιλάει µε τα καλύτερα λόγια για το ξενοδοχείο, το τοπίο, το σέρβις. «Θα πω και σε άλλους φίλους µου να έρθουν στην Ελλάδα του χρόνου» λέει.

«Πούσκας, σαν τον διάσηµο ούγγρο ποδοσφαιριστή, προπονητή του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ;» τον ρωτάω. Γνέφει «ναι» µε το κεφάλι. «Πούσκας» µου εξηγεί, «σηµαίνει “τουφέκι” στα ουγγρικά». Εκπλήσσοµαι. Το ίδιο σηµαίνει και στα αλβανικά. Είναι η σειρά του να εκπλαγεί. Και έτσι από τον Πούσκας η κουβέντα περνάει στον κοµµουνισµό. Διαφορετικός ο κοµµουνισµός της Ουγγαρίας από εκείνον της Αλβανίας. Παρ’ όλα αυτά, η ηλίθια ιδεολογία του κόµµατος, η σταλινική τροµοκρατία, οι µυστικές υπηρεσίες, οι φυλακές, τα βασανιστήρια, οι ανύπαρκτες ατοµικές ελευθερίες ήταν ίδια. Και, ενώ µιλάµε για τον κοµµουνισµό, µας τραβά την προσοχή ο εύθυµος θόρυβος στη διπλανή καφετέρια. Οι θαµώνες βλέπουν µπάσκετ: Ελλάδα – Τουρκία.

Οταν η Ελλάδα βάζει καλάθι η καφετέρια σείεται. Οταν βάζει η Τουρκία ακούγονται κάποια… χλωµά

Κλεοπάτρα: Ποια ήταν πραγματικά;

Εχει μάλλον συκοφαντηθεί μέσα από ταινίες του Χόλιγουντ και της Τσινετσιτά. Για να πλησιάσουμε κάπως στην αλήθεια, διαβάσαμε το ολοκαίνουργιο βιβλίο «Cleopatra. A Biography» του Αμερικανού ιστορικού Ντουέν Ρόλερ

Του Ηλία Μαγκλίνη  kathimerini

Λένε ότι περίμενε πρώτα να σκοτεινιάσει, ότι μπήκε σε μια βάρκα και ότι πλησίασε αθόρυβα τα ανάκτορα, όπου την περίμενε ο Ιούλιος Καίσαρας. Ηξερε ότι δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη μόλις πατούσε το πόδι της στην όχθη του Νείλου. Οπότε, όπως έγραψε ο Πλούταρχος: «Μπήκε μέσα σ’ ένα κάλυμμα στρώματος και ξάπλωσε και ο Απολλόδωρος έδεσε με ιμάντα το κάλυμμα και το πέρασε μέσα από τις πόρτες στον Καίσαρα. Και λέγεται ότι ο Καίσαρας σκλαβώθηκε από αυτό το πρώτο τέχνασμα της Κλεοπάτρας, με το οποίο έδειξε πόσο ερωτική ήταν, και ηττημένος από την όλη συμπεριφορά και χάρη της, τη συμφιλίωσε με τον αδελφό της για να συμβασιλεύουν».

Αυτό είναι ένα από τα πολλά επεισόδια της πολυτάραχης ζωής της Κλεοπάτρας που ακροβατούν ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον μύθο. Πρώτος το κατέγραψε ο Πλούταρχος, αλλά ο σύγχρονος Αμερικανός ιστορικός Ντουέν Ρόλερ, στo νέo βιβλίο του «Cleopatra. A Biography», αμφισβητεί την αξιοπιστία της περιγραφής. Συμφωνεί όμως ότι η Κλεοπάτρα εμφανίστηκε μπροστά στον Καίσαρα αποφασισμένη να τον γοητεύσει, έχοντας στον νου της ότι ο Ιούλιος έτρεφε αδυναμία στις ωραίες γυναίκες.

Το βέβαιο είναι ότι η συνάντηση ανάμεσα στην Κλεοπάτρα και τον Ιούλιο προκύπτει σε μια κομβική στιγμή για το μέλλον του εύθραυστου βασιλείου της.

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΗΣ

Του Βασίλη Γκάτσου

Ας δούμε τα ‘βασικά ρεύματα’ πελατών Ερμιονίδας. Και πελάτης φυσικά είναι αυτός που θα αφήσει χρήμα για να πάρει προϊόντα και υπηρεσίες.

1). Πελάτες προϊόντων και υπηρεσιών Ερμιονίδας και νησιών της που έρχονται από την στεριά.

1.α. Ένα ρεύμα πελατών έρχεται με τα αυτοκίνητά του από την πρωτεύουσα, γιατί έχει εξοχικό στην περιοχή. Το ρεύμα αυτό θα αυξάνει χρόνο με το χρόνο, άρα όλο και μεγαλύτερη πελατεία εκ του ασφαλούς. Μεγάλη υπόθεση αυτό. Επιθυμούν να ψωνίζουν τα βασικά από Τραχειά και Κολιάκι τόσο όταν έρχονται όσο και όταν επιστρέφουν. Οι περισσότεροι επιθυμούν να παίρνουν λάδι για τις ετήσιες ανάγκες τους από παραγωγούς Ερμιονίδας. Θα έπαιρναν και άλλα, αν εύρισκαν. Είναι μεγάλη υπόθεση το αυτοκίνητο, γιατί κουβαλάει ένα σωρό πράγματα στο σπίτι.

Στην Ερμιονίδα δεν έχουμε μαγαζιά στους δρόμους που ακολουθεί αυτό το ρεύμα, ούτε παράγουμε προϊόντα αντίστοιχα της Τραχειάς και του Κολιακιού. Έχει ποτέ γίνει από φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο έρευνα αγοράς για να διαπιστώσει τις προτιμήσεις, τις επιθυμίες, τις ανάγκες, την ικανοποίηση, τα παράπονα, τις πραγματικές αγορές που κάνουν, πόσες φορές έρχονται το χρόνο στο εξοχικό τους, ποια περίοδο προτιμούν κ.λ.π.; Μη μου πείτε ότι έχει γίνει ποτέ τέτοια έρευνα και μείνουμε .....στήλη άλατος!

Αυτό το ρεύμα απαιτεί δύο (ιδιωτικές ή δημόσιες, αδιάφορο, αρκεί να δουλεύουν με ιδιωτικά κριτήρια) επενδύσεις. Μία έκταση οργανωμένου και ασφαλούς παρκαρίσματος για 1000 αυτοκίνητα στην Κόστα που θα εξυπηρετούν τα εξοχικά (αλλά και ξενοδοχεία, νοικιαζόμενα, επισκέπτες) των Σπετσών. Χρειάζονται περίπου 30 στρέμματα. Είναι ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ για τις Σπέτσες που προσφέρουν μόνον υπηρεσίες, αλλά και ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ για την Ερμιονίδα που μπορεί να τους προσφέρει προϊόντα.

Μια αντίστοιχη έκταση στο Μετόχι για ίδια εξυπηρέτηση της Ύδρας. Έχει αρχίσει η

Κάλυψη της συναυλίας της Ευ. Ρεμπούτσικα από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης

  Ο ελληνικός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος του ΟΤΕ, HELLAS SAT 2 θα προσφέρει δωρεάν τη δορυφορική χωρητικότητα και θα χορηγήσει τη τηλεοπτική παραγωγή για την μετάδοση της συναυλίας της Ευανθίας Ρεμπούτσικα από τον ιστορικό χώρο της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

  Για τη δορυφορική μετάδοση της συναυλίας, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου, στις 19:30, με τη συμμετοχή Ελλήνων και Τούρκων ερμηνευτών, έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικοί σταθμοί από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία.

                 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι πληρώνουμε στα κόμματα

Tου Στεφανου Μανουkathimerini

Η τακτική κρατική επιχορήγηση των κομμάτων το 2009 έφθασε τα 68,2 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα τον περασμένο Ιούλιο ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Σαχινίδης. Το 2010 η τακτική επιχορήγηση των κομμάτων θα περιοριστεί σε 52,7 εκατομμύρια ευρώ, πάντα σύμφωνα με τον κ. Σαχινίδη. Αξιοσημείωτο είναι ότι η τακτική επιχορήγηση των κομμάτων στηρίζεται σε νόμο που προσδιορίζει ακριβώς τι δικαιούνται να εισπράξουν τα κόμματα. Ο περιορισμός του 2010, όμως, δεν έχει κατοχυρωθεί νομοθετικά, δηλαδή δεν στηρίζεται πουθενά. Δεδομένου ότι τα κόμματα είναι παμφάγα και τα ποσά που λαμβάνουν δεν τους φθάνουν έχουν δανειστεί από τις τράπεζες (κυρίως την Αγροτική) ποσά που ισούνται με τις κρατικές επιχορηγήσεις τεσσάρων ετών. Γι’ αυτό δεν θα εκπλαγώ αν ο περιορισμός για το 2010 παραμείνει στα χαρτιά. Τα κρατικά λεφτά δεν τελειώνουν εδώ. Στην τακτική επιχορήγηση προστίθεται εκλογική επιχορήγηση, αποσπασμένοι δημόσιοι υπάλληλοι κ.λπ.

Προϋπόθεση για την κρατική χρηματοδότηση ενός κόμματος είναι να έχει

Ο κόσμος δύο φίλων στο φως της Υδρας

.ethnos. Εκθεση με 60 έργα από το κοινό τους σπίτι που μεταμόρφωσαν σε μια κοινή πλατφόρμα δημιουργίας στο Ιδρυμα Τεχνών Θεοχαράκη
Ο προσωπικός και καλλιτεχνικός κόσμος των Τίμοθι Χένεσι και Ιωάννη Καρδαμάτη, όπως διαμορφώθηκε στο κοινό σπίτι τους στην Υδρα, επί περίπου μισό αιώνα (1957-2006), ξεδιπλώνεται μέσα από μια έκθεση με τίτλο «Στο φως της Υδρας», στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη (Βασ. Σοφίας 9 και Μέρλιν 1), από αύριο έως τις 17 Οκτωβρίου.

Ο Χένεσι γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1925, σπούδασε στο Παρίσι και στη Φλωρεντία. Το έργο του (ζωγραφική, γλυπτά, αντικείμενα και κοστούμια για χάπενινγκ) παρουσιάζει ποικιλία έκφρασης. Τώρα ζει στην Αβινιόν, όπου πέρυσι άφησε την τελευταία του πνοή ο Ι. Καρδαμάτης, γεννημένος το 1915 στο Βερολίνο και μεγαλωμένος σε Ελλάδα και Αυστραλία.

Τους δύο εικαστικούς ένωνε μια μακρόχρονη φιλία, αλλά και οι κοινές επιρροές,

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Ανιχνεύσεις. Υπάρχει και καλή τηλεόραση

 Ελλάδα, Δημοκρατία και Κοινωνία: απο τη μάχη του Μαραθώνα ως σήμερα.
 Τη σχέση του ελληνικού πολιτισμού διαχρονικά με τη δημοκρατία και την κοινωνία θα εξετάσει σήμερα η εκπομπή με προσκεκλημένο τον καθηγητή και πρώην πρύτανη του Πάντειου Πανεπιστημίου κ. Γιώργο Κοντογιώργη.


Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν με την ευκαιρία της επετείου των 2500 χρόνων απο τη Μάχη του Μαραθώνα, θα επιχειρήσουμε να δούμε πως, εν ονόματι μιας ιδιόρρυθμης δημοκρατίας που βιώνουμε τα τελευταία αρκετά χρόνια, το κράτος έχει απομονώσει την κοινωνία απο το γίγνεσθαι και καπηλεύεται με τις ομάδες που επιθυμεί τον οικονομικό πλούτο και ελέγχει τη λειτουργία των θεσμών.

 Σήμερα στις 23.00 στην ΕΡΤ 3

Ο καλλικράτειος Δήμος Ερμιονίδας είναι κυρίαρχος σε όλη την ‘επικράτειά’ του;

Του Βασίλη Γκάτσου

Όχι δα! Εξαιρείται η περιοχή Αγίου Αιμιλιανού όπου μόνο από το βασικό δρόμο μπορεί να περνάει ο Καλλικράτης, σιγά σιγά και με προσοχή για να μην ενοχλεί, και στα μουλωχτά να χωθεί στο δρομάκι που τον βγάζει στο εκκλησάκι του Αγίου (αν καταφέρει να το εντοπίσει) για να ανάψει ένα κεράκι να του συχωρεθούν οι αμαρτίες του.

Επίσης εξαιρείται το νησί της Κοιλάδας όπου εκεί ούτε να πατήσει δεν μπορεί.

Εξαιρούνται επίσης οι παραθαλάσσιες περιφραγμένες εκτάσεις των ‘αγροτικών βιλών’ όπου ποτέ δεν πρόκειται να καταφέρει να προσεγγίσει καλλικράτειος υπάλληλος, ούτε ο Δήμαρχος αν δεν πάρει ειδική άδεια και δεν συνοδεύεται για να δει για πρώτη φορά στη ζωή του τις παραλίες των προγόνων του όπου αλώνιζαν καθημερινά ελεύθερα και ανεμπόδιστα με τις βάρκες, τα γαϊδουράκια και με τα πόδια.

Εξαιρούνται επίσης πλήθος «οργανωμένων συστάδων εξοχικών», διάβαζε καμουφλαρισμένων οικισμών, όπου μόλις και μετά βίας επιτρέπεται στον Καλλικράτη να ρίξει μια ματιά από την περίφραξη, αφού ανασηκωθεί στα δάκτυλα των ποδιών του.

Μήπως μπορεί να αγκαλιάσει όλα τα ‘παιδιά’ του;

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Κακές συνήθειες..

               

Η Θρέψη

protagon

Του Ηλία Μαμαλάκη

Τον τελευταίο καιρό ξαναπήγα σχολείο. Βλέπω και παρατηρώ και βέβαια μαθαίνω πράγματα και θάματα που πάντα υπήρχαν γύρω μου, αλλά δεν τα έβλεπα.


Άνθρωπος της γαστρονομίας είμαι, του μαγειρέματος. Πάντα νόμιζα ότι το φαγητό προετοιμάζεται για να προσφέρει μια από τις ανθρώπινες ηδονές. Μήπως έκανα λάθος; Ή πιο απλά, μήπως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες στο φαγητό που ξεπερνούν την ηδονή; Ναι, φυσικά. Απλώς αυτό το βάλαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και το ξεχάσαμε.

Το φαγητό κυρίως και απολύτως είναι ζωή.

Η θρέψη, όπως θα έλεγε η γιαγιά μου:
- αυτό είναι θρεπτικό
- αυτό είναι δυσκοίλιο
- αυτό είναι ευστόμαχο
Μια εκδήλωση αγάπης του καθημερινού ανθρώπου, άντρα, γυναίκας, παιδιού ή γέρου εκδηλώνεται προσφέροντας τροφή στον άλλον. Η μάνα προτείνει το φουσκωμένο από γάλα στήθος της στο μωρό της, η πάπια ταΐζει το παπάκι στο στόμα, η λέαινα καθοδηγεί το λεονταράκι να βρει και να μασήσει μόνο του την τροφή, η μάνα πελεκάνος αν δεν βρει τροφή να θρέψει τα μικρά της κατασπαράζει μόνη της τα σπλάχνα της για να ταΐσει τα μικρά της με τη σάρκα της και το αίμα

Στην άμεση αποκατάσταση 71 ανενεργών χωματερών προχωρεί η Περιφέρεια Πελοποννήσου

Στην άμεση αποκατάσταση 71 ανενεργών χωματερών προχωρεί η Περιφέρεια Πελοποννήσου, που ήδη έχει προκηρύξει διαγωνισμό για τις 4 σχετικές εργολαβίες, με συνολικό προϋπολογισμό περί τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ. Οι υπόλοιπες 79, που είναι ακόμα ενεργές, θα αποκαθίστανται σταδιακά, όταν θα εφαρμόζεται η μεταβατική λύση του δεματοποιητή στις περιοχές που αυτές καλύπτουν.

Τα παραπάνω ανακοίνωσε χθες στην Καλαμάτα ο περιφερειάρχης Φώτης Χατζημιχάλης, προσθέτοντας ότι ήδη από το υπουργείο Περιβάλλοντος έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός -με προϋπολογισμό 15.000.000 ευρώ- για την αποκατάσταση ενεργών χωματερών σε 3 Περιφέρειες, μεταξύ των οποίων και η Πελοπόννησος.

Ο περιφερειάρχης βρέθηκε στην Καλαμάτα προκειμένου να παρουσιάσει στην ΤΕΔΚ Μεσσηνίας τον αναθεωρημένο περιφερειακό σχεδιασμό για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ), ξεκινώντας έτσι το διάλογο με φορείς της Περιφέρειας. Ο διάλογος, όπως είπε, θα ολοκληρωθεί με τις γνωμοδοτήσεις των

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Καλή σχολική χρονιά!!

Καλή σχολική χρονιά!

Στα παιδιά του Νηπιαγωγείου, του Δημοτικού, του Γυμνασίου του Λυκείου.


Την ελπίδα σε ένα τόσο κουρασμένο κόσμο..

Και στους δάσκαλους κάθε εκπαιδευτικής βαθμίδας καλή δύναμη.

Πρωινές εικόνες από τους Μύλους

Με φόντο τον κάμπο της Ερμιόνης και το σπίτι του Λεούση.

Είμαστε τυχεροί που ζούμε εδώ..

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Του Βασίλη Γκάτσου     Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ;

Η Ευρωπαϊκή ένωση έχει θέσει σε εφαρμογή οδηγίες, που επηρεάζουν την κατάσταση της παραγωγικής μας θάλασσας. Άλλες από αυτές είναι δεσμευτικές και άλλες συμβουλευτικές προς τα κράτη μέλη, τα οποία κρατούν για λογαριασμό τους, για διάφορες αιτίες, μεγάλη αυτονομία δράσης.

Ας δούμε με απλά λόγια τη σημερινή κατάσταση:

1. Οι οδηγίες για τη διαχείριση μπαζών, αστικών αποβλήτων, μη επικινδύνων και επικινδύνων στερεών και υγρών αποβλήτων, η συγκέντρωση και επεξεργασία αστικών και βιομηχανικών λυμάτων σε σταθμούς βιολογικής επεξεργασίας, η διαλογή στην πηγή των αποβλήτων, ώστε να αξιοποιηθούν, η αυστηρή διαχείριση των λυμάτων και αποβλήτων των πλοίων και των αλιευτικών σκαφών, σαφέστατα οδηγούν στην βελτίωση της παραγωγικής μας θάλασσας και μάλιστα της παράκτιας. Μόνο να θυμηθούμε ότι πριν λίγες δεκαετίες οι περισσότερες χωματερές ήταν τελείως απλές. Το φορτηγό του δήμου έκανε ανατροπή και πέταγε τα σκουπίδια σε ένα γκρεμό και αυτά κυλούσαν στη θάλασσα. Τρανταχτό παράδειγμα η Ρουκουτίμα του Πόρου. Το λιμάνι της Ερμιόνης και τα Μαντράκια, δεύτερο παράδειγμα μόλυνσης της θάλασσας από το σύνολο των λυμάτων της Ερμιόνης. Το κύμα έπαιρνε τα σκουπίδια από τις χωματερές, τα πρόσθετε σε αυτά που πετάγανε τα πλοία και τα μικρά σκάφη και περίπου πριν 20 χρόνια βλέπαμε έκπληκτοι στα Μαντράκια Ερμιόνης, όπου λόγω ρευμάτων μαζεύονται πολλά επιπλέοντα αντικείμενα, βλέπαμε τεράστιες κηλίδες με κάθε είδους σκουπίδια να εγκλωβίζονται μέρες εκεί. Μιλάμε για κηλίδες άνω των 40 στρεμμάτων και με τέτοια πυκνότητα απορριμμάτων (ξύλα, δοχεία, πλαστικά, σχοινιά και ό,τι άλλο) που δεν μπορούσε να τα διασχίσει βάρκα. Από μακριά έμοιαζε με νησί, με πλατουράδα. Τόσο πυκνά ήταν και ευτυχώς αυτό το φαινόμενο έχει πλέον σταματήσει. Χώρια βέβαια τι ερχόταν από τα υπόγεια ύδατα στη θάλασσα (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, λύματα).

