Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ κ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΔΗΜ.ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ


Ο ΝΑΥΤΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΙΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ


τι θα σου έλεγες ;

δώρα χωρίς σύνορα

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Ανεμομαθήματα


Ο Ναυταθλητικός Ερμιόνης στα Μαντράκια

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ:Η ΒΙΤΟΡΙΖΑ


ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ                                                   

Η ΒΙΤΟΡΙΖΑ

Κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Μύθοι και Αλήθειες», «Η Βιτόριζα». Περιέχει μυθιστορηματικές αφηγήσεις που αναρτήθηκαν σε τοπικούς ιστότοπους καθώς και αποσπάσματα επετειακής ομιλίας,* που αναφέρονται στον διασημότερο θρύλο της Ερμιόνης και της Ερμιονίδας γενικότερα.

Πρωταγωνιστής το γυναικείο στοιχειό που έγινε συνώνυμο του απόλυτου κακού και του πάθους, του φόβου και της τρυφερότητας, της δύναμης και της προστασίας για τους κατοίκους της επαρχίας μας και άλλων περιοχών της Ελλάδας.

Είναι ένα βιβλίο κατάλληλο για εκπαιδευτικά προγράμματα και ποικίλες πολιτιστικές δράσεις αφιερωμένο στον Σύλλογο νέων της Ερμιόνης «Η Βιτόριζα».

*«Το ξεκίνημα της Επανάστασης του ΄21 στην Ερμιονίδα μέσα από γραπτές μαρτυρίες και λαϊκές παραδόσεις».

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου


Το «αντίστροφο γκράφιτι»


Το  «αντίστροφο  γκράφιτι»

 Του Γιάννη Λακούτση

Ο  βρετανός  γκραφιτάς  Πώλ  Κούρτις,  γνωστός  ως  Moose,  έχει  αναπτύξει  ένα  ξεχωριστό  ιδίωμα  στο  γκράφιτι.  Χρησιμοποιεί  μια  νέα  τεχνοτροπία,  το  «αντίστροφο  γκράφιτι»,  ένα  στιλ  τέχνης  του  δρόμου  που  σχηματίζει  τις  μορφές  του,  αφαιρώντας  βρομιά  και  χρώματα  από  επιφάνειες. Οι  δημοτικές  αρχές  δεν  μπορούν   να  του  προσάψουν  καμία  κατηγορία,  αφού  δεν  κατεστρέφει  τίποτα,  καθαρίζοντας  βρώμικες  επιφάνειες.  Τα  γκράφιτι  του  Moose,  μιμήθηκαν  και  οι  διαφημιστές  με  αντίστοιχες  δουλειές,  για  λογαριασμό  του  BBC  και  της  Microsoft. 


Με  την  ίδια  τεχνική,  ο  διεθνούς  φήμης  Νοτιοαφρικανός  καλλιτέχνης,  Ουίλιαμ  Κέντριτζ,  σχεδίασε  μια  ζωοφόρο  550  μέτρων  κατά  μήκος  του  ποταμού  Τίβερη  της  Ρώμης  με  τίτλο,  « Θρίαμβοι  και  θρήνοι:  μια  μελέτη  για  τη  Ρώμη».  Το  έργο  χρηματοδοτείται  από  έναν  οργανισμό  που  εργάζεται  για  την  αναζωογόνηση  των  όχθεων  του  ποταμού .

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Σήμερα στην Ερμιόνη:Παρουσίαση του βιβλίου «Το τελευταίο δαχτυλίδι» του Σπύρου Πετρουλάκη




Οι εκδόσεις Μίνωας, η Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμιόνης και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κρανιδίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου "Το τελευταίο δαχτυλίδι" του Σπύρου Πετρουλάκη.
Η παρουσίαση θα γίνει το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017 στις 19:00 στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης (κτίριο Συγγρού).

Σύντομη περιγραφή του βιβλίου

Η ΕΛΠΙΔΑ
Η Νάσια, ένα γεμάτο όνειρα νεαρό κορίτσι από την Καστοριά, κατεβαίνει στην Αθήνα για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της.
Η πρωτεύου­σα την ελκύει όπως το φως την πεταλούδα.
Θέατρο, χορός, παραστάσεις αποτελούν για εκείνη έναν ονειρικό και παραμυθένιο κόσμο.
Τι θα συμβεί όμως όταν απαντήσει στην αγγελία: «Ζητείται παρένθετη μητέρα»;

Μια σφαίρα θα φάω από την Τουρκία και μια σφαίρα θα φάω από την Ελλάδα

Έλληνας, μειονοτικός, μετανάστης


Ο 46χρονος Οσκάν και η οικογένειά του ζουν σε μια κωμόπολη έξω από την Κολωνία. Είναι από την Κομοτηνή και στο θρήσκευμα μουσουλμάνοι. Μιλάνε για τη μειονότητα στην Ελλάδα και τη μετανάστευση στη Γερμανία. 

«Είναι δύσκολο να είσαι μειονοτικός σε όποια χώρα και να βρίσκεσαι. Άμα συμβεί κάτι στην Ελλάδα σε λένε κωλότουρκο, πας στην Τουρκία σε λένε γκιαούρ». Ο 46χρονος Οσκάν ξέρει πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάει. Είναι «γέννημα – θρέμμα», όπως με περηφάνια συχνά τονίζει στη συζήτησή μας, Κομοτηναίος. Εκεί γεννήθηκε, εκεί μεγάλωσε. Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα,  μέλος της μειονότητας. Στο δημοτικό πήγε στο μειονοτικό σχολείο κοντά στο μεγάλο πάρκο της πόλης. Αργότερα στο γυμνάσιο, οι γονείς του τον έστειλαν στο ελληνικό σχολείο για να μάθει καλά και τα ελληνικά. Έκανε πολλές δουλειές για να ζήσει και να συντηρήσει την οικογένειά του, κυρίως όμως δούλεψε ως χειριστής μηχανημάτων.

Τι συμβαίνει με το νερό;


Τι συμβαίνει με την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα;
Ποια είναι η διεθνής εμπειρία των ιδιωτικοποιήσεων του νερού;
Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα, τι είχε γίνει στο παρελθόν και τι μπορεί να γίνει στο μέλλον, σε Αθήνα (ΕΥΔΑΠ), Θεσσαλονίκη (ΕΥΑΘ) και την υπόλοιπη Ελλάδα (ΔΕΥΑ);

Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι:
Δήμαρχος Ρεθύμνης και πρόεδρος της ένωσης ΔΕΥΑ, Γιώργος Μαρινάκης.
Πέτρος Μπαστέας, εργαζόμενος της ΕΥΔΑΠ και μέλος της πανελλαδικής συμμαχίας για το νερό.
Γιώργος Αρχοντόπουλος, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων της ΕΥΑΘ και μέλος του SOSte το νερό.
Μαρία Κανελλοπούλου, ακτιβίστρια του νερού και μέλος του save greek water.
Παύλος Δραγκόλας, πρόεδρος της πανελλήνιας ομοσπονδίας εργαζομένων των ΔΕΥΑ.
Απόστολος Μπαλογιάννης, γενικός διευθυντής της ΔΕΥΑ Λάρισσας.
Σταυρούλα Συμεωνίδου, πρόεδρος των εργαζομένων ΔΕΥΑ Δράμας και μέλος της πανελλαδικής συμμαχίας για το νερό.

μην χαλιέσαι: να τους βλέπεις απλώς ως «μαθήματα»!

Μη δίνεις χίλια πράγματα σε ανθρώπους που ξέρουν να μετράνε ως το δέκα


Είμαστε δοτικοί άνθρωποι. Αυτό αποτελεί δύναμη, αλλά και το μελανό μας σημείο σε κάποιες περιπτώσεις. Ο καλός Θεούλης μας προίκισε να δίνουμε απλόχερα συναισθήματα, τη βοήθειά μας, την ψυχή μας ολόκληρη. Χωρίς εξαιρέσεις. Με όποιον κι αν βρίσκεται κοντά σου, η πρόθεσή σου είναι σχεδόν πάντα θετική. Μέχρι ένα όριο φυσικά. Γιατί αν αποδειχτεί πως εσύ έδινες μέχρι και το είναι σου σε ανθρώπους που η αγνωμοσύνη τους υπερβαίνει τα όρια του μέτρου, τότε απλά βάζεις φρένο.
Και το θέμα με εμάς τους δοτικούς είναι πως ξέρουμε να δίνουμε τον καλό μας εαυτό, ξέρουμε όμως και να τον παίρνουμε πίσω. Γιατί όταν δεν εκτιμήσουν όσα προσφέραμε, τότε απλά όση καλή διάθεση, πρόθεση κι αγάπη δείξαμε, αξίζει να πάει κάπου που όχι απλά θα καρπωθεί από κάποιον αλλά θα βγάλει ρίζες και θα ανθίσει.
Αναμφισβήτητα δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα απ’ το να βρίσκεις

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

με καμάρι

Με μια τριάδα ελληνικών μεταλλίων και ένα εθνικό ρεκόρ, έπεσε στο Μεξικό η αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κολύμβησης. Εκεί όπου η Ελλάδα με συνολικό απολογισμό 19 μετάλλια και συγκεκριμένα δύο χρυσά, επτά ασημένια και 10 χάλκινα, κατέλαβε την 12η θέση στην τελική κατάταξη μεταλλίων μεταξύ 54 χωρών. Μέγας χορηγός της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής είναι η ΟΠΑΠ ΑΕ.
Το πρώτο του μετάλλιο στην διοργάνωση του Μεξικού πήρε ο Γιάννης Κωστάκης. Ο Έλληνας πρωταθλητής βρέθηκε στην τρίτη θέση του πόντιουμ των νικητών στα 150μ. μικτή ατομική SM3 με επίδοση 3:34.29. Στην πρώτη προκριματική σειρά ήταν επίσης τρίτος με 3:38.27.
Στην κατηγορία S1 ανδρών, ο Δημήτρης Καρυπίδης ήταν δεύτερος με 3:18.59, ενώ ο Απόστολος Τσαούσης κατετάγη 3ος με 4:13.83.
Το μοναδικό πανελλήνιο ρεκόρ της τελευταίας ημέρας, σημείωσε ο Γιώργος Σφαλτός και μάλιστα στα προκριματικά των 50μ. ελεύθερο S6. O Έλληνας πρωταθλητής είχε επίδοση 31.45 στην α` σειρά των προκριματικών (κατετάγη 2ος), καταρρίποντας το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ με 31.79 από τις 9 Ιουνίου 2016 στην Γερμανία. Η επίδοσή του στον τελικό ήταν 31.67 που τον έφερε στην 5η θέση.
Επίσης από ελληνικής πλευράς:

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Πιστεύουμε ακόμη στον Καλλικράτη;


Του Βασίλη Γκάτσου

Κοινότητα:

- Είναι το χωριό και τα κτήματά του, τα βοσκοτόπια του και η θάλασσά του.
- Η Κοινότητα είναι μέχρι εκεί που ακούγονται το πρωί τα κοκόρια.
- Μέχρι εκεί που οι άνθρωποι, ακούγοντας την καμπάνα του χωριού, ρωτάνε ποιος πέθανε.
- Η Κοινότητα τελειώνει εκεί που αρχίζει μια άλλη Κοινότητα.

Γι' αυτό και το ερώτημα "τι είναι Κοινότητα;" φέρνει απορία, είναι σαν να ρωτάμε "τι είναι το νερό;"

Έ, ο "Καποδίστριας" και ο ακόμη πιο φιλόδοξος "Καλλικράτης", δεν είναι ούτε Κοινότητα, ούτε συνομοσπονδία Κοινοτήτων, ούτε καν άθροισμα Κοινοτήτων.

Είναι δημιούργημα μικρόνοων Κυβερνητών με το πρόσχημα ότι αυτό το μόρφωμα που το είπαν Δήμο, ως μεγαλύτερο (καμιά άλλη ιδιότητα πλην του μεγέθους του δεν έχει) θα αποκτούσε ως δια μαγείας την ικανότητα να "τραβάει πόρους" από κράτος και Ευρώπη, να δανείζεται (άραγε με τι υποθήκες;) και να φροντίζει και να αναπτύσσει τα του οίκου του. Και άνευ μαγείας τού φόρτωσαν εξ αρχής ένα σωρό αρμοδιότητες, που θα έφερνε εις πέρας.... δια μαγείας. Και αφού ο νέος Δήμος μεγάλωσε, αφού απόκτησε πλήθος νέων αρμοδιοτήτων, άρχισε να εφευρίσκει από μόνος του νέες αρμοδιότητες και υπηρεσίες που έπρεπε να επανδρώνονται με δημόσιο χρήμα. Κλώνος του Ελληνικού Δημοσίου.

Όμως:
Όλα τα μικρά νησιά, όπως Ύδρα, Σπέτσες, δεν τα έπιασε ο Καποδίστριας ούτε ο Καλλικράτης.

Δήμοι μεγάλων πόλεων, όπως Χανιά, Λάρισα, Πάτρα, αλλά και Δήμοι  Πρωτεύουσας και Συμπρωτεύουσας σχεδόν έμειναν όπως ήσαν. Μικρότερες πόλεις όπως το Ναύπλιο, η Μυτιλήνη, Τρίπολη, απορρόφησαν στη δημοτική τους υπόσταση τα γύρω χωριά, των οποίων οι κάτοικοι κατάλαβαν τη μεγάλη διαφορά, όχι όμως οι της πόλης που τους απορρόφησε.

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017 – ΝΑΥΠΛΙΟ, Φουγάρο Πολυχώρος Πολιτισμού – «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου» | Γ.Μπαμπινιώτης | Παρουσίαση Βιβλίου

Το Φουγάρο υποδέχεται την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου στις 6 μμ τον Καθηγητή Γεώργιο Μπαμπινιώτη και το δημοσιογράφο Γιάννη Ν. Μπασκόζο στην παρουσίαση του βιβλίου «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου».
Ο Καθηγητής θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο για τις λέξεις, την παιδεία, τον Πολιτισμό, θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του. Θα προλογίσει ο υπεύθυνος της βιβλιοθήκης του Φουγάρου Γιάννης Στάμος.
«Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου»
Πρόκειται για μια «συν-ζήτηση», κατά την οποία ερωτήσεις και απαντήσεις ενδιαφέρουν κάθε σκεπτόμενο αναγνώστη και απασχολούν ευρύτερα την ελληνική κοινωνία. Ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης απαντά στις ερωτήσεις που θέτει ο δημοσιογράφος Γιάννης Ν. Μπασκόζος για την ουσία, την ποιότητα, την εξέλιξη, τη συγγένεια και την προέλευση της γλώσσας. Για τη σχολική εκπαίδευση και την παιδεία, την

σεμινάριο ΖΩΗΣ



Λένε πως καμιά φορά, οι άγγελοι έρχονται στη γη προσωποποιημένοι...

και είναι αλήθεια!
Έτσι μια μέρα, συνάντησα και εγώ έναν απ’αυτούς. Είχε πράγματι μορφή ανθρώπινη και φώτιζε ολόκληρη, κάθε φορά που γελούσε. Ω! μα ναι, το γέλιο της είναι τόσο όμορφο. Κάθε που το σκέφτομαι, γελά και η καρδιά μου!
Η Νανά Τζαβάρα που μπήκε στη ζωή μου, σε ένα άσκοπο ξενύχτι μου στο διαδίκτυο (το οποίο τελικά κατέληξε κάθε άλλο παρά άσκοπο να είναι, μόνο και μόνο από την παρουσία της εκεί). Εκείνη την νύχτα, ξαφνικά και λίγο πριν με πάρει γλυκά ο ύπνος, είδα μιαν αφίσα από μια θεατρική παράσταση. Ένα αναπηρικό καροτσάκι με τον αναβάτη του, κάτω από έναν πολύ ατμοσφαιρικό φωτισμό . "Αυτή είναι μια παράσταση την οποία θα ήθελα να παρακολουθήσω" σκέφτηκα και άρχισα να ψάχνω σχετικές πληροφορίες.
Διαπίστωσα πως με την κοπέλα που έπαιζε είχαμε κοινή ιντερνετική φίλη, μια πραγματικά καλή μου φίλη. Δεν έχασα χρόνο. Της έστειλα μήνυμα για το πότε θα μπορούσαμε να δούμε την παράσταση. "Δυστυχώς είναι sold out", μου είπε. "Ωραία, αφού δε μπορούμε να την δούμε στο θέατρο, κανόνισε να πιούμε έναν καφέ, θέλω πολύ να την γνωρίσω".
Έτσι βρεθήκαμε κάπου στο Μαρούσι να συζητάμε για τη ζωή της Νανάς. Μια επιπλοκή κατά την διάρκεια της γέννησής της, την καθήλωσε σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο, μα πιστέψτε με κατάφερε να το κάνει μόνον εκεί διότι αυτό το υπέροχο, ελεύθερο πλάσμα δεν θα μπορούσε να καθηλωθεί πουθενά αλλού!

Δρ. Γούλφ Ρούντολφ: Σύντομα θα έρθουν στο «φως» σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα

http://www.huffingtonpost.gr


 
DEA / G. DAGLI ORTI via Getty Images

Διετέλεσε ως Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της «Ιντιάνα» στις ΗΠΑ, επί σειρά δεκαετιών, μέχρι και το 1998. Στη συνέχεια μετέβη στο Βερολίνο και δίδαξε στο Πολυτεχνείο ως Μουσειολόγος -Καθηγητής Η Ελλάδα όπως μας είπε, είναι η χώρα της καρδιάς του και των συναρπαστικών ανακαλύψεων Συμμετείχε ως φιλοξενούμενος Αρχαιολόγος στις ανασκαφές των Μυκηνών το 1968, στην Τίρυνθα, ενώ η δική του ομάδα, ανέδειξε την μοναδική Αρχαία βυθισμένη Πόλη των Αλιέων, ευρισκόμενη στον όρμο (ανατολικώς) και σε ακτίνα μόλις μερικών δεκάδων μέτρων, από την σύγχρονη πόλη, δηλαδή το Κοσμοπολίτικο Πορτοχέλι…