Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

το σκαλί που κατεβαίνω

Πάντα ήμουν και θα μείνω ερασιτέχνης
τίποτα δεν επαγγέλλομαι
μα όπως μ’ άγγιξε ο έρωτας της τέχνης
έπαθα και ονειρεύομαι

Μια ζωή ξυπόλητη
σαν παιδί απόλυτη
σαν γυναίκα απόρθητη
σαν γριά αδιόρθωτη

φτύνει τη μανία μου
και την αγωνία μου
παίζει με τον πόνο μου
κι εξαντλεί το χρόνο μου

Της ματιάς σου το κενό πως με φοβίζει
μη σκεφθείς καθόλου κι άσε με
το σκαλί που τώρα κατεβαίνω τρίζει
κι άμα πέσω άντε πιάσε με

-.-.-.

στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Κατερίνα Πετράκου
cd: Το κενό (1995)
 
 
 
Έλλη Βασιλάκη