2. Η οδηγία 2000/60/ΕΚ κανονίζει τον έλεγχο των υδάτων, επιφανειακών, υπογείων και της παράκτιας

Έλλη Παππά - Μαρτυρίες μιας διαδρομής

«Οι νέοι των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα, δεν μπορούν να καταλάβουν τη σχέση ενός κομμουνιστή του ‘40 με το Κόμμα. Ήταν μια σχέση καθαρά μεταφυσική» γράφει η Έλλη Παππά στην πνευματική της διαθήκη, που μόλις κυκλοφόρησε, αυτούσια και υπό τον τίτλο «Έλλη Παππά - Μαρτυρίες μιας διαδρομής», από τις εκδόσεις του Μουσείου Μπενάκη (σελίδες 349).

«Η προσωπική μου αντίληψη» συνεχίζει η ίδια «ήταν ότι το να ξεκόψεις από το Κόμμα ή να σε απορρίψει το Κόμμα ήταν σαν να σε απόδιωχνε το γένος σου στην κοινωνία των γενών: Ήταν ποινή χειρότερη από την καταδίκη σε θάνατο» λέει η γενναία αγωνίστρια της Αριστεράς, η οποία 16 χρόνια πριν πεθάνει είχε καταθέσει σε δύο φάσεις, το 1993 και το 1995, στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, δύο κείμενά της για την βιωματική της μαρτυρία και την πολιτική της εμπειρία από την μακρόχρονη θητεία της στο κομμουνιστικό κίνημα, με τον όρο να ανοιχτούν μετά τον θάνατό της.

Η Έλλη Παππά, σημαντικό στέλεχος του ΚΚΕ από τα κατοχικά χρόνια, κρίκος στην

Ωδή στον καλό μας τον δάσκαλο...

Εκπαιδευτικοί του παρελθόντος που σημάδεψαν την ψυχή των μαθητών τους τιμώνται στους τόπους όπους δίδαξαν

Του Νικου Βατοπουλου  kathimerini

Θα υπήρξαν και άλλες δασκάλες σαν τη Ζωή Διαούρτα, αλλά σε εκείνη θέλω να αναφερθώ. Δεν την είχα γνωρίσει. Και, ατυχώς, δεν είχα γνώση της παρουσίας της έως πρόσφατα που πληροφορήθηκα ότι την τιμούν στο χωριό όπου δίδαξε κοντά 40 χρόνια. Είναι εκείνη όμως που με παρακινεί, χρόνια μετά τον θάνατό της, να γράψω δυο λόγια για τους αγαπημένους δασκάλους. Είναι ένας πολλά οφειλόμενος φόρος τιμής για μία ειδική, ξεχασμένη και εν πολλοίς παραγνωρισμένη «στόφα» ανθρώπων, που έκανε κάτι πολύ απλό όσο και μεγαλειώδες: έμαθε στα παιδιά γράμματα και δίδαξε ήθος.

Στην εποχή που η Ζωή Διαούρτα και τόσοι ακόμη δίδασκαν με το αίμα της ψυχής τους τα παιδιά, ο όρος «δια βίου μάθηση» ήταν άγνωστος. Αγνωστα ήταν τα μόρια

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Του Σωκρατη Tσιχλια   kathimerini

Ως σύνδρομο της Στοκχόλμης, η ψυχιατρική ορίζει την ψυχολογική διαταραχή κατά την οποία ένα θύμα αναπτύσσει συναισθηματικό δέσιμο με τον θύτη του, ένας σφόδρα εξουσιαζόμενος με τον εξουσιαστή του. Παρατηρήθηκε και μελετήθηκε ευρύτατα στις σχέσεις ομήρων με τους απαγωγείς τους, ωστόσο το σύνδρομο εμφανίζεται επίσης σε κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά, θύματα αιμομιξίας, φυλακισμένους πολέμου και φασιστικών καθεστώτων.
Παρακολουθώντας το πρωτοφανές σόου της κυβέρνησης, η οποία εξέδραμε στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να συνεδριάσει εκεί το πρώτο υπουργικό συμβούλιο μετά τον ανασχηματισμό, σκέφτηκα ότι με τόσο δούλεμα και τόσα βάσανα, το μόνο εργαλείο που μπορεί να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά μας απέναντι στο κυβερνών κόμμα είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Για ποιον άλλον άραγε λόγο το 44% των συμπολιτών μας επιμένει σήμερα, τουλάχιστον σύμφωνα με την προχθεσινή δημοσκόπηση της Public Issue, να αναδεικνύει πρώτο κόμμα με συντριπτική διαφορά το ΠΑΣΟΚ; Μήπως επειδή πραγματοποιεί πότε πότε live στην TV συνεδριάσεις-χάπενινγκ με διάλειμμα μάλιστα για τις διαφημίσεις; Μήπως επειδή ο πρωθυπουργός προεκλογικά μάς κοιτούσε στα μάτια και βροντοφώναζε ότι υπάρχουν λεφτά, για να ομολογήσει 3 μήνες αργότερα ότι βουλιάζουμε, όπως ο «Τιτανικός»; Μήπως επειδή ακόμα και τον Ιανουάριο υποσχόταν αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους, δύο μήνες πριν τους κόψει δώρα και μισθούς; Ή μήπως επειδή έχασε πέντε πολύτιμους μήνες έως ότου καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ, την ύφεση και την ανεργία; Γιατί άραγε η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών διατηρεί ακόμα θετικά συναισθήματα για ένα κόμμα εξουσίας που όχι μόνο φέρει ευθύνη για το ναυάγιο της πατρίδας, αλλά διαχειρίζεται ανεπαρκώς την κρίση; Η ψυχιατρική ισχυρίζεται ότι ο εξουσιαζόμενος συμπαθεί τον εξουσιαστή, δένεται μαζί του, σχεδόν ασυνείδητα, γιατί αυτός είναι ένας τρόπος να αυξήσει τις πιθανότητές του να επιβιώσει... Με απλά λόγια,

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Πάμε Σπέτσες..

Σήμερα, 11 του μήνα, η συναυλία των Χ. Αλεξίου και Μ. Φριντζήλα και η αναπαράσταση της ναυμαχίας.

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Συμμαχίες, αψιμαχίες, ανοησίες..

Προεκλογικά μαγειρέματα, Fast food διαδικασίες, συμμαχίες, αψιμαχίες, ανοησίες..
Τα ίδια λάθη που μας έχουν φέρει ως εδώ.
Έχουμε αναλωθεί με το ποιος θα πάει που, όμως το θέμα είναι ποιος θα κάνει τι. Ξαναδημοσιεύουμε το εκπληκτικό άρθρο του κου Βασίλη Γκάτσου που μας υπενθυμίζει την ουσία..
________________________________________________________________________
Με αφορμή τον Καλλικράτη
 Του Βασίλη Γκάτσου

  Ξεκινάμε με την κοινότυπη αποδοχή ότι η γη και η παράκτια θάλασσα είναι η βάση στην οποία εδράζεται η οικονομία και ο πολιτισμός της Ερμιονίδας. Άρα η παραγωγική ικανότητα της Ερμιονίδας είναι οι άνθρωποί της και η διοίκησή τους, που με τη σειρά τους πατάνε γερά στη γη και την παράκτια θάλασσα, όποια δραστηριότητα και να ασκούν.
  Έτσι όπως είναι σήμερα η Ερμιονίδα, έτσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα στην Ερμιονίδα, μπορούν να οδηγηθούν σε μία ανώτερη σφαίρα οικονομίας και πολιτισμού;
Πολιτικό το ζήτημα θα μου πείτε. Το δεξιό φαντασιακό βλέπει έτσι τα πράγματα, το κεντρώο ή σοσιαλδημοκρατικό φαντασιακό κάπως αλλιώς, η αριστερή ορθοδοξία σταθερώς και αμετακλήτως έχει την αλήθεια της, η ανορθόδοξη αριστερά τις δικές της παραλλαγές ανορθοδοξίας και τελικώς κάθε πολίτης και κάθε συντεχνία τα δικά της συμφέροντα και τα δικά της ματογυάλια να βλέπει την πραγματικότητα.
  Όντας στην σημερινή πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην πραγματικότητα ενός

Το ζωντανό βιβλίο των εντόμων

Μυρμήγκια που κουβαλούν, ακούραστα, φυλλαράκια για να τα πάνε στη φωλιά τους, ταραντούλες, φασμίδια, δηλαδή έντομα-κλαριά και έντομα-φύλλα, πραγματικές αυθεντίες του καμουφλάζ, αράχνη -" μαύρη χήρα", αλλά και πεταλούδες, σε μια πανδαισία χρωμάτων, που αποβάλλουν το κουκούλι τους μπροστά στα μάτια των επισκεπτών και πετούν ελεύθερα, είναι μερικά από τα περίπου 100 ζωντανά εκθέματα, που βρίσκονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, στο περίπτερο 2 του εκθεσιακού χώρου της HELEXPO.
"Ψυχή" αυτής της προσπάθειας είναι ο 40χρονος, Ιορδάνης Λεοντιάδης, ο οποίος ξεκίνησε τη συλλογή εντόμων με στόχο, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και την προώθηση των εννοιών της ομαδικότητας και της οργάνωσης, όπως αυτές γίνονται φανερές κυρίως από τις αποικίες των μυρμηγκιών.

"Τα μυρμήγκια δίνουν το δικό τους μήνυμα όσον αφορά την οργάνωση, την οικονομία αλλά και τη μεταξύ τους επικοινωνία", εξηγεί, δείχνοντας μία φωλιά μυρμηγκιών, όπου το συγκεκριμένο είδος από τη Νότια Αμερική είναι το μοναδικό που καλλιεργεί την τροφή του, ένα είδος μύκητα!

Ανάβρα: ένα πρότυπο χωριό στην Μαγνησία

Ένα πρότυπο χωριό που μιλάει ελληνικά
«Να επιστρέψω στο χωριό για να ζήσω μια καλύτερη ζωή»

Κι όμως κάποιοι τολμούν να κάνουν πράξη το ελληνικό όνειρο, που για τους πολλούς έγινε σχεδόν συνήθεια. Οι κάτοικοι μιας κοινότητας, υπερπήδησαν όλα τα εμπόδια και κατάφεραν να μετατρέψουν την περιοχή τους σε πρότυπο χώρο διαβίωσης.

Ο λόγος για την κοινότητα Ανάβρας, ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό του νομού Μαγνησίας, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1000 περίπου μέτρων, στις δυτικές πλαγιές της Όθρυος αλλά μοιάζει με μια μικρή Ελβετία εντός Ελλάδος, ζει τα τελευταία χρόνια ζει στους ρυθμούς του τρίπτυχου: υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, μηδενική ανεργία και αυξημένο επίπεδο ποιότητας ζωής.

Ένα αιολικό πάρκο, που φέρνει στα ταμεία της κοινότητα ετήσιο εισόδημα 100.000 ευρώ περίπου), περιβαλλοντικό - πολιτιστικό πάρκο, τρεις υπερσύγχρονες κτηνοτροφικές μονάδες, αναρριχητικά κέντρα, Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών, πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, γυμναστήριο τελευταίας τεχνολογίας, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, λαογραφικό μουσείο.

Και όχι μόνο αυτά. Κοινωνική μέριμνα με νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο πραγματικά «κοσμήματα», αγροτικό ιατρείο πάντα στελεχωμένο, δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι» και σχεδιασμός για γηροκομείο ακόμα και πισίνα!

Φθινοπωρινή λιχουδιά

Της Έλλης Βασιλάκη
Δώδεκα αμαρτωλά πουγκιά



περιέχουν:12 μέτρια μήλα
1 χούφτα ξανθές σταφίδες
1 κούπα τριμμένο αμύγδαλο
1 κούπα τριμμένο καρύδι
4 κουταλιές ζάχαρη
(της αρεσκείας σας,μπορεί & μελάσα)
1 κουταλάκι κανέλα
1 νεροπότηρο λικέρ (του γούστου σας)
6 φύλλα κρούστας
άχνη & κανέλα για πασπάλισμα
παγωτό βανίλια ή λιωμένη κουβερτούρα
(για έξτρα απόλαυση στο σερβίρισμα)

και δημιουργήθηκαν ως εξής
μήλα: ξεφλούδισμα, ξεκοτσάνισμα, ξεκουκούτσωμα & άνοιγμα τρύπας διαμπερώς, ραντεβού σε ρηχή κατσαρόλα με το λικέρ να μαλακώσουν μέχρι τα σωθικά τους, σε μέτρια λαχτάρα.
γέμιση: τουρλού οι σταφίδες, τ΄αμύγδαλο, το καρύδι, η όποια ζάχαρη και η κανέλα, γιομίζουν πιεστικά μ΄ ένα κουταλάκι τα μεθυσμένα μήλα (ως είναι,βυθισμένα) και ξαποσταίνουν μέχρι να

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Συνέχεια για τα Μαγιάτικα

Του Βασίλη Γκάτσου
Συνέχεια για τα Μαγιάτικα
Από ότι είχα ακούσει από παλιούς ψαράδες, τα Μαγιάτικα γίνονται πολύ μεγάλα, ακόμη και πάνω από 50 κιλά. Τα τραβάει το λευκό χρώμα, γι’ αυτό οι ψαράδες έσερναν ένα λευκό ύφασμα και έφερναν τα κοπάδια στα ρηχά. Άλλωστε κάπου εκεί προς τον Μάιο αυτά τα κοπάδια έρχονται προς τα ρηχά. Τώρα, πώς τελικά τα έπιαναν, δεν ξέρω.

Αυτό που έχω ζήσει με τα Μαγιάτικα ήταν όταν, σμηνίτης, έκανα κοπάνα από το ραντάρ της Λήμνου και κατεβαίναμε με έναν κερκυραίο φίλο για ψαροντούφεκο στο Μούρτσουφλο ένα παρθένο τόπο όπου λόγω και του ραντάρ αλλά και της απόστασης από τη Μύρινα ήταν αιώνες αψάρευτος τόπος.

Είχα την ευτυχία να δω πώς πραγματικά είναι η αιωνίως αψάρευτη θάλασσα με ροφούς 50 κιλών, φώκιες σε σπηλιές, κοπάδια τεράστιων σαργών πάνω από 2000 το κοπάδι να οργώνουν τον βυθό μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης, τεράστιες συναγρίδες να βόσκουν αμέριμνες. Αρκεί να πω ότι πιάναμε λαπίνες βάρους δύο και τριών κιλών σε βάθος 3 μέτρων.

