Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018

ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ


Ιστορίες που έκτισαν την Εθνική μας Συνείδηση
Ο παππούς μου Σταμάτιος Ε. Μερτύρης πρωτότοκος γιος του Ελευθερίου Μερτύρη, (Φεντέμη) Μεγαλοκτηματία  της Ερμιόνης με έξη παιδιά, τέσσερα  κορίτσια και δύο αγόρια. Ο ένας γιος ο Λευτέρης είχε πολεμήσει ως πυροβολητής στην Αλβανία και επέστρεψε μετά την συνθηκολόγηση και αμέσως παντρεύτηκε, έτσι στο σπίτι έμεινε ο Μιχάλης και τα τέσσερα κορίτσια. Μια μέρα του 1943 μόλις είχα γυρίσει από το σχολείο, φορτισμένος από τα αντάρτικα τραγούδια που μας μάθαινε η δασκάλα μας κυρία Σοφία Βαρελά, στέλεχος του ΕΑΜ Ερμιόνης, μπαίνει στην Μάνδρα του σπιτιού μας  ο Μιχάλης, αδελφός της μάνας μου, ανεβαίνει τα σκαλιά και  φουριόζος λέει στην μάνα μου, που μαγείρευε στην κουζίνα .  
– Μωρή ζωή δώσε μου εκείνες τις αρβύλες του Κοσμά .                       
– Τι της θέλεις βρέ Μιχάλη ;
– Θα πάω αντάρτης  της απάντησε αυτός γεμάτος ενθουσιασμό.                
-Τι λες βρε Μιχάλη τρελάθηκες και ποίος θα βοηθήσει τον πατέρα στα κτήματα οι αδελφές μας;
–Δεν ξέρω ας κάνει ότι θέλει . Εγώ καθόμουν σε ένα σκαμνάκι κοντά στη γωνιά και τους άκουγα, οπότε πετάγομαι απάνω επηρεασμένος και από το σχολείο που σε όλους τους τοίχους ήταν αναρτημένοι οι ήρωες του 1821 και της λέω
– Άφησε τον καλέ μητέρα να πάει να γίνει Ήρωας!!!                              
 –Βούλωστο εσύ με αποστόμωσε η μάνα μου, αλλά αμέσως σηκώθηκε και έδωσε στο θείο μου το Μιχάλη της αρβύλες. Αμέσως ο Μιχάλης άλλαξε παπούτσια και έφυγε.  Το βράδυ όταν γύρισε ο παππούς από το περιβόλι πήγε η μάνα μου στο σπίτι του που ήταν και πρωτοκόρη και του είπε τα μαντάτα. Ο παππούς στεναχωρήθηκε όμως δεν μπορούσε να κάνει και διαφορετικά γιατί ο γιος του ήταν 20 χρονών. Αφού έκανε υπομονή καμιά δεκαριά ημέρες αποφάσισε να πάει να βρει τον Κακαβούτη και να τον παρακαλέσει εάν είναι δυνατόν, να τον δίωξη από το αντάρτικο σώμα. Ο παππούς μου ήξερε ότι ο Κακαβουτης κάθε μέρα το απόγευμα επέστρεφε από το Καρακάση στην Ερμιόνη στην οικογένεια του. Έτσι τον περίμενε στο ξεροπήγαδα στην είσοδο της Ερμιόνης και όταν πέρασε τον σταμάτησε και με έκδηλη την στενοχώρια του, του ζήτησε στην φιλία τους γιατί τον συμβουλευόντουσαν στα περιβόλια ως γεωπόνο, να διώξει το Μιχάλη από το αντάρτικο, τότε ο Κακαβουτης του είπε .                   -Μπάρμπα Σταμάτη σου δίνω το λόγο μου ότι εάν δεν έχει ορκιστεί θα τον διώξω, εάν όμως έχει ορκιστεί δεν μπορώ να κάνω τίποτα, γιατί θα τον κηρύξουν λιποτάκτη και αν τον πιάσουν  θα τον ντουφεκίσουν. Ο Μιχάλης δεν είχε ορκιστεί και ο Κακαβουτης κράτησε το λόγο του τον έδιωξε. Ο Μιχάλης όμως αντί να έρθει στο χωριό, γιατί ντρεπότανε τους φίλους του, έφυγε ποδαρόδρομο για τον Πόρο και όταν ήρθε το θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ  από την μέση ανατολή, πήγε ναύτης εθελοντής.
Ο Μιχάλης ήταν αγρότης αγράμματος, υπέγραφε με ένα Σταυρό, όμως η αγάπη για την Ελευθερία της Πατρίδας  τον υποχρέωσε να εγκατάλειψη σπίτι, γονιούς και αδελφές και να ενταχθεί στο Αντάρτικο και εάν είχε ορκιστεί, θα είχε εκτελεστή και αυτός από τους Γερμανούς, με τον χαρακτηρισμό του Παλιοκουμουνιστή,  εχθρού της Πατρίδας, ανυπόληπτος, χωρίς ένα μέτρο Γης για να αναπαυθεί!!!

Νοταράς  Γεώργιος