Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Κρατισμός

Γίνανε όλοι manager ….. δημοσίας διοίκησης

Διαβάζω τους υποψήφιους βουλευτές του νομού μας, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ και διαπιστώνω την ευκολία με την οποία θα αλλάξουν τη νοοτροπία και τον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου. Δεν ξέρω μέχρι τώρα πού άσκησαν διοίκηση (ας μας το πούνε), αλλά πολύ βέβαιοι αισθάνονται γι’ αυτά που λένε.
Αυτοί λοιπόν, αν εκλεγούν, θα ανακατανείμουν, θα μεταθέσουν, να αναθέσουν, το κατά τα άλλα αξιολογότατο (που ποτέ όμως δεν αξιολογείται) προσωπικό του δημοσίου, θα καταργήσουν τους συμβούλους, θα αμείψουν σωστά (χωρίς όμως περικοπές αν και το 85% των δαπανών του δημοσίου είναι μισθοί) και θα πετύχουν διπλασιασμό και βάλε της αποδοτικότητας - αποτελεσματικότητας και ένα σωρό άλλα εύηχα και θα κάνουν όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να απολύσουν κανέναν (μη τρομάξουν οι ψήφοι).
Μπράβο τους, τέτοιες ικανότητες πού τις έκρυβαν τόσο καιρό; Πού τις ασκούσαν μέχρι τώρα; Σε ποιον επαγγελματικό χώρο; Γιατί στον ιδιωτικό τομέα λένε ότι από τις 100 προσλήψεις ζήτημα είναι να αναδειχθούν με κόπο 2-3 άτομα που να μπορούν να διοικήσουν. Δηλαδή αυτοί οι υποψήφιοι με το που θα βγουν βουλευτές, ως δια μαγείας ή επιφοιτήσεως, έμαθαν τη δουλειά του διοικείν;
Να μην λένε τερατώδη ψέματα περί διοίκησης και ως προς αυτό ας ρωτήσουν το ΚΚΕ το οποίο επίμονα καλούν για να συγκυβερνήσουν. Ο σοσιαλισμός με δημοκρατία είναι ο σοσιαλισμός των θεσμών και της αξιοκρατίας. Αυτός που ασκεί δημόσια διοίκηση είναι γιατί το αξίζει και η αξία του έχει μετρηθεί από θεσμούς και όχι γιατί είναι μέλος κόμματος, ή συνδικάτου, ή κομματικής νεολαίας. Και η κοινωνία τον εμπιστεύεται ως λειτουργό και να μειώσει τους μισθούς, και να απολύσει, και να επιβραβεύσει και να τιμωρήσει. Ο Σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία τοποθετεί παντού πολιτικούς κομισάριους (πολιτικά ανδρείκελα) και με αυτούς ασκεί διοίκηση. Αυτή τη διοίκηση άσκησε το ΠΑΣΟΚ στον δημόσιο χώρο, αυτήν ευαγγελίζονται και οι εν λόγω υποψήφιοι μιας αριστεράς όπου οι Ιδέες του Παπαγιαννάκη δεν είχαν ποτέ καμιά τύχη. Και ο σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία είναι πανούργος, γιατί στήνει μια κατ’ επίφαση δημοκρατία για λαϊκή κατανάλωση όπου επιβιώνει άριστα ως εποικοδόμημα ο σοσιαλισμός της νομεκλατσούρας, ο οποίος στη χώρα μας έχει αναπτύξει και μια καινοτόμο πανουργίαν: Διατηρούμε τον ιδιωτικό τομέα ως τροφό της νομεκλατσούρας μας και ως αποδέχτη και φταίχτη των αποτυχιών της.

Έρρωσθε,
Βασίλης Γκάτσος