Μια μέρα Μαΐου η Ιουνίου έπεσα με τη σκελέα και ανοίχτηκα σε βάθος πάνω από 15 μέτρα, όχι για να βουτήξω, αλλά για να δω το βυθό και κυρίως κάτι τεράστιους ροφούς που πρόβαλαν από τα βράχια το βυθού. Τότε εμφανίστηκε ένα κοπάδι Μαγιάτικα. Θα ήταν καμιά τριανταριά. Μερικά ήταν ολόκληρα θηρία. Μεγαλόπρεπα και άφοβα άρχισαν να κάνουν κύκλους γύρω μου που όλο στένευαν. Έδωσα μια βουτιά και προσπάθησα να κτυπήσω ένα. Δεν τα κατάφερα και, έτσι που τρόμαξαν, έφυγαν σαν αστραπή προς τα βαθιά. Δεν ήταν πρώτη φορά που είδα το κοπάδι. Πολλές φορές τα βλέπαμε κοπάδια κοπάδια να περνούν σε βάθος γύρω στα 15 μέτρα, αλλά δεν τους δίναμε σημασία, γιατί ψαρεύαμε στα ρηχά που μπορούσαμε. Άλλωστε για μας, με τα μέσα που διαθέταμε, ήταν μάλλον άπιαστα.

Μακάρι για το ψάρεμά τους στο Θυνί να αναρτηθούν πληροφορίες.

Έρρωσθε,
Βασίλειος Γκάτσος
* Πλήθος λαογραφικών πληροφοριών περιέχονται σε πολλά κείμενα των μπλογκ της περιοχής μας, έτσι σκόρπιες, όπως για παράδειγμα, όσα ο Γιώργος ο Μπροδήμας έγραψε για την χρησιμότητα των βένιων στα Δίδυμα. Πιστεύω ότι τα Λαογραφικά μας μουσεία και οι Δημοτικές βιβλιοθήκες εντοπίζουν αυτά τα στοιχεία και τα συγκεντρώνουν.

Η σχετική ανάρηση του κου Μπροδήμα Τα μαγιάτικα στο Σαλάντι

Μια πληροφορία, ίσως χρήσιμη, στο προηγούμενο άρθρο του Βασίλη Γκάτσου.
Για πολλά χρόνια, δεκαετίες, και μέχρι την δεκαετία του ’70 περίπου, Σπετσιώτες ψαράδες ψάρευαν τα Μαγιάτικα όπως τα έλεγαν στον κολπίσκο μπροστά στον Αγιο Νικόλα στο Θυνί, στο Σαλάντι.
Στην φωτογραφία που ακολουθεί με Θ έχω σημειώσει την ‘μύτη’ που οι Διδυμιώτες ονομάζουμε,

ΠΩΣ ΡΗΜΑΞΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑ

Του Βασίλη Γκάτσου
ΠΩΣ ΡΗΜΑΞΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑ.

Στο βιβλίο μου «Η ΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΕΩΝ ΠΟΛΙΣ» σελ. 276-278 παραθέτω μια αρχαία επιγραφή (IG. IV. I2. 77) όπου γίνεται λόγος για λειτουργία Θυννείων (Τονάρες) σε μία ‘κοινή χώρα’ όπου εμπλέκονται ιδιώτες αλλά και η πόλις των Επιδαυρίων και Τροιζηνίων. Μάλλον προς την μεριά της Λεσιάς θα βρίσκονταν αυτά τα θυννεία.

Άρα κατά την αρχαιότητα όχι μόνον η παραγωγική μας θάλασσα ήταν παρθένος αλλά η κύρια και εύκολη παραγωγή ήταν οι τονάρες που δίνανε μεγάλη ποσότητα τόνου της Μεσογείου. Τον συντηρούσαν με αλάτι ή άλλα μέσα και ήταν κύριο φαγητό και εξαγώγιμο προϊόν. Τονάρες σήμερα υπάρχουν μόνο στην Τυνησία.

Κάπου στην ιστορία χάθηκε αύτη η σπουδαία δραστηριότητα για την περιοχή μας (πιθανόν τονάρες να υπήρχαν και στην παραλία Θυννί), μάλλον γιατί έπαψαν να περνάνε οι τόνοι, γιατί τους πιάνανε κάποιοι άλλοι πιο μπροστά και έτσι ξεκλήριζαν το κοπάδι. Και επειδή οι τόνοι μπαινοβγαίνουν από το Γιβραλτάρ κατά εποχές και απλώνονται στα παράλια της Μεσογείου, λογικό είναι τα λίγα κοπάδια που απομείνανε να τα πιάνει η Τυνησία που είναι κοντά.

Φανταστείτε μια Μεσόγειο που καταφέραμε να ξαναγεμίσει με τόνους και με δρακόντειους νόμους να λειτουργούν παντού τονάρες. Φανταστείτε τονάρες στην Ερμιονίδα.

Εκτός από αυτή την ιστορική και κρίσιμη απώλεια αλιεύματος μέχρι το 1950 τα εργαλεία των ψαράδων μας δεν είχαν τη δύναμη να επηρεάσουν σημαντικά τα αλιεύματα της θάλασσάς μας, ούτε