Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Αεργία και Ανεργία

Του Βασίλη Γκάτσου
Στην επαρχία και ιδιαίτερα στα τουριστικά μέρη, δηλαδή σε όλη την παραλιακή χώρα και τα νησιά της, υπάρχει ελπίς και διέξοδος στον τουρισμό και στις καλλιέργειες. Στην Πρωτεύουσα δεν υπάρχει ελπίς. Μέχρι περίπου το 1978 άκμαζαν τα εργοστάσια και ο κόσμος έβρισκε πραγματική εργασία και όχι περιστασιακή και του ποδαριού. Το αστικό κέντρο δημιουργεί αλλά και δημιουργείται από τα εργοστάσια. Πειραϊκή - Πατραϊκή, Υφάσματα Αιγαίου, Μποδοσάκης, Τσιμεντάδικα, Ναυπηγεία, Χαλυβουργεία, Διυλιστήρια, Επισκευαστικές Ζώνες, Νηματουργεία και κλωστοϋφαντουργεία, απασχολούσαν χιλιάδες κόσμο, έδιναν πραγματικά μεροκάματα και ασφάλιση. Ο Πειραιάς ήταν εργατούπολη. Η Καλλιθέα, το Μοσχάτο, ο Ρέντης, το Περιστέρι, με δεκάδες ακμάζουσες βιοτεχνίες.

Μετά έρχεται η αποστείρωση. Σταδιακά διώχνουν όλες τις βιοτεχνίες, και κάνουν το παν για να κλείσουν τα εργοστάσια αλλά να μη γίνονται και νέα. Η πηγή του εργατικού μεροκάματου έγινε..... πηγή όχλησης για όλους αυτούς τους οποίους σίτιζε ο πολιτικός κόσμος στο δημόσιο και στις παραφυάδες του και για όλα τα "επαγγέλματα υπηρεσιών" που διογκώθηκαν με τα δανεικά του δημοσίου.

Έτσι η Αττική κηρύχθηκε κεκορεσμένη ζώνη, όπου απαγορεύονταν οι "οχλούσες" δραστηριότητες, δηλαδή η βιομηχανία και η βιοτεχνία. Τότε έφυγαν όσοι μπόρεσαν για τη Βοιωτία, όπου δεν υπήρχε καμιά οργανωμένη υποδομή. Δηλαδή τους έδιωξαν, χωρίς να τους πουν πού να πάνε.
Και σήμερα αυτό είναι το καθεστώς. Εκατοντάδες βιομηχανικά κτίρια άδεια, φαντάσματα λαμπρού παραγωγικού παρελθόντος, τα τρώει ο χρόνος. Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Σημίτης, Καραμανλής,Παπανδρέου, Σαμαράς, όλοι στήριξαν αυτό το καινοφανές ελληνικό θαύμα: Η Πρωτεύουσα, το αστικό κέντρο με τον μισό πληθυσμό της χώρας σε εργασιακή καραντίνα. Και στο βάθος του μυαλού τους .... η αποκέντρωση, ότι αυτός ο κόσμος χωρίς δουλειά θα έφευγε για την επαρχία και θα την αναζωογονούσε! Μετατράπηκε βέβαια σε ένα κρατικοδίαιτο πλήθος, με όποιον τρόπο που σήμερα είναι άνεργο και κυρίως άεργο, δηλαδή δεν υπάρχει έργο γι' αυτό. Ο κόσμος προσαρμόστηκε, προσαρμόζεται, αυτή ήταν η ζωή του, η αστική, και δεν φεύγει, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Μέγας
υπεύθυνος φυσικά και η Αριστερά κάθε απόχρωσης που είχε μόνιμη τη κουτοπονηράδα, ότι ο πιεσμένος εργάτης, ο άνεργος και ο άεργος, θα φέρουν τον σοσιαλισμό. Αμ δε! Άλλα φέρανε.
Και τώρα;
Μία είναι η φράση κλειδί στα στώματα όλων που περνάνε και αντικρίζουν τα βιομηχανικά κουφάρια να χάσκουν "Κρίμα από το Θεό είναι! Εδώ έβγαζε ο κοσμάκης το ψωμί του".

Τα περί ρύπανσης και όχλησης έχουν παρέλθει. Όλη η βιομηχανία σήμερα χρησιμοποιεί ηλεκτρικό ρεύμα, χρησιμοποιεί εξαιρετικής αποτελεσματικότητας φίλτρα καθαρισμού, συστήματα ηχομόνωσης, που της επιτρέπουν να συνυπάρχει ακόμη και στο κέντρο των πόλεων. Χώρια που η βιομηχανία και βιοτεχνία με αντικείμενο το φάρμακο, τα ηλεκτρονικά, κ.λ.π. δεν έχει καμιά σχέση με όχληση.
Δεν πρόκειται να πάρει μπρος η Πρωτεύουσα αν δεν γίνουν δύο πράγματα:

1. Να αρθούν όλοι οι περιορισμοί για την βιομηχανία και τη βιοτεχνία με σύγχρονους φυσικά όρους.

2. Τα κενά βιομηχανικά κτίρια που σχεδόν όλα πλέον έχουν περιέλθει σε τράπεζες να εκχωρηθούν δωρεάν για πολλά χρόνια σε ντόπιους και ξένους που έχουν επενδυτικά σχέδια τα οποία όμως πρέπει να αναπτύξουν εντός ορισμένου χρόνου. Ομοίως τα βιομηχανικά οικόπεδα που προήλθαν από κατεδάφιση βιομηχανικών κτηρίων να επανέλθουν στην αρχική τους χρήση.

Όσοι πολιτικοί μας νομίζουν ότι η Αττική μπορεί να ζήσει μόνον από τον τουρισμό της Ακρόπολης, με ή χωρίς κρουαζιέρα, από τις αναπλάσεις και τις υπηρεσίες, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Σήμερα ζει από τις συντάξεις της γενιάς που δούλεψε στα εργοστάσια, στα καράβια, στις βιοτεχνίες, και φυσικά από τις συντάξεις του πολυπληθούς δημόσιου τομέα. Αυτή είναι σήμερα η κύρια πηγή εισοδήματος των οικογενειών της Αττικής και όχι η εργασία. Χρόνο με το χρόνο οι καλές συντάξεις θα πηγαίνουν.... προς Κύριο και αν δεν επανέλθει η αμφίδρομη σχέση αστικός πληθυσμός <--> βιομηχανία + βιοτεχνία, τότε η Πρωτεύουσα θα ζήσει το χάος. Τίποτα το καλό δεν θα προκύψει από ένα άεργο αστικό πλήθος. Τότε θα δούμε τις πραγματικές "οχλούσες" δραστηριότητες που μπροστά τους οι σημερινές συγκρούσεις αστυνομίας - κουκουλοφόρων δεν θα είναι τίποτα.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος